Από το 2001 που πήρα τον πρώτο μου iMac, δεν κατάφερα να επιστρέψω στα "παράθυρα".Πριν από 3 χρόνια σχεδόν ο Μακούλης μου "μας άφησε νωρίς" λόγω μιας διακοπής ρεύματος από έναν κεραυνό που έπεσε.Έτσι έμεινα χωρίς υπολογιστή όλο αυτόν τον καιρό.Και είναι κι αυτός ένας βασικός λόγος που χάθηκα από τα μπλογκολημέρια μας!

Όλα αυτά όμως μέχρι τον Ιούνιο που μας πέρασε και ανέλπιστα κατάφερα να αποκτήσω και πάλι τον Μακ που αγάπησα και θα αγαπώ για μια ζωή!!!Επειδή λοιπόν η αναμονή ήταν μεγάλη κι η χαρά μου ακόμα μεγαλύτερη, θέλησα να την μοιραστώ και μαζί σας.Έτσι, έφτιαξα με αγάπη και μεράκι, το πρώτο μου unboxing βίντεο για να πάρετε μια ιδέα!!!


ΥΣ.Η Πάστα Φλώρα και η Βανίλια είναι τα κοριτσάκια μου που θα σας μιλήσω σε νέα ανάρτηση!!!



6 μήνες περίπου άτιβη.Ναι,ναι καλά διαβάζετε.Α Τ Ι Β Η ...Δηλαδή, χωρίς τηλεόραση.Ήθελα κάτι να κόψω.Μαλλιά, όχι ακόμα, τσιγάρο δεν καπνίζω, ποτό δεν πίνω, σοκολάτα μόνο πεθαμένη (χτυπάτε καλέ ξύλο), οπότε τί μου έμεινε;Η παλιοτιβή!

Από πέρσυ με το δημοψήφισμα άρχισα να μετράω αντίστροφα για το κλείσιμο της τηλεόρασης μία και καλή, αλλά δεν το αποφάσιζα.Όπως και να έχει, είναι μια συντροφιά και υπήρχαν και 2-3 πράγματα που έβλεπα και με διασκέδαζαν.Τελικά, αφορμή στάθηκε ένα μεσημεροαπογευματάκι η Τατιάνα και ο Τράγκας που παραδέχτηκαν πως τα κανάλια τόσα χρόνια εξυπηρετούν πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα και γενικώς τα χαρακτήρισαν ως κανάλια της διαπλοκής και δεν άνοιξε ρουθούνι.Πέρασε και δεν ακούμπησε.Δαιμονίστηκα!Σηκώθηκα, τράβηξα το καλώδιο του αποκωδικοποιητή, έβγαλα και την κεραία και είπα ΤΕΛΟΣ!!!



Η εμπειρία της αποτοξίνωσης τώρα.Κακό πράγμα η συνήθεια.Το χεράκι όλο στο τηλεκοντρόλ πήγαινε το άτιμο.Και το μάτι στο ρολόι που πλέον οι αριθμοί δεν μεταφράζονταν σε εκπομπές και εικόνες, αλλά σε κανονικά νούμερα που μετρούν το χρόνο.Όλο αυτό το πράγμα, μου πήρε 5 μέρες περίπου για να το ξεχάσω μια και καλή.Ούτε καν βδομάδα.Κι ένιωσα, πραγματικά ελεύθερη.Γιατί, όσο "νιονιό" κι αν έχεις και μπορείς να φιλτράρεις τί ακούς και βλέπεις ή νομίζεις ότι μπορείς, δεν γίνεται να μην σε επηρεάσουν τα γεγονότα.Μια άσχημη είδηση, είναι μια άσχημη είδηση που στην αρχή ίσως και να μην της δώσεις ιδιαίτερη σημασία, έχει σφηνώσει όμως μέσα σου και τριγυρνάει στο μυαλουδάκι σου, ακόμα κι όταν κοιμάσαι!



Μοναδική εμπειρία πάντως το να ξεφορτώνεσαι ότι σε ενοχλεί.Κι εγώ την τηλεόραση την έκοψα μαχαίρι.Θα μου πεις τώρα, υπάρχει και το ίντερνετ κι εκεί μπορείς να δεις όση τηλεόραση θες!Κι όμως, δεν κάθησα ούτε λεπτό να δω από καμία εκπομπή που εκπέμπει στην ελληνική τηλεόραση.Και δεν είναι από αντίδραση.Είναι καθαρά από έλλειψη ενδιαφέροντος και καθαρής απαξίωσης!!!Πολλές φορές έπιανα τον εαυτό μου, όχι να λυπάται από τον χαμό γύρω μου, αλλά απλά να κοιτάω αδιάφορα και να μη νιώθω τίποτα.Αυτή την αποχαύνωση κέρδισα με τόσα χρόνια τηλεόρασης!Κι είπα φτάνει.ΤΕΡΜΑ!

 Αυτό που παρατήρησα επίσης, είναι ότι ηρέμησα πολύ μέσα μου.Βέβαια, έχω χάσει πολλά εδώ και 6 μήνες κι από τα παγκόσμια δρώμενα, άλλα σημαντικά, άλλα όχι και τόσο.Προσπαθώ να ενημερώνομαι μέσω ίντερνετ και να φιλτράρω όσα διαβάζω, αλλά μέχρι εκεί.Αυτήν την περίοδο της ζωής μου, προέχει το "μέσα" μου κι αυτό θα προφυλάξω!Θα σας συνιστούσα να κάνατε κι εσείς το ίδιο.Με όποιο τρόπο νομίζετε εσείς πως είναι ο καλύτερος.Εγώ πάντως, έτσι απλά ξεκίνησα κλείνοντας το χαζοκούτι!






Τα δειλινά πάντα μου άρεσαν!
Εκείνη η στιγμή που σβήνει ο ήλιος από τη ματιά μου 
κι έρχεται με φόρα η νύχτα και μου αραδιάζει τις ώρες τις στα πόδια μου.

Το ξημέρωμα δεν το προτιμώ!
Με άγχωνε που έπρεπε να αντιμετωπίσω στο φως,
όλες τις αλήθειες μου.
Μου έφτανε όμως που ήξερα πως μετά από κάθε δύση,
έρχεται μια ανατολή  να σβήσει με το φως της,
το μαύρο της ψυχής μου!