Καλημέρα και καλό μήνα σε όλους!!!

Από χθες έχει συννεφιά στο δασάκι μου κι ενίοτε ρίχνει και μια βροχούλα, έτσι για να μην βαριόμαστε βρε αδερφέ.Αλλά όχι!Δεν πτοούμαστε!Το καλοκαίρι είναι εδώ και το νιώθουμε στο πετσί μας!

Για την ώρα φοράω ζακετάκι και κοιμάμαι με κλειστά παράθυρα.Θα μου πείτε, δροσιά έχουμε και δεν ανάβουμε τα κλιματιστικά, αλλά βρε παιδάκι μου, βαρέθηκα να τρώω παγωτό και να παγώνουν τα χέρια μου, αντί να το απολαμβάνω.Θέλω λίγη ζεστούλα, όπως και το χειμώνα θέλω κρύο!

Χθες θα είχαμε και μεγάλες χαρές στο δάσος μας!Θα μας τραγουδούσε ο Χατζηγιάννης, αλλά με το νερό που έριξε, την έκανε κι αυτός με ελαφρά πηδηματάκια...Τί νόμισε δηλαδή?Ό,τι είμαστε εύκολη υπόθεση?Θα ξανάρθει είπαν, αλλά είχα και μια σκασίλα να πω την αμαρτία μου!!!(2-3 τραγουδάκια του μ' αρέσουν, κατά τ' άλλα δεν τον αντέχω, ειδικά τώρα που τα έφτιαξε με το Ζετάκι κι αν και δεν είμαι κουτσομπόλα, έχω πολλά να πω, αλλά φοβάμαι τις μηνύσεις και σταματώ εδώ...)

Τί άλλο?Κάτι για εκλείψεις άκουσα και θα μας επηρεάσουν, λέει εμάς τα καρκινάκια.Α!Ναι!Ο Ιούλιος είναι ο μήνας των γεννεθλίων μου!Το θυμάται κανείς ή καλά κάνω που το αναφέρω?Φέτος αποφάσισα να μην τα γιορτάσω.Όχι, τα κεράκια δεν κοστίζουν περισσότερο από την τούρτα (ακόμα τουλάχιστον), αλλά με χάλασε πολύ το 35!!!Επίσης, από αυτό το μήνα παύω να είμαι συμμαθήτρια με τους συμμαθητές μου.Τους έχω δασκαλέψει όλους να με περνάνε τουλάχιστον μια πενταετία.Οι περισσότεροι δεν με θυμούνται καν στο σχολείο...χιχιχι!!!Είδατε πόσο καλά μου φέρονται οι φίλοι μου?Δεν τους πιέζω καθόλου!!!Απλά τους έχω χιλιοπεί να μου λένε καθημερινά πόσο όμορφη είμαι και τέτοια!!!χιχιχι!!!

Έχω μια θεωρία επί του θέματος!!!Αν περνάω ΕΓΩ καλά, τότε θα περνάς κι ΕΣΥ!Οπότε, μου κάνεις ΟΛΑ μου τα χατήρια κι έτσι είσαι ήσυχος κι εσύ και το σκαντζοχοιράκι ευτυχισμένο!Έλα, όμως που δεν το ασπάζονται ΟΛΟΙ αυτό κι απορώ ειλικρινά γιατί!!!Δεν είμαι αχάριστη...Αν περνάω καλά, θα σε κάνω να περάσεις κι εσύ υπέροχα...Ξέρεις τί καλή που γίνομαι, όταν θέλω?χιχιχι!!!

Καλέ πόση ώρα διαβάζετε?Άντε πολλά είπα (και λίγα έκανα)!Πάω να καθαρίσω λίγο τη φωλίτσα, γιατί σε λίγο θα βγάλει πόδια και θα φύγει...

Σμουτςςςςςς!!!!

Καλοκαιρινά βράδια...Υπέροχα, ιδιαίτερα τα δροσερά που έχεις ανοιχτή την μπαλκονόπορτα και μπαίνει το αεράκι και κουνάει την κουρτίνα πέρα-δώθε...

