ΕΤΣΙ ΑΠΛΑ...

Μια αγκαλιά αγκάθια!

2012-02-18T00:17:00.000+02:00

Πόσο δύσκολο είναι να ταιριάξεις κάπου?Πόσο δύσκολο είναι να σε δεχτούν γι' αυτό που είσαι κι όχι γι' αυτό που φαίνεσαι ή γι' αυτό που θα ήθελαν να φαίνεσαι στα μάτια τους!Κι όταν οι άνθρωποι έχουν τόσα ζόρια, σκεφτείτε τί τραβάνε και οι σκαντζόχοιροι!!!

Για κάποιους τα αγκάθια μας είναι τρομακτικά.Για κάποιους ψεύτικα και για κάποιους άλλους απαλά και μεταξένια!Ε, αυτοί οι τελευταίοι θα την πατήσουν, γιατί καλός, καλός ο σκαντζόχοιρος, αλλά δεν μπορεί να τα βάλει και με την ίδια του τη φύση!

Μα είναι φυσιολογικό, όσο ερχόμαστε πιο κοντά ο ένας με τον άλλον, τόσο πιο πιθανό είναι να πληγωθούμε.Το θέμα είναι πόσο καλά τα έχουμε πρώτα με τον εαυτό μας, ώστε να είμαστε έτοιμοι να αντέξουμε τον πόνο του "τραύματος" ή έτσι απλά να απολαύσουμε την οποιαδήποτε επαφή-οικειότητα προκύψει.

Γιατί καλή κι η μοναξιά, αλλά ώρες-ώρες δεν αντέχεται κι αυτή με τίποτα.Τη θέλει ο οργανισμός την επαφή, ακόμα κι αν το σώμα τη διώχνει, μεταφορικά και κυριολεκτικά!Κι αν αρχίσει τα παιχνίδια και το μυαλό, τότε την πατήσαμε για τα καλά.

Αλλά αυτό που σκέφτομαι σήμερα ξέρετε ποιό είναι τελικά;Δεν πονάνε στην ουσία τα αγκάθια που κουβαλάμε κάποιοι από μας στην πλάτη.Πονάνε περισσότερο αν έχεις "αγκάθια" μέσα σου, στην καρδιά και την ψυχή σου.Όσο πιο μικρά, τόσο πιο δύσκολο να τα βγάλεις.Οπότε, από εκεί και πέρα η "επιλογή" γίνεται "υπομονή" στα "χέρια" του άλλου!

Απομακρυνθείτε λοιπόν, όσοι δεν αντέχετε τον πόνο, γιατί είμαι πολύ της αγκαλιάς και θα είναι δύσκολη η επαφή μας!Το μόνο που μπορώ να εγγυηθώ, είναι ότι θα προσέχω, αλλά όχι πάντα!Πόσο ν' αντέξω με τη στολή του δύτη εξάλλου; :-)

Αγκαθοφιλοσοφίες μέσα στην κρύα νύχτα!Δε βαριέσαι!!!

Της ξενιτιάς - Διασκευή #22

2012-02-16T01:17:00.001+02:00

Αν και δεν υπάρχει διάθεση, κάθησα στον υπολογιστή να ξεχαστώ λιγάκι.Κάπου διάβασα ότι ξημερώνει Τσικνοπέμπτη.Το είχα ξεχάσει, όπως γενικά χάνω τις μέρες το τελευταίο διάστημα.

Ημέρα διασκευών και το μόνο που μου ήρθε, κάτι που είχα θυμηθεί πριν λίγες μέρες σε μια συζήτηση.Μουσική Μίκης Θεοδωράκης, στίχοι Ερρίκος Θαλασσινός κάπου στα μέσα του '60 σε πρώτη εκτέλεση από τον Γρηγόρη Μπιθικώτση.

Τότε που ορδές έφευγαν τα τρένα και τα καράβια στο εξωτερικό γεμάτα Έλληνες ταλαιπωρημένους που αναζητούσαν ένα καλύτερο μέλλον.Η βόρεια Ελλάδα μετανάστευε τότε κυρίως προς Γερμανία και Σουηδία.Οι πιο νότιοι και οι νησιώτες διάλεγαν Αμερική και Αυστραλία.

50 χρόνια μετά ξαναζούμε τις ίδιες αγωνίες κι ετοιμάζουμε βαλίτσες...Άραγε θα γραφτούν ξανά τέτοια υπέροχα τραγούδια;Ή έτσι απλά, θα τα χάσουμε όλα;

Με την φωνή του Δ. Μητροπάνου απλά ανοίγεις χέρια κι αρχίζεις να χορεύεις.Διαχρονική και αξεπέραστη εκτέλεση.

Αλλά αγαπώ ιδιαίτερα και τη διασκευή από τους Τρίφωνο που με τον μοναδικό τους τρόπο, κατάφεραν κι άλλαξαν εντελώς το ύφος του τραγουδιού.Κι επειδή η ψυχολογία είναι αρκετά πεσμένη σήμερα, διαλέγω αυτήν για αγαπημένη της Πέμπτης!Ελπίζω να αρέσει σε όσους το ακούνε για πρώτη φορά!

Φεγγάρι μάγια μου ‘κανες
και περπατώ στα ξένα
είναι το σπίτι ορφανό
αβάσταχτο το δειλινό
και τα βουνά κλαμένα
Στείλε ουρανέ μου ένα πουλί
να πάει στη μάνα υπομονή

Στείλε ουρανέ μου ένα πουλί
ένα χελιδονάκι,
να πάει να χτίσει τη φωλιά
στου κήπου την κορομηλιά
δίπλα στο μπαλκονάκι,
στείλε ουρανέ μου ένα πουλί
να πάει στη μάνα υπομονή

Να πάει στη μάνα υπομονή
δεμένη στο μαντίλι
προικιά στην αδερφούλα μου
και στη γειτονοπούλα μου
γλυκό φιλί στα χείλη

Ένα ρέκβιεμ για την Ελλάδα!

2012-02-13T03:10:00.000+02:00

Αν ζούσε ο Μότσαρτ κι έβλεπε τα χάλια μας, κάτι μου λέει πως το ρέκβιεμ για μας θα το έγραφε!!!Δεν μου έρχεται κάτι άλλο στο μυαλό αυτή τη στιγμή, βλέποντας την Αθήνα να καίγεται, τον κόσμο να εξαθλιώνεται περισσότερο και μια Ελλάδα στο κρεβάτι της εντατικής.

Κανείς δεν ξέρει τί πραγματικά ξημερώνει αύριο.Ποιό το αληθινό αποτέλεσμα της σημερινής ψηφοφορίας κι αν τελικά γλυτώσαμε την χρεοκοπία στη χώρα μας.Αυτό που ξέρω είναι ότι για την ώρα τουλάχιστον, δεν θα αλλάξει κάτι.Και όσο αισιόδοξη κι αν προσπαθώ να είμαι, δεν μπορώ, βλέποντας γύρω μου άλλους να υποφέρουν.

