Οι δρόμοι λένε, έχουν τη δική τους ιστορία.Δεν έχουν ονόματα, λένε άλλοι.Άλλοι χάνονται μέσα σ' αυτούς κι άλλοι συναντούν αυτό που ψάχνουν.Όλοι μα όλοι όμως, κάπου οδηγούν.


Κι ο δρόμος έξω από το παράθυρό μου, αυτό το αξημέρωτο πάλι βράδυ, οδηγεί με βία το νου σε μια παλιά ιστορία που τρύπωσε μέσα μου και δε λέει να βγει.Αφού σου είπα να πας εσύ από εκεί κι εγώ από δω, πώς γίνεται να συναντιόμαστε πάλι?Γιατί κάνουμε κύκλους συνέχεια?Έχω ξανάρθει εδώ και μάλλον θα ξανάρθω.Πότε θα τελειώσει επιτέλους ο λαβύρινθος?Κι αν κανείς δε μου κρατάει την κλωστή στην έξοδο?Θα μείνω για πάντα εδώ να κάνω κύκλους?

Ακούω κάτι βήματα.Πολλά!Τρέχω με όλη μου τη δύναμη.Με κυνηγάνε ή απλά τρέχω να τους προφτάσω εγώ?Λαχανιάζω!Σταματάω!Ξανατρέχω!Φτάνω!Σε βλέπω...Σ' έπιασα!!!

Πάμε τώρα πάλι από την αρχή!!!

ΥΓ.Εννοείται πως χωρίς ένταση το κομμάτι απλά ακούγεται!!!ΔΥΝΑΜΩΣΤΕ για να ταξιδέψετε στους δρόμους του!!!

Σήμερα σκέφτηκα να μιλήσουμε για τις αλλεργίες!!!Έλα, ψάξε καλά πάνω σου!Όλο και κάτι θα έχεις κι εσύ.Εγώ ρε παιδιά τί να σας πω!!!Και σ' αυτό κουλαμάρα!!!

Πριν χρόνια, άρχισα να βγάζω κάτι κοκκινίλες στο πρόσωπο με φοβερή φαγούρα, σχεδόν μετά από κάθε μου δραστηριότητα.Δοκίμαζα ρούχα σε μαγαζί?Έμπαινα άσπρη κι έβγαινα κόκκινη.Ετοιμαζόμουν για τη βραδινή έξοδο?Όση πούδρα κι αν έβαζα, εγώ εκεί.Η σημαδεμένη αγκαλιά με τον Αλ Πατσίνο, το τέλειο ζευγάρι.Πίστευα λοιπόν, ότι εμφανιζόντουσαν τα σημάδια, κάθε φορά που ίδρωνα.Ε, και τί να κάνω?Πώς σταματάμε να ιδρώνουμε οέο?

Πήγα σε δερματολόγο στο Νοσοκομείο.Γιατί το έκανα αυτό, πραγματικά δε θυμάμαι.Ας πήγαινα τη βόλτα μου καλύτερα...

"Ε, κοίτα κοπέλα μου!Αυτό είναι κάτι που δεν περνάει, θα το έχεις μια ζωή.Δεν μπορείς να πάρεις κάτι για να σου περνάει..."
Μιλάμε για τρελλά πτυχία ο τύπος!!!

Απογοητευμένη και με σκυμμένο το κεφάλι (να μη με βλέπει ο κόσμος που έγινα πάλι Ινδιάνα) στη διαδρομή για το σπίτι, συναντάω έναν θείο μου παιδίατρο.Να μην τα πολυλογώ, μου σύστησε έναν φίλο του δερματολόγο στη Θεσσαλονίκη.Και πήγα.

Στα πρώτα λεπτά της κουβέντας μας (αν θυμάμαι καλά, ήταν και ομορφούλης) μου χαμογέλασε, με κοίταξε στα μάτια και σηκώθηκε από την καρέκλα του-Στοοοοπ!!Καλά δεν έγιναν έτσι τα πράγματα, αλλά δεν ακούγεται καλύτερα αυτό? χαχαχα-
Πήγε στο ψυγείο που είχε δίπλα στο γραφείο του κι έφερε ένα μπλε ορθογώνιο και παγωμένο πράγμα.

-Άνοιξε το χέρι σου!
-Τί βίτσια είναι αυτά γιατρέ μου? (αυτό το σκέφτηκα, ψέμματα δε θα πω...)
Και καθόμασταν και λέγαμε αερολογίες μέχρι να περάσει ένα δεκάλεπτο.Το χέρι μου από την παγοκύστη εντωμεταξύ, δεν το αισθανόμουν πλέον.Μετά το πέρας των λεπτών (καλό ε?) έβγαλα το μπλε πράγμα και είδα μια τεράστια φούσκα σε όλο μου το χέρι.

-Αλλεργία του Ψύχους!!!
-Ορίστε?
-Είναι μια αλλεργία που παρατηρείται, όταν αλλάζει απότομα θερμοκρασία το σώμα σου.Δεν είναι τίποτα.Με ένα αντισταμινικό θα είσαι μια χαρά...

Κι έτσι από εκείνη την μέρα, εγώ και το ΖΙΡΤΕΚ κάνουμε αχώριστη παρέα.Κυρίως το καλοκαίρι.Το χειμώνα πιο σπάνια.Και χωρίστηκε η ζωή μου στα δύο.Στην προ Ζιρτέκ εποχή και στην μετά!!!