Κι εκεί που απολαμβάνεις την ησυχία και κλείνεις τα μάτια για να αφεθείς στα χέρια του Μορφέα, έρχεται ο Χαρούλης και σε ξεσηκώνει με αυτό το κομμάτι.

Θυμάμαι μια φορά μικρή, νομίζω δημοτικό πήγαινα, άκουσα μια να σκούζει από την απέναντι πολυκατοικία ντάλα μεσημέρι και γέλαγα.Αυτή πρέπει να ήταν η πρώτη "ακουστική" μου φορά!!!Πέτυχα μια φορά και σε κατασκήνωση να περνάω έξω από μια σκηνή και να τα δίνουν όλα και οι δύο (να 'ναι καλά τα παιδιά) και πάλι χαχάνιζα...

Το κορυφαίο ήταν όμως ένα βράδυ σε διακοπές σε κάποιο νησί.Μάλλον το καλοκαίρι το έχει!!!Στο διπλανό δωμάτιο κατά τις 2-3 το ξημέρωμα, ακούσαμε μια τύπισσα να φωνάζει και τιναχτήκαμε πάνω.Δεν ξέρω τί της έκανε ο τύπος (ακόμα αναρωτιέμαι), αλλά δεν φαινόταν να περνάει και πολύ καλά.Αν την έσφαζε λιγότερο θόρυβο θα έκανε πάντως.Θυμάμαι πως από τη μια γελούσαμε κι από την άλλη λέγαμε να φωνάξουμε την αστυνομία, μήπως και όντως γινόταν φόνος δίπλα μας!!!

Ααα...Και μιαν άλλη φορά στην Πορτογαλία, ξυπνήσαμε το πρωί με την φίλη μου, γιατί κουνιόντουσαν τα κρεβάτια μας.Ο τοίχος κόντευε να φύγει από την σεισμική δόνηση των δίπλα!χιχιχι!!!

Όπως τη βρίσκει ο καθείς λοιπόν!Με σιγαστήρα ή χωρίς, παιχνίδι να γίνεται και να το απολαμβάνουν όλοι!Άντε, πάω να κοιμηθώ τώρα αγκαλιά με το μαξιλάρι μου...Άτιμη κοινωνία!!!

:-)

Θυμάστε που ακούγαμε κάποτε ραδιόφωνο χωρίς τις λίστες από τις δισκογραφικές, χωρίς τα μηνύματα στα τετραψήφια νούμερα και τα emails?Κάτι σαν αυτό...

χι!χι!χι!

Τότε που ντρεπόμασταν (εγώ τουλάχιστον!) να τηλεφωνήσουμε και να μιλήσουμε με τον εκφωνητή που πολύ σπάνια, γνωρίζαμε τη φάτσα του?Πόσα βράδια αξημέρωτα ξεροστάλιαζα με τον Κατανάκη και το "Εξπρές του μεσονυχτίου" του"!!!Μια φορά πήρα θάρρος και του τηλεφώνησα να ζητήσω ένα τραγούδι και του μίλησα στον πληθυντικό και γελούσε!Είχα ζητήσει αυτό...

...Που εκείνον τον καιρό, ήταν το αγαπημένο μου.Εξετάσεις 1η Λυκείου (τέτοιες μέρες) κάθε βράδυ 12 με 2 διάβαζα παρέα με αυτό και όλες τις απίθανες επιλογές του Κατανάκη με την παράξενη φωνή του!!!

Τί όμορφα και αθώα χρόνια?Χωρίς ίντερνετ και με πολλή φαντασία!Εννοείται πως αγαπούσα και τον Κανάκη τότε.Είχε έρθει και στο Κιλκίς, όταν ήμουν γυμνάσιο και πήγα να τον δω στον ραδιοφωνικό σταθμό που δούλευε ένας φίλος μου.Μάλιστα έκανα και πρόγραμμα για καμιά ώρα, κάτι που θυμήθηκα μόλις τώρα :-) !!!Το είχα ξεχάσει...Το βράδυ πήγαμε σε μια θερινή ντίσκο κι αν δείτε τη φωτογραφία μας θα πέσετε κάτω από τα γέλια.Εγώ μια χαρά ήμουν για τα δεδομένα της τότε μόδας, αλλά ο Αντώνης ήταν άλλος άνθρωπος!Μαλλιά μακριά με ξεσκισμένο τζιν, παρδαλό πουκάμισο και (κλασσικά) γιλέκο!!!Του την έστειλα αυτή τη φωτό στο ραδιόφωνο πριν 2 χρόνια και τον απείλησα ότι θα τη δημοσιεύσω!!!Έριξε πολύ γέλιο!