Δεν γράφω συχνά κοινωνικά και πολιτικά σχόλια.Δεν θέλω να μεταφέρω κι εδώ μέσα την ασχήμια του έξω κόσμου.Αυτή τη νύχτα όμως, ακόμα και στο όμορφο δάσος μου ήρθε η σκοτεινιά και μύρισε η κάπνα από τα καμμένα κτίρια μέχρι εδώ πέρα.

Ας ακούσουμε λοιπόν το ρέκβιεμ που μας αρμόζει τώρα κι απλά ας ευχηθούμε να έρθει και η στιγμή που θα βάλουμε και τους γάμους του Φίγκαρο με μια ανακούφιση στο μέρος της καρδιάς...Για την ώρα το βάρος είναι τεράστιο και μας ψυχοπλακώνει όλους!

Υπομονή!

Confutatis maledictis
Flammis acribus addictis,
Voca me cum benedictus.
Oro supplex et acclinis,
Cor contritum quasi cinis,
Gere curam mei finis.

When the damned are confounded
and consigned to keen flames,
call me with the blessed.
I pray, suppliant and kneeling,
a heart as contrite as ashes;
take Thou my ending into Thy care.

Ερωτόκριτος (Διασκευή #21)

2012-02-09T01:15:00.003+02:00

Από καιρό έψαχνα να βρω διασκευές σε ελληνικά τραγούδια, αλλά καμία δεν μου γέμιζε ιδιαίτερα το "αυτί".Οπότε το ανέβαλα!21η Πέμπτη η σημερινή (πώς περνάει ο καιρός!!!) κι έτυχε να μου θυμίσει τον "Ερωτόκριτο" η Κρητικιά κολλητή μου με μια απίστευτη πραγματικά διασκευή που θα δείτε στο τέλος της ανάρτησης, όπως πάντα ως αγαπημένη μου!

Πρώτα θα το ακούσουμε από τη φωνή του λατρεμένου Νίκου Ξυλούρη ως Ερωτόκριτο από το απόσπασμα "Τα θλιβερά μαντάτα", όταν ο Βασιλιάς και πατέρας της Αρετούσας εξορίζει τον νέο από την Αθήνα: "Τ' άκουσες Αρετούσα μου τα θλιβερά μαντάτα..."

Μια ιστορία αγάπης διαχρονική και χιλιοτραγουδισμένη με πρωταγωνιστές 2 νέους που δεν έπρεπε να αγαπηθούν λόγω των κοινωνικών τους τάξεων.Άξιος συνεχιστής του Νικόλα κατά την γνώμη μου, είναι και ο Γιάννης Χαρούλης που με τη μοναδική του χροιά, γλυκαίνει τόσο πολύ το συγκεκριμένο απόσπασμα.

Κι όσο κι αν έχουμε συνηθίσει να ακούμε ροκιές από τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου, πιστεύω πως σε εκπλήσσει ευχάριστα η μοναδική του ερμηνεία που εδώ ακούμε στην εκπομπή του Σπύρου Παπαδόπουλου μαζί με την Γεωργία Νταγάκη που τον συνοδεύει με την κρητική της λύρα!

Και θα ήθελα τώρα να το ακούσετε από τους 77 Έλληνες καλλιτέχνες που έκαναν κάτι μοναδικό.Τραγούδησαν τον "Ερωτόκριτο" από 40 διαφορετικά σημεία της Αθήνας, ο καθένας με τον δικό του ιδιαίτερο τρόπο.Το αποτέλεσμα είναι κάτι πανέμορφο και θα ήθελα πραγματικά να μην το προσπεράσετε!Με τόσα άσχημα που μας "βομβαρδίζουν" καθημερινά, ας θυμηθούμε την παράδοσή μας κι ας συγκινήσουμε την καρδιά μας με μουσικές που μας ανήκουν και δείχνουν την ταυτότητά μας! :-)

Του Κύκλου τα γυρίσματα που ανεβοκατεβαίνου
Και του τροχού που ώρες ψηλά κι ώρες στα βάθη πηαίνου,

Και των αρμάτω οι ταραχές, έχθρητες και τα βάρη,
Του Έρωτα η μπόρεση και της φιλιάς η χάρη,

Ετούτα μ'εκινήσασι τη σήμερον ημέρα
ν'αναθιβάλω και να πω τα κάμαν και τα φέρα

Τότες μια αγάπη μπιστική στον κόσμο εφανερώθη
Κ'εγράφτη μέσα στην καρδιά κι ουδέ ποτέ τση ελειώθη.

Και με τιμή ήταν (ήσαν) δυό κορμιά στου πόθου το καμίνι
Και κάμωμα πολλά ακριβό σ' έτοιους καιρούς εγίνη

Τα 'μαθες Αρετούσα μου τα θλιβερά μαντάτα,
Που ο κύρης σου μ' έξόρισε στης ξενιτιάς τη στράτα;

Τέσσερις μέρες μοναχά μου' δωκε ν' ανιμένω
Κι από 'κει να ξενιτευτώ, πολλά μακρά να πηαίνω

Και πώς να σ' αποχωριστώ και πώς να σου μακρύνω
Και πώς να ζήσω δίχως σου στον ξορισμόν εκείνο;

Κατέχω το κι ο κύρης σου γλήγορα σε παντρεύγει
Ρηγόπουλο, αφεντόπουλο, σαν είσ' έσύ γυρεύει

Κι ο κύρης όντε βουληθεί και θε να με παντρέψη
Και δω πως γάμο κτάσσεται και το γαμπρό γυρέψη,

Καλλιά θανάτους εκατό την ώρα θέλω πάρει,
Άλλος παρά ο Ρωτόκριτος γυναίκα να με πάρη.

Παρακαλώ, θυμού καλά, ό,τι σου λέγω τώρα
Και γρήγορα μισεύγω σου, μακραίνω από τη χώρα

Μα όπου κι αν πάγω, όπου βρεθώ και τον καιρό που ζήσω
Τάσσω σου άλλη να μη δω μηδέ ν' ανατρανίσω

Καλλιά 'χω εσέ με θάνατο παρ' άλλη με ζωή μου,
Για σένα εγεννήθηκε στον κόσμο το κορμί μου.

Τούτο εδώθη σ'ολους μας: ότι κι αν πεθυμούμε,
Μ'ολον οπού 'ναι δύσκολον, εύκολο το κρατούμε
Κι εύκολα το πιστεύγομε κείνο που μας αρέσει
Και κάθα είς σ' τούτο μπορεί να σφάλει και να φταίση.

Tα πάθη πια δεν κιλαδεί το πικραμένο αηδόνι,
αμέ πετά πασίχαρο, μ' άλλα πουλιά σιμώνει.

Ετούτ' η αγάπη η μπιστική με τη χαρά ετελειώθη
Και πλερωμή στα βάσανα μεγάλη τως εδόθη.

