Θέλω να πω για τις ψυχές...

Για τις ψυχές που συναντάς τυχαία, για τις ψυχές που σε ακολουθούν από τη γέννησή σου και γι' αυτές που σε προστατεύουν κι ας μην τις βλέπεις!Μα δεν τις βλέπεις τις ψυχές, τί λέω;Τις νιώθεις, τις αντιλαμβάνεσαι με μια έκτη αίσθηση που σου δίνει την δυνανότητα να κατανοήσεις την παρουσία τους.

Λατρεύω τις ψυχές.Είναι ό,τι πιο όμορφο, πιο καθαρό και πιο αληθινό έχουμε μέσα μας.Ακόμα και μια άσχημη ψυχή έχει κάτι να σου δώσει.Ένα μάθημα ζωής να γίνεις καλύτερος άνθρωπος ή απλά να μάθεις να αποφεύγεις τον κίνδυνο!

Οι νέες ψυχές που μπαίνουν στη ζωή μου, καταφέρνουν να την δαμάσουν και να της δώσουν ένα νόημα που λίγοι δυστυχώς κατανοούν και δεν γίνεται εύκολα αντιληπτό, ακόμα κι από τους δικούς μου ανθρώπους.Είναι μια περίεργη σχέση αυτή που δημιουργείται ανάμεσα στις ψυχές μας.Δεν μπορείς να κρυφτείς, ούτε να κρύψεις αυτό που πραγματικά είσαι.

Η καλή ψυχή προϋποθέτει και καλό καλούπι, έναν καλό άνθρωπο δηλαδή.Και είμαι τυχερή που συναντώ συχνά ανθρώπους με καλές ψυχές.Ακόμα και ο ενθουσιασμός όταν καταλαγιάζει, η ψυχή συνεχίζει να είναι εκεί και να μου θυμίζει πως η καλοσύνη φαίνεται σε ένα μικρό χαμόγελο, μια κλεφτή ματιά και δυο τρεις λέξεις που ξεστομίζει το στόμα.

Θέλω να πιστεύω πως και η δική μου ψυχή  κάνει καλό σε κάποια άλλη.Την έχω αφήσει ελεύθερη να μαζεύει αναμνήσεις, εικόνες, συναισθήματα και να "ψαρεύει" άλλες ψυχές.Αν την δείτε κάπου, μην την τρομάξετε.Ούτε εσείς να τρομάξετε...Καλοδεχτείτε την...έτσι απλά!

Από πού ν' αρχίσω!!!Χμμμ...

Ποδήλατο, χωματόδρομος, βροχή και αδέσποτα ΔΕΝ πάνε μαζί!Καλά ξεκίνησα;

Να ζητήσω και συγγνώμη από τους συντοπίτες μου για την βροχή!Βγήκα ποδηλατάδα, λογικό ήταν να βρέξει!Αποτέλεσμα της σημερινής βόλτας ήταν μια ωραιότατη μελανιά που απέκτησα χωρίς καθόλου κόπο.Από την τρομάρα που πήρα, έχω ξεχάσει πώς έπεσα ακριβώς, γιατί δεν είναι λογικό να έχω φύγει πίσω εγώ, το ποδήλατο αλλού και το χτύπημα να είναι στο "καλάμι".Ευχαριστώ τον κυριούλη που πρόλαβε και με είδε εγκαίρως και πάτησε φρένο και δεν με έκανε χαλκομανία στην άσφαλτο και για το ενδιαφέρον που έδειξε.Ήμουν πραγματικά πολύ τυχερή!!!

Αφού συνήλθα λίγο από την τρομάρα και είδα ότι μπορούσα να το πατήσω το πόδι, αν και έτρεμε λιγάκι, πήρα το δρόμο της επιστροφής.Έκοψα δρόμο από έναν ανηφορικό χωματόδρομο (τί το 'θελα!) και με βαριές ανάσες, με σχεδόν κλειστά μάτια από τη βροχή στα μούτρα κι έναν σκύλο να τρέχει από πίσω μου, κατάφερα να επιστρέψω σπίτι και από σκαντζόχοιρος να γίνω παπί!!!

Φυσικά, αμέσως μετά βγήκε ένας υπέροχος ήλιος και έχω την αίσθηση ότι με μούτζωσε κιόλας!




ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ Ο ΝΕΟΣ ΜΠΛΟΓΚΕΡ!!!


Σήμερα είπα να διώξω λίγο τη μαυρίλα από πάνω μας και να σας δείξω κάποιες αγαπημένες μου φωτογραφίες που τράβηξα κατά καιρούς με το κινητό.Βρήκα τη χαρά μου με το νέο παιχνιδάκι του φατσοβιβλίου, το instagram και τις "πείραξα" λιγάκι..Ελπίζω να σας αρέσουν! :-)

Γλυκό απόγευμα στην Πάτρα!

Ένα βήμα χρειάζεται!

Το κορίτσι μου!

Μάλμε-Σουηδίας

Το ποδήλατο κι εγώ!

Προς Αιδηψό!

Ήλιοι στη Γη!

Δειλινό στην Θεσσαλονίκη!

Παραλία Θεσσαλονίκης!

Η παλιά μου γειτονιά!

Στο πατρικό μου!

Παραλία Θεσσαλονίκης!

Καταράκτες Σκρα!

Γαλάζια λίμνη-Σκρα

Σκρα-Κιλκίς

Λονδίνο!!!

Αγαπημένο τζουκμποξ!

Παλιές αγάπες!

Καφέ στην Πάτρα!