Στων τραγουδιών την όχθη...

by 12:21:00 π.μ. 9 αγκάθια

Χάθηκα για λίγο!Ας πούμε ότι έκανα δουλειές και ήμουν κουρασμένη!Ή αν δεν σας αρέσει αυτό, ας πούμε ότι έλειπα σε ένα μαγευτικό ταξίδι!Ή ότι με απήγαγαν εξωγήινοι!Ούτε αυτό πιάνει, ε?Κάτι απ' όλα!Είχε αδειάσει το κεφάλι μου για λίγες μέρες και δεν ήξερα τί να γράψω...Τί να μοιραστώ μαζί σας!Με πιάνει πού και πού αυτή η γλυκειά μελαγχολία κι απομακρύνομαι...Άκουσα πολύ μουσική, αυτό είναι το μόνο σίγουρο και πρόσεξα κάποια τραγούδια που μου "μίλησαν" κάπως αλλιώς αυτή τη φορά!!!

"...κι όπως φεύγουν οι μέρες...δεν μου μένει τίποτα, τίποτα να κάνω, τίποτα να πω..."

"...κι είναι λέω ο Παράδεισος για μας αγάπη μου μικρή να μοιραζόμαστε τούτη την Κόλαση μαζί..."

"...δεν θυμάμαι τις μεγάλες στιγμές, μα μου λείπουν διπλά οι μικρές οι χαρές μας..."

"Όποια ζωή και να ζήσεις, κοντά μου ή χωριστά το ξέρεις πια καλά πως έτσι ποτέ δεν θα ξαναγαπήσεις..."

"Ανάμεσα στο όχι και στο κρυμμένο ναι, χάθηκε η ζωή μου μεγάλε ουρανέ..."

"Νομίζω πως δεν σε θυμάμαι πια...τώρα έχω ένα σπίτι που ποτέ δεν έχεις δει...γιατί όλα προχωρούν χωρίς εσένα κι αυτό τώρα λέγεται ζωή..."

"...Μόνο για κείνον μη μου λες..."

...Και μετά έγινε απλά κάτι!Κάτι μικρό ίσως, αλλά αρκετά σημαντικό αυτή τη στιγμή...Ίσως φταίει η νύχτα, ίσως φταίνε τα φεγγάρια, αλλά δεν έχει τελικά σημασία!Λίγα γράμματα μέσα στη νύχτα μου, ήτανε αρκετά να μου θυμήσουν τόσα πολλά...

elenaporcupine

Developer

Cras justo odio, dapibus ac facilisis in, egestas eget quam. Curabitur blandit tempus porttitor. Vivamus sagittis lacus vel augue laoreet rutrum faucibus dolor auctor.

9 σχόλια:

  1. σημασία έχουν οι θύμησες που έρχονται μέσα στις νύχτες...
    Αυτές μόνο πρέπει να κρατάμε!
    Πώς είναι οι εξωγηίνοι τελικά??? ;)
    Καλημέρες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αν ήμουν ψυχολόγος,θα έπαιρνα το ύφος του ξερόλα με στόμφο και θα σου έλεγα πως η μελαγχολία δείχνει ψυχική ισορροπία.Είμαι όμως σαν εσένα και θα σου μιλήσω όπως θα μιλούσα ακριβώς σε εμένα ή σε μία φίλη!Αλοίμονο αν δεν είχαμε αυτές τις στιγμές!Αλοίμονο αν δεν είχαμε αυτά τα πισωγυρίσματα του χρόνου,αλοίμονο αν δεν μελαγχολούσαμε,αλοίμονο αν δεν βρίσκαμε λίγο εαυτό από εμας,μέσα σε τραγούδια.Όσο περίεργο κι αν σου ακουστεί,το πρώτο που είπες-Θα περάσουν οι μέρες-ήμουν έτοιμη να το αναρτήσω χθες βράδυ-σύμπτωση;Με εκφράζει κι εμένα..Έτσι είναι η ζωή καλή μου.Και ο χρόνος μας τάζει.Και μας μένουν πολλά να κάνουμε.Και είναι υγεία να νιώθουμε πως δεν μας μένουν τίποτα να κάνουμε,γιατί,όταν έρθουν ή καλύτερα,όταν τα δούμε,θα τα υποδεχτούμε με χαρά και θα τα αναγνωρίσουμε αμέσως!Σε φιλώ,καλημέρα και..Σφύριξε χαρούμενα μπορείς,τοθρου τουρου τουρου τουρού..!Δες τη φωτεινή πλευρά της ζωής: )