Για τούτο οπού 'ναι φρόνιμος , μηδέ χαθή στα πάθη
Το ρόδο κι όμορφος αθός γεννάται μες στ' αγκάθι.

Και κάθα είς που εδιάβασεν εδά κι ας το κατέχη :
Μη χάνεται στον κίνδυνο, μα πάντα ελπίδα ας έχει.

Στάλα τη στάλα το νερό το μάρμαρο τρυπάτο
Εκείνο που μισεί κανείς γυρίζει κι αγαπάτω.

Απ' ό,τι κάλλη έχει ο άνθρωπος τα λόγια έχουν τη χάρη

Και κάνουσι κάθε καρδιά παρηγοριά να πάρει

Τα μάτια δεν καλοθωρούν στο μάκρεμα του τόπου
Μα πιο καλά και πιο μακριά θωρεί (βλέπει) η καρδιά του ανθρώπου.

Για μένα όλα σφάλουσι και πάσιν άνω-κάτω
Για ΜΕ Ξαναγεννήθηκε η φύση των πραγμάτων.

Φυσική κατάψυξη! (update)

2012-02-07T13:35:00.000+02:00

Τόσα χρόνια οδηγός, τόσοι χειμώνες πέρασαν, τέτοιο πράγμα δεν είχα ξαναδεί μέχρι σήμερα...Δυστυχώς κάτι τρεξίματα τον τελευταίο καιρό, με βγάζουν εκτός σπιτιού, διαφορετικά δεν θα έβγαινα ούτε για πλάκα!

Βγαίνω το πρωί λοιπόν κι αντικρύζω αυτό το θέαμα...

Ολόκληρο το πολάκι σκεπασμένο από ένα στρώμα πάγου!Αν είχα ένα μεγάλο ποτήρι, θα το έβαζα για παγάκι...Πανέμορφο το θέαμα, δεν μπορώ να πω, αλλά δυστυχώς βιαζόμουν κι έπρεπε να φύγω.Σπάω με το κλειδί τον πάγο πάνω στην κλειδαριά κι αφού ξεκλειδώνω, προσπαθώ να ανοίξω και την πόρτα, η οποία έχει παγώσει!

Μπαίνω μέσα με τα πολλά και βλέπω μπροστά μου ένα θολό τζάμι.Κλειστοφοβία μ' έπιασε εκεί μέσα :-) Βάζω μπροστά τη μηχανή και ξεκινάω το "ζέσταμα"...

Μισή ώρα ακριβώς μου πήρε για να ανοίξει μια μικρή τρυπούλα στο τζάμι και να αρχίσω να βλέπω.Μετά από κανά 40λεπτο ψιλοκαθάρισαν και πήγα στη δουλειά μου.

Το πιο όμορφο απ' όλα που είδα, ήταν τα δέντρα.Παγωμένα στη θέση που πήραν από τον αέρα και κάτασπρα σαν γυάλινα!Δεν μπόρεσα να τα φωτογραφίσω λόγω βιασύνης.Ίσως μπορέσω αύριο, γιατί πάλι βρέχει και έχει μείον έξω...

Πάω να κουκουλωθώ...Δύσκολη μέρα κι αύριο!

..................................................................

(update)

Κι έτσι ξυπνήσαμε σήμερα.Ο πάγος έδωσε τη θέση του στο χιόνι.Δεν κυκλοφορεί ψυχή.Ας ελπίσουμε πως δεν θα υπάρξουν ιδιαίτερα προβλήματα κι απλά ας απολαύσουμε αυτές τις μέρες.

Billie Jean (Διασκευή #20)

2012-02-02T01:30:00.004+02:00

Αυτό κι αν είναι τραγούδι που ίσως να μην χρειαζόταν να βάλω καν το πρωτότυπο!Υπάρχει κάποιος που να μην το γνωρίζει;Η βαφτιστικιά μου που είναι 4 μπορεί, αλλά θα φροντίσει η νονά της να της το μάθει κάποια στιγμή! :-)

Από το άλμπουμ "Thriller" που ακόμα θυμάμαι να κρατάω το βινύλιο στα χέρια μου και να προσπαθώ να μάθω τους στίχους που ήταν γραμμένοι στο εσώφυλλο!Πολλές διασκευές και μετατροπές δέχτηκε το συγκεκριμένο κομμάτι, αλλά και πολλά άλλα του μακαρίτη.Διάλεξα για αρχή μία από τον Βραζιλιάνο Caetano Veloso από μια συναυλία του πολλά χρόνια πριν.Αν και δεν μου αρέσουν τα βραζιλιάνικα και όλα τα λάτιν, είναι χαλαρή η φωνή του και το ακούς ευχάριστα!

Μου αρέσει επίσης πάρα πολύ αυτή η γλυκιά μελωδία που βγαίνει από το γιαλελέλι - γιουκαλίλι (πώς στο καλό το λένε!!!) και ο τυπάκος που το παίζει εδώ είναι πολύ καλός!!!

Φυσικά μου είχε αρέσει αρκετά, όταν το πρωτοάκουσα και από τους Coldplay, αν και δεν είναι από τα αγαπημένα μου συγκροτήματα.Αλλά μου ταιριάζει πολύ η δική τους εκδοχή!

Κι ερχόμαστε στην αγαπημένη μου διασκευή, όπου μιλάμε πραγματικά για ένα άλλο τραγούδι.Κάποιες φορές αυτό είναι καλό, κάποιες όχι.Τον Chris Cornell τον ξέρετε από τους Soundgarden και τους Audioslave.Εδώ στο σόλο του άλμπουμ μας παρουσιάζει ένα "Billie Jean" διαφορετικό και πλέον πολύ αγαπημένο!Ελπίζω να σας αρέσει!

She was more like a beauty queen from a movie screen
I said don't mind, but what do you mean I am the one
Who will dance on the floor in the round
She said i am the one, who will dance on the floor in the round

She said her name was Billie Jean, as she caused a scene
Then every head turned with eyes that dreamed of being the one
Who will dance on the floor in the round

People always told me be careful of what you do
Don't go around breaking young girls' hearts
And mother always told me be careful who you love
And be careful of what you do before the lie becomes the truth

Billie Jean is not my lover
She's just a girl who says that I am the one
But the kid is not my son
She says I am the one
But the kid is not my son

For forty days and for forty nights. The law was on her side.
But who can stand when she's in demand.
Her schemes and her plans.
'Cause we danced on the floor in the round
So take my strong advice, remember to always think twice
(Do think twice)

She told my baby we'd danced till three, then she looked at me
Then showed a photo my baby cried his eyes were like mine
'Cause we danced on the floor in the round

People always told me be careful of what you do
Don't go around breaking young girls' hearts
Then she stood right by me. The smell of sweet perfume.
This happened much too soon. She called me to her room.