Βέβαια ο γιατρός, μου είχε πει πως αυτό είναι και κάτι που μπορεί να μου περάσει μετά την ηλικία των 30.Μάλλον ο καψερός περίμενε να έχω παντρευτεί μέχρι τότε και να κάνω κανά παιδί, γιατί όλοι μα όλοι οι γιατροί μου λένε πως μετά από μια γέννα, ο οργανισμός μου θα έρθει στα ίσα του...

Κι έρχομαι κι ερωτώ!!!Υπάρχει κανείς Χριστιανός εκεί έξω να με βοηθήσει να απεξαρτοποιηθώ από το Ζιρτέκ?Είμαι καλός άνθρωπος, νοικοκυρά και καλός ακροατής.Προίκα δεν θέλω!χαχαχαχαχαχαχαχαχαχα...Πάω να πάρω τη δόση μου!Χαΐρι με σας δε βρίσκω...

ΥΓ.Για μένα πάντως η λύση βρέθηκε και είναι καθαρά αντισταμινική.Ελπίζω να βρεθεί και για σας που έχετε αλλεργία στις δεσμεύσεις...Όπως λέει και το άσμα παραπάνω!!!

Σήμερα είπαμε με τον μπαμπά μου να αποδείξουμε ότι ο μήνας Νοέμβρης, μπορεί να γίνει γλυκός, όχι μόνο στα λόγια, αλλά και στις πράξεις...

Πήγαμε στα μελίσσια μας.Στο χωριό έχουμε ένα εξοχικό, όπου εκεί ο μπαμπάς μου ασχολείται με ό,τι μπορείτε να φανταστείτε.Ένα από τα χόμπυ του είναι και η μελισσοκομεία.Μη φανταστείτε τρελλά πράγματα...Λίγο μέλι για μας και τους φίλους μας βγάζουμε!

Λόγω εποχής και κακών καιρικών συνθηκών, τα μελισσάκια μας δεν βολτάρουν αρκετά έξω για να βρουν τροφή, οπότε έπρεπε να τα ταΐσουμε.Πήγα κι εγώ να βοηθήσω.Το μόνο που έκανα δηλαδή, ήταν να δίνω πευκοβελόνες στο μπαμπά μου και την τροφή...χαχαχα!Πολύ κουράστηκα!!!

Κατά τη διάρκεια, σκέφτηκα να σας δείξω λίγο τη διαδικασία.Οι σκηνές που θα δείτε παρακάτω, καλό θα ήταν να μη γίνουν από άτομα που δεν γνωρίζουν, γιατί είναι επικίνδυνο!χαχαχα!!!Μη νομίζετε πως ήταν εύκολο να πλησιάσω για να βγάλω τις φωτογραφίες.Κι είχα και τον μπαμπά μου να μου λέει συνέχεια, "Φύγε, θα σε τσιμπήσουν και θα κλαις!!!"χαχαχα!Η αλήθεια είναι ότι μ' έχουν τσιμπήσει 3-4 φορές, αλλά δεν έκλαιγα...Καλά λίγο στην αρχή, μετά ησύχαζα!!! :-)









ΥΓ.Μπορεί να μη φαίνεται η Μάγια η Μέλισσα πουθενά, αλλά πιστέψε με οι φιλενάδες της μας είχαν περικυκλώσει...Ζζζζζζζ.....


-Καλημέρα!
-Καλημέρα και σε σένα!
-Καλωσήρθες!
-Καλώς σας βρήκα.
-Έχω ζεστή σοκολατίτσα και φρέσκα κουλουράκια!
-Αχ!Βάλε μου λίγα...Δεν θα κάτσω πολύ!
-Το ξέρω...30 μέρες μόνο!Τόση είναι η ζωή σου?
-Ναι.
-Και σου φτάνει?
-Ζω την κάθε μέρα και μετράω χιλιάδες στιγμές.Κάθε δευτερόλεπτο για μένα κρατάει ώρες.
-Τί ωραία που τα λες!
-Έμαθα να φιλοσοφώ τόσο καιρό...
-Θα είσαι χειμωνιάτικος φέτος?
-Δεν ξέρω.Δεν έχω αποφασίσει ακόμα!Να ντύνεσαι καλά πάντως και να προσέχεις!Μμμμ...Νόστιμα τα κουλουράκια.
-Είναι της μαμάς!Ξέρεις τί θέλω από σένα?
-Πες μου, τί θες?
-Θέλω να είσαι ταξιδιάρικος φέτος.Και κυριολεκτικά και μεταφορικά!Να γίνουν πολλές διαδρομές, άλλες παράλληλες, άλλες να τέμνονται.Θέλω να βρισκόμαστε!Να μη χανόμαστε!Ν' αγκαλιαζόμαστε!Να μην απομακρυνόμαστε!
-Θα το φροντίσω.Στο υπόσχομαι!
-Για όλους το θέλω αυτό.Όχι μόνο για μένα!
-Πες πως έγινε!!!
-Σ' ευχαριστώ!!!
-Πρέπει να φύγω τώρα.Να πάω ψηλά και σιγά, σιγά να χαθώ!!!
-Ναι ξέρω...σε 30 μέρες!
-Να προσέχεις...
-Κι εσύ κάλε μου Μήνα!Καλή μας αρχή!!!

Μη μένετε στα λόγια!Κάντε πράξη κάθε σας τρέλλα.Μια ζωή την έχουμε κι αν δεν τη γλεντήσουμε...που λέει και το άσμα!Ναι, έβαλα θερμόμετρο!Μια χαρά είμαι.Μη δείτε άνθρωπο χαρούμενο, αμέσως να του την πείτε!!!