Έτσι λοιπόν νοστάλγησα εκείνα μου τα βράδια και μου 'ρθε μια ιδέα...Τί θα λέγατε για αφιερώσεις?Λοιπόν, δεν θέλω σχόλια, θέλω να αφιερώσετε ένα τραγούδι (αν θέλετε, βάλτε και την διεύθυνση του youtube ή απλά αναφέρετε τον τίτλο και τον ερμηνευτή) όπου θέλετε, σαν τον παλιό καλό καιρό.Εννοείται πως οι ερωτικές αφιερώσεις, έχουν και την μεγαλύτερη πλάκα!!!Βάλτε τη φαντασία σας να δουλέψει...Έλατε να γελάσουμε λιγάκι...Ξεκινάω πρώτη...Δικό μου είναι το μπλογκ, sorry!!! :-)

Λοιπόν, το Πορκουπίνι αφιερώνει με πολλή λαβ το ...

...στον Αλχημιστή που αγαπάει πολύ και του υπενθυμίζει πως δεν πρόκειται να γλιτώσει έτσι εύκολα από τα αγκαθάκια του!!!

Επόμενος?

Γύρισααααα...Κι είχατε μια σκασίλα θα μου πείτε και καλά θα μου κάνετε, μιας και από σκαντζόχοιρος κατήντησα μεγάλη γαϊδάρα!!!

3 βδομάδες έχω να γράψω (τις μέτρησε κανείς?), αλλά έλα που δεν μπορούσα τίποτα να σας πω.Άφησα λίγο μυαλουδάκι εκεί που ήμουν και με το υπόλοιπο ακόμα προσπαθώ να βάλω σε τάξη τα πράγματα.

Μου λείψατε, αν και σας διάβαζα από το κινητούλι μου συνέχεια.Μπορεί να έχασα και κανένα κείμενό σας, αλλά μη με μαλώνετε!Εγώ φταίω που μύρισε καλοκαιράκι και το σκαντζοχοιράκι ξεπορτίζει συνεχώς?Πού μυαλό για "κυριολεκτικό" γράψιμο (γιατί από το "μεταφορικό" σας έδωσα μπόλικο)!!!

Θα επανέλθω σύντομα με νέες περιπέτειες!!!Για την ώρα θα σας καλοπιάσω με αυτό...

Κλείνω τα μάτια μου κι όλα ξεκινάνε,
σαν να κοιτώ από παράθυρο κλειστό.
Θολές φιγούρες πίσω από το τζάμι,
μνήμες κι αισθήσεις σ' έναν ξέφρενο χωρό.

Αχ και να 'ξερες πόσο κοντά σου είμαι!
Αχ και να γύριζες λιγάκι προς τα εδώ
και να με κοίταζες πάλι μες στα μάτια.
Αχ και να 'ξερες πόσο σ' αγαπώ!

Όσο κι αν φεύγεις μακριά και δε σε φτάνω,
τόσο θα τρέχω από πίσω σαν σκιά.
Σαν το ποτάμι που ποτέ δεν πάει πίσω,
είναι παντού μα δε σε βλέπω πουθενά

Αχ και να 'ξερες πόσο έχω πια αλλάξει
Αχ και να με έβλεπες πώς σε κοιτώ ξανά,
σαν το σκυλί που ψάχνει ένα χάδι
Αχ και να 'ξερες δεν είμαι ο ίδιος πια!

Αχ και να 'ξερες πόσο κοντά σου είμαι!
Αχ και να γύριζες λιγάκι προς τα εδώ
και να με κοίταζες πάλι μες στα μάτια!
Αχ και να 'ξερες πόσο σ' αγαπώ!