Billie Jean is not my lover
She's just a girl who says that I am the one
But the kid is not my son
She says I am the one
But the kid is not my son

(solo)

Billie Jean is not my lover
She's just a girl who says that I am the one
But the kid is not my son
She says I am the one
But the kid is not my son
So take my strong advice, remember to always think twice
(Do think twice)

Πίσω από την κουρτίνα!

2012-01-30T17:20:00.000+02:00

Στέκομαι πίσω από την κουρτίνα κρυμμένη.
Ακούω τις κινήσεις σου κι ας μη σε βλέπω.
Κάτι πληκτρολόγησες στον υπολογιστή.
Μίλησες στο τηλέφωνο...Γέλασες...Ξάπλωσες!

Είμαι εδώ κι ας μη με βλέπεις.
Φαντάσου με πίσω από την κουρτίνα.
Δεν σου κλέβω τις στιγμές, τις μοιράζομαι μαζί σου.
Παρανοϊκό;Ευαίσθητο;Ποιός κρίνει;

Μια χάρη μόνο.Μην τραβήξεις ακόμα την κουρτίνα.
Άσε με λίγο ακόμα να σε παρατηρώ.
Να σε νιώθω μόνο.Είσαι πιο ελεύθερος έτσι.
Κι εγώ σε νιώθω πιο δικό μου.

Εξάλλου, δεν θα μείνω για πολύ.
Την Άνοιξη θ' ανοίξεις το παράθυρο
και θα το "σκάσω"...

People are strange (Διασκευή #19)

2012-01-26T04:34:00.000+02:00

Μέσα από μια αλλαγή ωραρίου του ύπνου, κάτι ψιλοτρεχάματα και μιας γενικότερης χαλάρωσης, πήγα να ξεχάσω τη διασκευή της Πέμπτης!Σαν το θέατρο της Δευτέρας ένα πράγμα!!!(Τί ωραία χρόνια!!!)Έσπασα το κεφάλι μου και τραγουδάκι δεν μου ερχόταν.Αλλά ευτυχώς μια μακρινή φωνούλα, έβαλε το χεράκι της και τσουουουπ...Έτοιμο το τραγουδάκι μου!

Δεν νομίζω να χρειάζονται συστάσεις!Ούτε για το συγκρότημα, ούτε για το τραγούδι.Το μόνο που θα σας πω είναι ότι γράφτηκε το 1967 και βρίσκεται στο δεύτερο άλμπουμ "Strange Days" των Doors.

Με τη διασκευή του Tiny Tim δεν θα πω ψέμματα, γέλασα!Τώρα, αν είναι πάλι κανένας τρανός και σπουδαίος, μη βαράτε, δεν τον γνωρίζω τον άνθρωπο!Μπορεί να είναι καλλιτεχνάρα!!! :-))))

Ο Jimmy Somerville μπήκε σφήνα, μόνο και μόνο γιατί μου θυμίζει τα σχολικά μου χρόνια και πώς να το κάνουμε?Είναι μεγάλη ιστορία!!!Όμορφη διασκευή βασικά!

Και για το τέλος, όπως πάντα αφήνω την αγαπημένη μου.Δεν την ήξερα.Ήταν έρωτας από την πρώτη "αυτιά" όμως κι ελπίζω να αρέσει κι εσάς!!!

People are strange when you're a stranger
Faces look ugly when you're alone
Women seem wicked when you're unwanted
Streets are uneven when you're down

When you're strange
Faces come out of the rain
When you're strange
No one remembers your name
When you're strange
When you're strange
When you're strange

People are strange when you're a stranger
Faces look ugly when you're alone
Women seem wicked when you're unwanted
Streets are uneven when you're down

When you're strange
Faces come out of the rain
When you're strange
No one remembers your name
When you're strange
When you're strange
When you're strange

When you're strange
Faces come out of the rain
When you're strange
No one remembers your name
When you're strange
When you're strange
When you're strange

Κυριακή στο δάσος!

2012-01-22T16:44:00.001+02:00

Όμορφη Κυριακή σήμερα και τί θα λέγατε για μια βόλτα στο δάσος;Το καλό με τις Κυριακές είναι ότι όλοι οι φίλοι μου είναι στις φωλιές τους και μαζευόμαστε συχνά-πυκνά για τραπεζώματα.Μοσχομυρίζουν όλες οι γειτονιές!

Σήμερα έρχονται και οι άνθρωποι στο δάσος για να περπατήσουν και να απολαύσουν τη φύση.Μου αρέσει να τους παρατηρώ.Συνήθως βλέπω ζευγάρια να περπατάνε το χειμώνα και κάποιους μοναχικούς να φωτογραφίζουν με τις ώρες.Προσπαθούν να κλέψουν σε μια στιγμή όλη τη μαγεία που κρύβει η φύση.Δεν ξέρουν ότι αυτό δε γίνεται;Δεν φυλακίζεται η ομορφιά, ούτε η ηρεμία και η γαλήνη...Καλή η προσπάθεια, μα μάταιος κόπος!

Ηλιόλουστη μέρα και σήμερα, αλλά εγώ θέλω τη βροχούλα μου!Αυτήν που άκουγα το χάραμα πάνω στο τζάμι και με νανούριζε.Υπάρχει πιο όμορφη μουσική;Εντάξει, γεμίζουν λάσπες οι πατούσες και δεν μου αρέσει να λερώνομαι, αλλά δεν μπορούμε να τα έχουμε και όλα δικά μας! :-)

Πώπω φασαρία που ακούγεται απο έξω!!!Εδώ βρήκε να κάνει πικ-νικ αυτή η παρέα!!!Μου χάλασαν την ησυχία μου, αλλά τους καταλαβαίνω...Κυριακή σήμερα και το έχουν ανάγκη!Εγώ χαίρομαι το δασάκι μου κάθε μέρα.Ας μη γκρινιάξω κι ας τους αφήσω να το απολαύσουν....Πάω να μαζέψω μανιτάρια!!! :-)

ΥΓ.Δεν έχει τραγουδάκι σήμερα!Τραγουδάει το δασάκι μου...

2012-01-21T02:16:00.001+02:00

Την επόμενη φορά που θα απογοητευτείτε από κάτι που προσπαθήσατε να κάνετε και δεν τα καταφέρατε, φέρ'τε στο νου σας το παραπάνω βίντεο...

Όλα μπορούν να γίνουν με υπομονή, θέληση κι εμπιστοσύνη κυρίως στον εαυτό μας!

Καλό ΣουΚού σε όλους μας!

:-)

ΥΓ.You make me feel stronger!

The arcane dominion (Διασκευή #18)

2012-01-19T01:05:00.000+02:00

Οι Eluveitie είναι ένα φολκλορικό μέταλ συγκρότημα από την Ελβετία.Την αμαρτία μου θα την πω...Δεν τα ξέρω τα παιδιά!χιχιχι!!!Τί και πώς, ψαχουλέψτε, αν σας αρέσουν στο ίντερνετ!Ε, μα!Όλα έτοιμα τα θέλετε!χιχιχι!

