Ένα νανούρισμα για μεγάλα παιδιά που δεν φοβούνται να κοιμούνται μόνα το βράδυ.Εντάξει, το παραδέχομαι, εγώ δεν είμαι ένα από αυτά τα παιδιά.Θα σκεπάσω τα πόδια μου με την κουβέρτα ή το σεντόνι για να μην μου τα αρπάξει το τέρας κάτω από το κρεβάτι, θα κλειδαμπαρώσω πόρτες και ντουλάπες μην πεταχτεί ο μπαμπούλας και άλλα τέτοια όμορφα πράγματα!!!Από τα χειρότερά μου, η διακοπή ρεύματος μέσα στη νύχτα.Τρέμω να μείνω στο απόλυτο σκοτάδι και να ανάψω φακό ή κερί!!!Απαπαπα!!!

 Κι αφού είμαι φοβιτσιάρα, πώς ασχολήθηκα κι έφτιαξα ένα τέτοιο βιντεάκι;Έλα μου ντε!Όσο φοβάσαι, τόσο πιο πολύ σε τραβάει ο φόβος προς το μέρος του.Δεν βλέπετε στις ταινίες που ακούνε ένα θόρυβο και πηγαίνουν να δουν τί γίνεται;Κάτσε στ΄αυγά σου κυρά μου.Σε στοιχειωμένη πανσιόν είσαι, ποιός θες να είναι;Ο γαλατάς;







 Κι εντάξει, δεν είναι τρομακτικό το βιντεάκι μου, απλά λίγο σου "σηκώνει την τρίχα" ή τουλάχιστον προσπαθεί.Ελπίζω να σας αρέσει.Το πάλευα 3 μέρες να το φτιάξω με το final cut και είναι και η πρώτη φορά που έμαθα να χρησιμοποιώ και κάποια εφέ για να το κάνουν λιγάκι πιο "θρίλερ"!Α, και τώρα που είπα "θρίλερ".Το γνωστό βιντεοκλίπ από το κομμάτι του συγχωρεμένου, το είδα ολοκληρωμένο κοτζάμ γαϊδάρα και με παρέα φυσικά.Μόνη μου, ούτε τώρα το βλέπω μεταξύ μας!

 Καληνύχτα μας!

            :-)
 Από το 2001 που πήρα τον πρώτο μου iMac, δεν κατάφερα να επιστρέψω στα "παράθυρα".Πριν από 3 χρόνια σχεδόν ο Μακούλης μου "μας άφησε νωρίς" λόγω μιας διακοπής ρεύματος από έναν κεραυνό που έπεσε.Έτσι έμεινα χωρίς υπολογιστή όλο αυτόν τον καιρό.Και είναι κι αυτός ένας βασικός λόγος που χάθηκα από τα μπλογκολημέρια μας!

Όλα αυτά όμως μέχρι τον Ιούνιο που μας πέρασε και ανέλπιστα κατάφερα να αποκτήσω και πάλι τον Μακ που αγάπησα και θα αγαπώ για μια ζωή!!!Επειδή λοιπόν η αναμονή ήταν μεγάλη κι η χαρά μου ακόμα μεγαλύτερη, θέλησα να την μοιραστώ και μαζί σας.Έτσι, έφτιαξα με αγάπη και μεράκι, το πρώτο μου unboxing βίντεο για να πάρετε μια ιδέα!!!


ΥΣ.Η Πάστα Φλώρα και η Βανίλια είναι τα κοριτσάκια μου που θα σας μιλήσω σε νέα ανάρτηση!!!



6 μήνες περίπου άτιβη.Ναι,ναι καλά διαβάζετε.Α Τ Ι Β Η ...Δηλαδή, χωρίς τηλεόραση.Ήθελα κάτι να κόψω.Μαλλιά, όχι ακόμα, τσιγάρο δεν καπνίζω, ποτό δεν πίνω, σοκολάτα μόνο πεθαμένη (χτυπάτε καλέ ξύλο), οπότε τί μου έμεινε;Η παλιοτιβή!

