Ένας ολόκληρος χρόνος και κάτι μέρες που έχω να μπω και να γράψω κάτι εδώ μέσα.Κάτι που έκανα για αρκετά χρόνια με τόσο μεγάλη ευχαρίστηση.
Σκέφτηκα να το κλείσω το μπλογκοσπιτάκι μου, αλλά πώς μπορεί κανείς να σβήσει αναμνήσεις, λέξεις, συναισθήματα πατώντας ένα κουμπάκι με το ποντίκι του υπολογιστή;Δεν θέλω να ξεχάσω τίποτα από εδώ μέσα.Είναι το ημερολόγιό μου και λυπάμαι που το παραμέλησα τόσο πολύ καιρό.Δεν θα βάλω στόχο για τη νέα χρονιά να γράφω συχνότερα, γιατί και πέρσυ τα ίδια έλεγα και τελικά διαψεύστηκα μόνη μου.Ευχούλα θα κάνω να έχω όρεξη να ξαναμπώ στην διαδικασία της γραφής...Έτσι απλά!
Και για όποιον είναι ακόμα κάπου κατά δω, ένα αγαπημένο τραγουδάκι...