Μέταλ μουσική δεν άκουγα ποτέ και δεν θα το κάνω στα γεράματα (Χρυσόπαιδο βάρα, πεθύμησα τσιπούρα!!!).Αλλά αυτά τα κέλτικα και τα παραδοσιακά όργανα, πάντα μου άρεσαν στο αυτί.Αρκεί φυσικά να μην βγαίνει ξαφνικά ο σατανάς να τραγουδάει, κάτι που ευτυχώς δεν γίνεται με αυτό το κομμάτι...

Αλλά το θέμα μου και η επιλογή μου δεν είναι το συγκεκριμένο κομμάτι, αλλά η διασκευή του!Αυτούς κι αν ΔΕΝ τους ξέρω! :-))))) Το μόνο που γνωρίζω είναι ότι είναι από το Πακιστάν τα παιδιά (I'm from Pakistan, I will bomb you- παλιό αστειάκι!!!) και μια ωραία πρωίαν ή μεσημεράκι, άραξαν στο δωματιάκι τους και διασκεύασαν το παραπάνω μουσικό απόσπασπα!

Τί κρίμα που κρατάει τόσο λίγο? :-((( Repeat παρακαλώ!

ΥΓ.Το όργανο του μουσάτου λέγεται ρομπάμπ και έχει απίστευτο ήχο, έτσι?

Βρήκα άντρα...(Μέρος Βου)

2012-01-17T15:23:00.000+02:00

Εδώ και 4 χρόνια, διατηρώ μια περίεργη σχέση πάθους, μυστικότητας και μεγάλης έντασης με έναν άντρα μοναδικό.Όλα ξεκίνησαν ένα χειμωνιάτικο βράδυ που για πρώτη φορά τον έβαλα μέσα στο σπίτι μου...Τότε τον έλεγαν Αλταΐρ...

Δεν μπορώ να πω ότι ήταν έρωτας με την πρώτη ματιά.Πού να δω τα μάτια του κάτω από τη λευκή κουκούλα!!!χιχιχι!Ήταν όλα εκείνα τα αξημέρωτα βράδια που η αδρεναλίνη μεταμορφωνόταν σε εκτόνωση που μας έφεραν πιο κοντά!Και μετά ήρθε ο Έτζιο!

Δεν πήγαμε στην Ιταλία ρομαντικό ταξίδι!Είχαμε αποστολές να εκτελέσουμε.Και τις εκτελέσαμε όλες κατά γράμμα κι αρχίσαμε να μαζεύουμε τα κομμάτια του παζλ.Κάθε χρόνο έρχεται και καλύτερος.Πιο έμπειρος και με περισσότερα γκατζετάκια...Τελευταία, τον άφησα στη Ρώμη να εκπαιδεύει ολόκληρη αδελφότητα!

Και τώρα το αγόρι μου γύρισε και πάλι κοντά μου.Άργησε φέτος λίγο (η κρίση χτύπησε και τους Ασσασίνους), αλλά επιτέλους είναι εδώ.Μεγάλωσε, γκριζάρισαν λίγο τα μαλλιά, αλλά ήρθε πιο έτοιμος και πιο έμπειρος από ποτέ!Εξάλλου, μην ξεχνάμε πως τα "μαγικά" του, τα κάνει με τα δικά μου χέρια!!! :-)))

Ο φαλακρούλης "κακός" στο βίντεο είναι πατριωτάκι.Τον λένε Λέανδρο, όλη την ώρα βρίζει και δυστυχώς από χθες το βράδυ, δεν είναι πια μαζί μας!χιχιχι!!!Η συνέχεια και πάλι στο σαλόνι μου...

Για τους φαν των βίντεο παιχνιδιών να πω πως, αν δεν έχετε παίξει "Assassin's Creed" να το κάνετε με την πρώτη ευκαιρία.Ειδικά σε περίοδο υπερέντασης και νεύρων, δεν υπάρχει καλύτερο γιατρικό...Φέτος υποσχέθηκα στον εαυτό μου να μην το τελειώσω σε μια βδομάδα όπως πέρσυ!Για να δούμε, θα την τηρήσω αυτή την υπόσχεση? :-)

Tomorrow never knows (Διασκευή #17)

2012-01-12T03:15:00.001+02:00

Πώς περνάνε οι βδομάδες!Άλλη μια Πέμπτη ξημέρωσε και έτοιμη η διασκευούλα και αυτής της εβδομάδας!Αρχίζω να στερεύω από ιδέες σιγά, σιγά κι ας είναι χιλιάδες εκεί έξω τα τραγούδια!Σήμερα είπα να ασχοληθώ με τους Beatles.Έχω ξαναπεί πως ποτέ δεν ήμουν ιδιαίτερη φαν τους.Μεγαλώνοντας όμως, χαίρομαι να ανακαλύπτω και να ακούω με άλλο αυτί, κάποια τραγούδια τους που παλιότερα δεν μου έκαναν κάποια εντύπωση.Ένα από αυτά είναι και το "Tomorrow never knows" που θυμήθηκα αυτές τις δύσκολες μέρες...

Βρίσκεται στο άλμπουμ "Revolver" του 1966 και αν και είναι το τελευταίο κομμάτι του δίσκου, ηχογραφήθηκε πρώτο.Δημιουργοί του ο Lennon και ο McCartney.Οι στίχοι πάρθηκαν από ένα βιβλίο που είχε αγοράσει ο Λένον που περιείχε οδηγίες για την ψυχεδελική εμπειρία, τις οποίες εκτέλεσε κατά γράμμα (:-)) και κατέληξε με το συγκεκριμένο κομμάτι!!!

Από εκεί και πέρα, το κομμάτι ταξίδεψε μέσα στο χρόνο και χιλιοτραγουδήθηκε από μεγάλα ονόματα των διαφόρων δεκαετιών που ακολούθησαν!Μερικά από αυτά είναι και τα παρακάτω...Όπως πάντα, διαλέγετε το αγαπημένο σας...

Εγώ θα διαλέξω τη διασκευή που υπάρχει στο ost της ταινίας "Sucker Punch".Ίσως γιατί μου άρεσε η ταινία και το έχω συνδυάσει πολύ με τη σκηνή που ακούγεται.Γούστα είναι αυτά εξάλλου! :-)

Turn off your mind relax and float down stream
It is not dying, it is not dying

Lay down all thoughts, surrender to the void,
It is shining, it is shining.

Yet you may see the meaning of within
It is being, it is being

Love is all and love is everyone
It is knowing, it is knowing

And ignorance and hate mourn the dead
It is believing, it is believing

But listen to the colour of your dreams
It is not leaving, it is not leaving

So play the game "Existence" to the end
Of the beginning, of the beginning

Η ζωή συνεχίζεται...