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ας πούμε ότι εκεί στο πεζοδρόμιο έξω από το σπίτι σου είναι μια νεραντζιά φορτωμένη με κίτρινα νεράντζια να κρέμονται από τα καταπράσινα κλαδιά της.
    Την βλέπεις κάθε μέρα. Σημασία δεν της δίνεις.
    Κάποιο απόγευμα όμως όπως πας να βάλεις το κλειδί στην πόρτα, οι ακτίνες του ήλιου πέφτουν ξαφνικά πάνω της και την λούζουν στο φως.
    Η απόλυτη μεταμόρφωση. Η φτωχή νεραντζιά γίνεται πανέμορφη νεράιδα στολισμένη με χρυσάφι που σου χαμογελάει.
    Δεν θα ονειρευτείς μετά; Δεν θα θυμηθείς όμορφες στιγμές;
    Μου συνέβη και ξέρω. Μιας στιγμής φως είναι αρκετό!
    ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αγαπώ αυτόν το τίτλο "στων τραγουδιών την όχθη" , είναι συνδεδεμένος με τις υπέροχες ελληνικές συλλογές που με έχουν συντροφεύσει...

    Καλό βράδυ
    :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Άν ήξερες πόσο πολύ σε κατάλαβα!!!!!!

    "...Μόνο για κείνον μη μου λες..."

    Να είσαι καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. next day τη λατρεύω την νύχτα!!!Τους εξωγήινους δεν τους θυμάμαι.Μάλλον μου έδωσαν κάτι για να τους ξεχάσω και να νομίζω πως ήταν όνειρο!Την άλλη φορά...

    dreamer μου ότι κι αν πω είναι λίγο...Αν κάποτε βρεθούμε, βλέπω να γινόμαστε αχώριστες εμείς οι δυο!!!Σ' ευχαριστώ για την ανάλυση...

    Χριστόφορε σ' ευχαριστώ που μοιράστηκες μαζί μου μια τόσο όμορφη εικόνα!

    Βάσσια μου κι εμένα αυτό μου θυμίζει...υπέροχος τίτλος!

    Εύα, όταν άκουγα αυτό το τραγούδι χαιρόμουν που δεν το ένιωθα και δεν το ζούσα.Τώρα δυστυχώς με εκφράζει απόλυτα και λυπάμαι γι' αυτό....Αλλά απ' την άλλη χαίρομαι που δεν είμαι μόνη...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Διακρίνω μια μελαγχολία? Μια απογοήτευση?Μην αφήνεις το μυαλό σου να σκέφτεται θλιβερά πράγματα.Μην ακούς μελαγχολικά τραγούδια. Βάλε λιγη ένταση στην ζωή σου.Δεν την ζωή με άλλο μάτι.Καλή είναι η κλασσική μουσική αλλά αν το κομμάτι δεν είναι allegro σε μελαγχολεί.Η ζωή είναι λίγη και ανεκτίμητη.Μας την κάνουν που μας την κάνουν δύσκολη οι άλλοι, μην βάζουμε και εμείς το χεράκι μας!!
    Προσωπικά λατρεύω τα έντονα χορευτικά κομμάτια,γιατί μου ανεβάζουν την διάθεση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Erifili πόσο δίκιο έχεις!!!Γενικά είμαι χαρούμενο άτομο, γι' αυτό πού και πού όταν με πιάνει, νομίζω πως ισορροπώ με τον εαυτό μου!!!Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. :)Χτυπάς στις ψυχαναλυτικές μου ιδιότητες!Και νομίζω πως εδώ τουλάχιστον είμαι καλή!Ίσως να βλέπω σε σένα στοιχεία δικά μου,γι αυτό να μπορώ να είμαι εντός θέματος!Σε φιλώ και σ'ευχαριστώ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Έτσι απλά μου σχολίασαν...