Από πέρσυ με το δημοψήφισμα άρχισα να μετράω αντίστροφα για το κλείσιμο της τηλεόρασης μία και καλή, αλλά δεν το αποφάσιζα.Όπως και να έχει, είναι μια συντροφιά και υπήρχαν και 2-3 πράγματα που έβλεπα και με διασκέδαζαν.Τελικά, αφορμή στάθηκε ένα μεσημεροαπογευματάκι η Τατιάνα και ο Τράγκας που παραδέχτηκαν πως τα κανάλια τόσα χρόνια εξυπηρετούν πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα και γενικώς τα χαρακτήρισαν ως κανάλια της διαπλοκής και δεν άνοιξε ρουθούνι.Πέρασε και δεν ακούμπησε.Δαιμονίστηκα!Σηκώθηκα, τράβηξα το καλώδιο του αποκωδικοποιητή, έβγαλα και την κεραία και είπα ΤΕΛΟΣ!!!



Η εμπειρία της αποτοξίνωσης τώρα.Κακό πράγμα η συνήθεια.Το χεράκι όλο στο τηλεκοντρόλ πήγαινε το άτιμο.Και το μάτι στο ρολόι που πλέον οι αριθμοί δεν μεταφράζονταν σε εκπομπές και εικόνες, αλλά σε κανονικά νούμερα που μετρούν το χρόνο.Όλο αυτό το πράγμα, μου πήρε 5 μέρες περίπου για να το ξεχάσω μια και καλή.Ούτε καν βδομάδα.Κι ένιωσα, πραγματικά ελεύθερη.Γιατί, όσο "νιονιό" κι αν έχεις και μπορείς να φιλτράρεις τί ακούς και βλέπεις ή νομίζεις ότι μπορείς, δεν γίνεται να μην σε επηρεάσουν τα γεγονότα.Μια άσχημη είδηση, είναι μια άσχημη είδηση που στην αρχή ίσως και να μην της δώσεις ιδιαίτερη σημασία, έχει σφηνώσει όμως μέσα σου και τριγυρνάει στο μυαλουδάκι σου, ακόμα κι όταν κοιμάσαι!



Μοναδική εμπειρία πάντως το να ξεφορτώνεσαι ότι σε ενοχλεί.Κι εγώ την τηλεόραση την έκοψα μαχαίρι.Θα μου πεις τώρα, υπάρχει και το ίντερνετ κι εκεί μπορείς να δεις όση τηλεόραση θες!Κι όμως, δεν κάθησα ούτε λεπτό να δω από καμία εκπομπή που εκπέμπει στην ελληνική τηλεόραση.Και δεν είναι από αντίδραση.Είναι καθαρά από έλλειψη ενδιαφέροντος και καθαρής απαξίωσης!!!Πολλές φορές έπιανα τον εαυτό μου, όχι να λυπάται από τον χαμό γύρω μου, αλλά απλά να κοιτάω αδιάφορα και να μη νιώθω τίποτα.Αυτή την αποχαύνωση κέρδισα με τόσα χρόνια τηλεόρασης!Κι είπα φτάνει.ΤΕΡΜΑ!

 Αυτό που παρατήρησα επίσης, είναι ότι ηρέμησα πολύ μέσα μου.Βέβαια, έχω χάσει πολλά εδώ και 6 μήνες κι από τα παγκόσμια δρώμενα, άλλα σημαντικά, άλλα όχι και τόσο.Προσπαθώ να ενημερώνομαι μέσω ίντερνετ και να φιλτράρω όσα διαβάζω, αλλά μέχρι εκεί.Αυτήν την περίοδο της ζωής μου, προέχει το "μέσα" μου κι αυτό θα προφυλάξω!Θα σας συνιστούσα να κάνατε κι εσείς το ίδιο.Με όποιο τρόπο νομίζετε εσείς πως είναι ο καλύτερος.Εγώ πάντως, έτσι απλά ξεκίνησα κλείνοντας το χαζοκούτι!