2012-01-10T22:14:00.000+02:00

...Έτσι απλά, όπως όλα τα όμορφα!Χθες αποχαιρετήσαμε τον φίλο μας και ήταν μια δύσκολη μέρα πραγματικά.Πέρα από τη θλίψη και τη σιωπή που θρονιάζουν μέσα σου σε παρόμοιες καταστάσεις, υπάρχει δυστυχώς και η οργή, όταν η "φυγή", το "χάσιμο" είναι τόσο άδικο!Κι αυτός ο χαμός, μόνο έτσι μπορεί να χαρακτηριστεί.

Κρατιέμαι να μην πω κάτι παραπάνω, αλλά νιώθω τις λέξεις να με πνίγουν.Όλοι μας στην μικρή μας πόλη νιώθουμε την αγανάκτηση και την απορία...Αλλά τί σημασία έχουν όλα αυτά πια?Ο Δημήτρης μας, δεν είναι πια κοντά μας και μόνο οι φωτογραφίες μας και οι αναμνήσεις θα τον φέρνουν πλέον στο μυαλό.

Αλλά, όπως γράφω και στον τίτλο, η ζωή συνεχίζεται για όλους μας.Κι είναι καλό αυτό.Να προχωράμε μπροστά και με όση δύναμη μας μένει να προσπαθούμε να χαμογελάμε.Είναι δύσκολο στην αρχή.Γι' αυτό έρχεται ο χρόνος να απαλύνει τον πόνο για να μπορέσουμε να συνεχίσουμε το μεγάλο ταξίδι της ζωής...

Δακρύβρεχτα αυτά που λέω, αλλά 4 μέρες τώρα έτσι νιώθω.Σας ευχαριστώ όλους για τη συμπαράσταση!Το σκαντζοχοιράκι έχει περάσει παρόμοιες καταστάσεις και σας υπόσχεται πως θα επανέλθει σύντομα!Πήρα ήδη τις ξυλομπογιές και ζωγραφίζω ουρανούς γαλανούς κι έναν ήλιο λαμπρό και υπέροχο!

:-)

:-(

2012-01-07T23:18:00.000+02:00

Γιατί κάθε φορά που είμαι χαρούμενη, γίνεται κάτι που μου "πηδάει" το σύμπαν?

Καλό ταξίδι Δημήτρη!!!

:-(

Πες μου τελικά
τί είναι πιο σημαντικό
να 'σουν εσύ εδώ
ή να δεχτώ ότι δεν είσαι

Πες μου τελικά
τί είναι πιο σημαντικό
το μέλλον να κοιτώ
ή όλη η ζωή μου εσύ να είσαι

Κι είναι στιγμές
που σβήνω το φως
και σε φαντάζομαι δίπλα μου
Κι είναι στιγμές
που έτσι κι αλλιώς
σου μιλάω στον ύπνο μου

Πες μου τελικά
τί είναι πιο σημαντικό
τ' αστέρια να κοιτώ
ή να σαι εσύ ένα αστέρι

Πες μου τελικά
τί είναι πιο σημαντικό
να με κοιτάς από ψηλά
ή να σου έπιανα το χέρι

Κι είναι στιγμές
που σβήνω το φως
και σε φαντάζομαι δίπλα μου
Κι είναι στιγμές
που έτσι κι αλλιώς
σου μιλάω στον ύπνο μου

Some velvet morning (Διασκευή #16)

2012-01-05T02:55:00.003+02:00

Πέμπτη σήμερα και η πρώτη διασκευή του χρόνου, έχει να κάνει με ένα πολύ αγαπημένο τραγούδι, το οποίο έμαθα πριν λίγο καιρό, ότι δεν ήταν αυθεντική εκτέλεση.Όπως βλέπετε και στον τίτλο αναφέρομαι στο "Some velvet morning" που πραγματικά νόμιζα πως ήταν των Primal Scream.Κι όμως, πρόκειται για ένα ψυχεδελικό τραγούδι του 1967 που τραγούδησαν η Nancy Sinatra και ο Lee Hazlewood.

Πρωτοακούστηκε στο σάουντρακ μιας τηλεοπτικής εκπομπής της Sinatra με τίτλο "Movin' with Nancy".Από εκεί και πέρα, διασκευάστηκε πάρα πολλές φορές με πρώτη και πολύ ενδιαφέρουσα το 1969 από τους Vanilla Fudge.

Το '82 σειρά είχε η Lydia Lynch που εκτός από τραγουδίστρια ειναι και ποιήτρια, συγγραφέας και ηθοποιός κι έτσι απέδωσε μια άλλη πλευρά του κομματιού...

Τέσσερα χρόνια μετά ήρθε ο Peter Zaremba και στο άλμπουμ του "Love Delegation" άλλαξε τελείως το κομμάτι και το έκανε ίσως πιο χαρούμενο και πιο ποπ από κάθε άλλη φορά.

Μου άρεσε επίσης και η διασκευή των Thin White Rope που έκαναν το 1994...

...Αλλά αυτή που μου αρέσει περισσότερο και ήταν και η μοναδική εκτέλεση που ήξερα τόσα χρόνια, είναι αυτή των Primal Scream με την Kate Moss από το άλμπουμ τους "Evil Heat" το 2002.

(Δυστυχώς δεν παίζει το βίντεο στον μπλόγκερ, οπότε δείτε το στο youtube)

Some velvet morning
When I'm straight
I'm gonna open up your gate
Some velvet morning
When I'm straight
I'm gonna open up your gate

Flowers growing on a hill
Dragonflies and daffodils
Learn from us very much
Look at us but do not touch
Phaedra is my name

Some velvet morning
When I'm straight
I'm gonna open up your gate
Some velvet morning
When I'm straight
I'm gonna open up your gate

Flowers are the things we grow
Secrets are the things we know
Learn from us very much
Look at us but do not touch
Phaedra is my name

Some velvet morning
When I'm straight
I'm gonna open up your gate
Some velvet morning
When I'm straight
I'm gonna open up your gate

Some velvet morning when I'm straight

Flowers are the things we grow
Secrets are the things we know

I'm gonna open up your gate

Learn from us very much
Look at us but do not touch
Look at us but do not touch
Look at us but do not touch

Ευτυχισμένο '12...

2012-01-02T02:30:00.001+02:00

Δεν ξέρω φίλοι μου εσείς ποιά χρονιά υποδεχτήκατε εδώ και μερικές ώρες, εμείς πάντως στην σκαντζοχοιροφωλιά μας, καλωσορίσαμε το σωτήριον έτος 1912!!!Ναι, δεν πρόκειται για φώτοσοπ!Η σκαντζοχοιρομαμά το έκανε φέτος το θαύμα της κι αντί για "2012" στην βασιλόπιτα, έγραψε με την άχνη "1912"!Το κακό δεν είναι ότι έκανε λάθος, αλλά το ό,τι το πήρε χαμπάρι μια μέρα μετά!Το τί γέλιο ρίξαμε, δεν περιγράφεται κι αυτό είναι που αξίζει τον κόπο του λάθους και φυσικά το ποδαρικό στο μπλογκόσπιτό μου!

