Καλά το πόσο μου αρέσει η αλλαγή ώρας, δε λέγεται!!!Η χειμωνιάτικη αλλαγή που κερδίζουμε μια ώρα, όχι η άλλη που την χάνουμε και τρέχουμε.Σήμερα χόρτασα τόσο ύπνο που με βλέπω να ξανακοιμάμαι πάλι τον άλλο μήνα.
Χθες, βόλταρα στη Θεσσαλονίκη.Καιρό είχα να πάω και να περπατήσω στην παραλία.Ήταν πανέμορφα.Επικρατούσε το γκρι με αποχρώσεις πορτοκαλοροζουλιές και μια ησυχία ανεκτίμητη!
Έχει έναν υπέροχο ήλιο!Πάω για ποδήλατο!Άντε σηκωθείτεεεεεεε.....
Κάποιοι κακοπροαίρετοι εδώ μέσα με θεωρούν ανόητη, τρελλιάρα και παρανοϊκή ενίοτε!Ε ναι λοιπόν.Θα σας αποδείξω για μια ακόμη φορά πως είμαι όλα αυτά και ακόμα περισσότερα...
Για σήμερα λοιπόν, σας έχω ένα τραγουδάκι όοοοοχι για να ακούσετε έτσι απλά πατώντας το play, αλλά να πάρετε εσείς μέρος, να το τραγουδήσετε και να βγάλετε από μέσα σας το αστέρι που κρύβεται (το αστέρι, όχι εσείς, αλλιώς θα το έγραφα το -ται με -ε-)!!!Χαχαχα!Ό,τι να ΄ναι!!!!Δυναμώστε ένταση...
Τί κι αν κοντεύει δώδεκα (η ώρα του βρυκόλακα?) και δεν είμαι ερωτευμένη?Σήμερα είναι ακόμα Παρασκευή και είμαι ευτυχισμένη!!!!χαχαχα!!!!
ΥΓ.Σας προλαβαίνω και σας λέω πως δεν ήπια τίποτε, δεν κέρδισα το τζόκερ και δεν έκανα αλλαγή φύλου (άσχετο)!!!Απλά είμαι χαρούμενηηηηη!!!!Ενοχλώ κανέναν?χαχαχα!!!
28η Οκτωβρίου και μετά από πάρα πολλά χρόνια, ακυρώθηκε η παρέλαση στο Κιλκίς, λόγω βροχής.Δεν θυμάμαι να το έχω δει ξανά αυτό, ούτε σαν μαθήτρια!!!
Παρ' όλα αυτά όμως, δεν ακυρώθηκε και ο καθιερωμένος καφές με την παρέα!Κόσμος αρκετός και η βροχή ασταμάτητη η άτιμη.Γυρίσαμε σπίτι με την κολλητή κι αφού τσιμπήσαμε, αρχίσαμε τις χειροτεχνίες.Από καιρό ήθελα να φτιάξω ένα "φωτιστικό" για το γραφείο μου.Μετά την ανακαίνιση, επιβάλλεται πλέον, οπότε σήμερα βρήκαμε την ευκαιρία.
Πήραμε τα χειροτεχνικά μας κι αρχίσαμε.
Με πολλή φαντασία, τέχνη (τρομάρα μας!) και αδιάκοπη κοινωνική κριτική (χιχιχι) τελικά καταλήξαμε με αυτό το αριστούργημα (και λίγα λέω)!!!
Ε, ναι λοιπόν!Είπαμε κι εμείς το δικό μας ΟΧΙ σήμερα στη βαρεμάρα και στην οικονομική κρίση ταυτόγχρονα.Το αποτέλεσμα είναι, αν μη τί άλλο εντυπωσιακότατο και ολίγον τί άχρηστο, γιατί σχεδόν ποτέ δεν ανάβω τη λάμπα!!!χιχιχι!!!
Νύχτα.Η κοπέλα χωρίς πρόσωπο περιδιαβαίνει μόνη στα σκοτεινά σοκάκια να βρει την έξοδο από τον εφιάλτη της.Απόψε πρέπει να τα καταφέρει.
Η ιστορία, η ίδια επαναλαμβάνεται.Τρία κέρματα στο χέρι που αυτή τη φορά πρέπει να τα χρησιμοποιήσει σοφά.Μοναδική θεατής φτάνει στον Μάντη.Βάζει το κέρμα στην εσοχή και το ταξίδι ξεκινάει.Ο Μάντης πάλι σήμερα τα ίδια θα της πει.Την λατρεύει.Μπορεί να κάνει τα πάντα για την αγάπη του κι απελπισμένος της ζητά να τον αγαπήσει κι εκείνη, για να τον σώσει από την ψευδαίσθηση του Καρναβαλιού.
"Τάισε τη βροχή...", θα της πει κι αυτή απλά θα τον προσπεράσει.Την προσοχή της τραβάει τώρα η μπάντα που δεν παίζει μουσική.Παραμυθιάζεται και τους χαρίζει το δεύτερό της κέρμα.Και λίγο πιο 'κει, ο Μάγος με το πορτοκαλί χαμόγελο την πείθει για το ακατόρθωτο.Ένα κέρμα για δυο προσπάθειες διαφυγής και μια κούκλα για ανταμοιβή.Και το παραμύθι συνεχίζεται.
Ο Μάντης παρακαλάει απελπισμένος την κοπέλα χωρίς πρόσωπο να μη φύγει μακριά του.Ο κόσμος του θα καταστραφεί.Η καρδιά του της ζητά βοήθεια να τον γλιτώσει από την ψευδαίσθηση του Καρναβαλιού!Εκείνη όμως έχει αποφασίσει ήδη την επόμενη κίνηση.Τίποτα δεν μπορεί να την σταματήσει.Μία, δύο και σπάει τα δεσμά.Αγκαλιάζει το δώρο της κι απομακρύνεται...
Πίσω της ο Μάντης τα λιγοστά δευτερόλεπτα ζωής που του έχουν απομείνει, μάταια προσπαθεί να την φωνάξει.Η κοπέλα χωρίς πρόσωπο δεν τον ακούει πια.Ο κόσμος του Καρναβαλιού χάνεται κι αυτή που τα έχει όλα πια, την ελευθερία και το άψυχο δώρο της, σταματά, σκέφτεται και μετανιώνει...
Αύριο πρέπει να προσπαθήσει πάλι...να κερδίσει την Καρδιά απ' όλες τις Καρδιές!!!