Έχω κερδίσει εντωμεταξύ ήδη 2 φλουριά, οπότε θέλω να πιστεύω ότι φέτος θα είναι η χρονιά μου.Και γιατί να μην είναι δηλαδή!Όσο περνάει από το χέρι μου, θα φροντίσω να είναι.Οι πρώτες ώρες πάντως είναι ήδη μοναδικές κι έχουν γίνει πανέμορφες αναμνήσεις.

Σήμερα τελειώσαμε και με την ανταλλαγή των δώρων με την παρέα μας.Περάσαμε φανταστικά και γελάσαμε με την ψυχή μας.Στην συντροφιά μας είχαμε μέσω skype και τους φίλους μας που βρίσκονται Αμερική και ήταν πραγματικά μοναδική στιγμή.Τί σου είναι η τεχνολογία!!!

Εύχομαι πραγματικά να περνάνε οι μέρες αυτής της χρονιάς τόσο χαλαρά και όμορφα, όπως αυτές οι πρώτες ώρες της!Δεν θέλω σπουδαία πράγματα...Το χρόνο να κάνω φίλο που λένε και τα καρντάσια από την Θεσσαλονίκη! :-)

Αφιερωμένο σε μένα!!!

ΥΓ.Μόλις συνειδητοποίησα ότι έγραψα ακριβώς 151 αναρτήσεις δύο συνεχόμενες χρονιές!!!(χιχιχι!!!)

Καλή Χρονιά...

2011-12-31T04:16:00.000+02:00

Δίσεκτο έτος και χαζομάρες (μην πω κάτι πιο βαρύ)!Δεν πιστεύω να μου φοβάστε...Άκουσα ότι γέμισαν τα δημαρχεία με ζευγάρια για να προλάβουν να παντρευτούν...Έλεος!

Εύχομαι από καρδιάς να σας μπει όσο το δυνατόν καλύτερα και σίγουρα πιο χαρούμενα κι αισιόδοξα από πέρσυ!

Όλα για μας είναι ρεεε...Μη φοβάστε τίποτα!!!

Κι όλοι εδώ για παρουσίες!Μην λείψει κανείς, γιατί θα μετρηθούμε λέμε!!!Αν και οι απώλειες είναι πάντα μέσα στο πρόγραμμα, αν δεν θέλουμε να χαθούμε, δεν θα το κάνουμε ποτέ!!!

Σας φιλώ όλους μαζί κι έναν, έναν ξεχωριστά!!!

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!!!

Christmas songs (Διασκευές #15)

2011-12-29T03:31:00.002+02:00

Τελευταία Πέμπτη του χρόνου και θα σας αποχαιρετήσω με τα 3 πιο αγαπημένα μου τραγούδια για αυτές τις μέρες!!!Υπάρχουν βέβαια τόσα πολλά που δεν έβαλα, γιατί τα ξέρετε και τα χιλιοακούσατε...

Αγαπώ Chris Rea.Από τις λίγες αντρικές φωνές που με ταξιδεύουν κάθε φορά που τις ακούω.Δεν θα μπορούσε να μην πει κάποιο χριστουγεννιάτικο τραγούδι που έμελλε να γίνει από τα πιο κλασσικά και με τόσο όμορφο μήνυμα...Έρχομαι σπίτι για τα Χριστούγεννα!!!Την πιο όμορφη γιορτή του κόσμου είναι καλό να την περνάμε με αυτούς που αγαπάμε...

Τί να πει κανείς για το Last Christmas?Την πρώτη φορά που το ακούω κάθε χρόνο έξω σε κάποιο μαγαζί ή στο ραδιόφωνο, ξεκινάει η εορταστική μου περίοδος!Από πολύ μικρή θυμάμαι να το βλέπω στην τηλεόραση και να με παραξενεύουν διάφορα από το βίντεο κλιπ.Πώς είναι δυνατόν να χωρίζεις από κάποιον και μετά να κάνεις σχέση με τον κολλητό του?Ήμουν μικρούλα και δεν πίστευα ότι γίνονται τέτοια πράγματα...Αμ, το άλλο?Σου κάνω δώρο μαρή μια καρφίτσα γυναικεία και τη χαρίζεις στον τωρινό σου γκόμενο?Και τη φοράει και ανάποδα.Το κοτσανάκι γιατί κοιτάει πάνω?Απορίες που με το παιδικό μυαλό δεν μπορούσαν να απαντηθούν με τη λογική.Ενώ, τώρα που μεγάλωσα (τρομάρα μου) τα έχω λύσει όλα!!!χιχιχι!!!

Και το αγαπημένο μου όλων των εποχών είναι το "Santa Baby" μόνο και μόνο από την Eartha Kitt..Καταρχάς, το γεγονός ότι αποκαλείς τον Άγιο-Βασίλη "μωρό μου", εντάξει με πεθαίνει... :-) Μετά εκείνο το "μπουμπού-μ" οκ, είναι κομμένο και ραμμένο για μένα (σσσςςςς!).Και φυσικά τί να πεις για τους στίχους.Τί ζητάει η γυναίκα Θεέ μου!!!

"...one little thing, a ring!I don' t mean on the phone..."

χαχαχαχαχαχαχα!!!ΘΕΑ!!!

Δεν πετάω μία...

2011-12-26T23:21:00.000+02:00

...ανάρτηση?Αφού δεν κοιμάμαι που δεν κοιμάμαι, ακούω τη μουσικούλα μου κι έχω όρεξη, γιατί όχι?Χρόνια πολλά, είπαμε?Είπαμε!

Λοιπόν, σοφά τα λόγια των παλιών!!!Δε λένε κάπου πως, όταν κάνει ο άνθρωπος σχέδια, τα βλέπει ο Θεός και γελάει?Ε, με μένα πρέπει να έριξε τρελλλλλό γέλιο!Από Τετάρτη βράδυ είμαι κλεισμένη σπίτι μόνη (?) και η μόνη μου ασχολία είναι μουσική, ίντερνετ, ελάχιστη τηλεόραση, ακόμα πιο ελάχιστος ύπνος, χάπια, πολλά χάπια κι άλλα χάπια, γιατροσόφια κι ένα μπουκάλι γράπα από χθες που κοντεύει να τελειώσει....

Ε, ναι!Βρήκα μέρες να αρρωστήσω!Πέρασα κι εξακολουθώ να περνάω ένα υπέροχο 5ήμερο, μακριά από όοοολους μου τους φίλους που για έναν περίεργο λόγο με αποφεύγουν και δεν καταλαβαίνω το γιατί :-) Ευελπιστώ όμως να γίνω καλά τις επόμενες μέρες και να το παρακάνω την Πρωτοχρονιά, γιατί ήδη υπάρχει τεράστιο πρόγραμμα με την παρέα για τις επόμενες μέρες.Αλλά επειδή δεν είμαι και ο πιο τυχερός άνθρωπος του κόσμου, ας μην το γκαντεμιάσω.

Τί σου κάνει η αρρώστια πάντως!Χωρίς κάτι ιδιαίτερο και σοβαρό, δεν έχεις όρεξη για τίποτα.Κάθεσαι αποχαυνωμένος και ανήμπορος να κάνεις το οτιδήποτε.Έχω βράσει μια θάλασσα νερό για τσάι που πραγματικά νομίζω πως δεν πρόκειται να ξαναπιώ ποτέ ξανά.Στην πολυκατοικία εντωμεταξύ, οι γείτονες θα νομίζουν ότι συζώ με κανέναν παππού 80 χρονών, γιατί ο βήχας που με πιάνει μόνο έτσι μπορεί να χαρακτηριστεί.

Αλλά το ηθικό ανεβασμένο, γιατί το θέμα είναι να μη νιώθεις μόνος κι ας είσαι.Κι εγώ πέρασα πολύ ωραία αυτά τα Χριστούγεννα.Είδα όλες τις ανατολές, ταξίδεψα σε πανέμορφα μέρη με τις μουσικές μου και ένιωσα μια παράξενη γαλήνη και ηρεμία κυρίως μέσα μου κι ας "έβραζαν" τα πνευμόνια μου.

Αν και κοιμήθηκα ελάχιστα, όπως είπα, ονειρεύτηκα πολλά πράγματα που εύχομαι κάποια στιγμή και να τα ζήσω.Για την ώρα όμως, μου φτάνει το ταξίδι και το μονοπάτι που βρίσκεται αυτή τη στιγμή κάτω από τα πόδια μου.Αυτό θα περπατήσω κι όταν με το καλό φτάσω στο σταυροδρόμι με τις ταμπέλες, θα αποφασίσω ποια διαδρομή θα ακολουθήσω...Χωρίς χάρτη και χωρίς πυξίδα με οδηγό την καρδιά!!!

Το ost της ημέρας είναι αυτό...

Christmas songs (Διασκευές #14)

2011-12-22T14:32:00.001+02:00

Και συνεχίζω με τις χριστουγεννιάτικες διασκευές που αγαπάω ιδιαίτερα και δεν μπορώ να ξεχωρίσω.Σήμερα θα σας βάλω μερικές από αγαπημένα τραγούδια...Διαλέξτε, όποια σας κάνει κέφι κι απλά μπείτε επιτέλους στο κλίμα των εορτών, όσοι από σας ακόμα προσπαθείτε...

Αγαπημένο "RIVER" σε 3 διαφορετικές εκτελέσεις που δεν μπορώ να ξεχωρίσω.Μου αρέσουν το ίδιο και οι 3...

Ella Fitzgerald και "Sleigh ride"...Γενικότερα όλα τα swing κομμάτια ταιριάζουν πολύ στις μέρες αυτές και δεν είναι τυχαίο που τόσες δεκαετίες κλέβουν ακόμα την παράσταση.Την Ella την λατρεύω, ακόμα και τον τηλεφωνικό κατάλογο να μου τραγουδούσε!!!

Και φυσικά δεν μπορώ να παραλείψω το "Something stupid ", το οποίο δεν είναι στην ουσία χριστουγεννιάτικο, αλλά ο Robbie με την Nicole, κατάφεραν να το κάνουν!!!

Δεν χρειάζεται να βάλουμε τις τουαλέτες μας για να βγούμε έξω και να διασκεδάσουμε.Φορμούλες, μουσικούλα, ό,τι βρούμε στο ψυγείο για μεζεδάκια, άφθονο αλκοόλ και φίλοι!Γεμίστε το σπίτι σας με φίλους, παίξτε επιτραπέζια, δείτε ταινιούλες, συζητήστε όμορφα.Υπάρχουν ωραιότερες γιορτές? :-) Και χαρίστε ό,τι νομίζετε πως σας είναι πια άχρηστο.Για κάποιους είναι σίγουρα απαραίτητο!

Επειδή δεν ξέρω, αν βρω χρόνο να κάτσω αυτές τις μέρες θα ήθελα να σας ευχηθώ από καρδιάς Καλά Χριστούγεννα.Να περάσετε όπως επιθυμείτε ο καθένας και να γεμίσετε θετική ενέργεια και χαμόγελα...Έχω γίνει γραφική το ξέρω, αλλά θέλω μόνο χαμόγελα να βλέπω κι αυτό έχω κρεμάσει στη μουσούδα μου εδώ και καιρό!

Φιλιά πολλά σε όλους!Σας αφιερώνω την παράκατω φωτογραφία!Είναι η εικόνα που αντίκρυσα σήμερα το πρωί έξω από το παράθυρό μου!!!

Εμείς τελικά θα περάσουμε λευκά Χριστούγεννα!

Εσείς?

Όοομορφη Θεσσαλονίκηηηη....

2011-12-21T13:47:00.002+02:00

Κοίτα που με πρόλαβε ο Αμερικλάνος να γράψει για τη Θεσσαλονίκη και θα λέει πως τον αντιγράφω!!!Αλλά τί να κάνω.Μετά από 11 ώρες ύπνου (να γραφτεί στα πρακτικά παρακαλώ) σηκώθηκα με μια τρελή διάθεση κι ένα χαμόγελο μέχρι τα αυτιά...Να τέτοιο...

Πέρασα τόσο τέλεια κι εγώ χθες με την κολλητή μου κάτω (*κάτω λέμε τη Θεσσαλονική εμείς, γιατί είμαστε ψηλότερα) που δεν γίνεται να μην αναφερθεί σε ανάρτηση.Σηκωθήκαμε που λέτε οι τσούπρες και μεσημεράκι ξεκινήσαμε.Χθες ήμουν ακόμα άυπνη, αλλά στο τιμόνι αστέρι!Αφού σας γράφω τώρα, μια χαρά όλα!Φτάνουμε στο γνωστό παιχνιδάδικο και χωριζόμαστε, γιατί επρόκειτο να πάρω πράγματα για το "κρυφό" δώρο μου και δεν έπρεπε να τα δει η κυρία.

Παρένθεση-Καλά έπρεπε να μας βλέπατε πέρσυ τέτοιες μέρες που είχα πετύχει την συγκεκριμένη κολλητή και πήγαμε ΙΚΕΑ μαζί για να πάρω το δώρο της.Χαχαχαχα!!!Χαμπάρι δεν πήρε!Όταν φτάσαμε ταμείο, την είχα πλάτη για να μην το δει (Λενάκι, ακόμα να φάω στο καινούριο σερβίτσιο!!!) και το τί έγινε δεν περιγράφεται με 2 τρελές να μιλάνε χωρίς να κοιτιούνται κι ο κόσμος να απορεί.Αλλά εμείς στην κοσμάρα μας! :-) Κλείνει η παρένθεση!

Πού μείναμε?Α, ναι.Στο παιχνιδάδικο.Ο πανικός, του πανικού, ώ πανικέ!Βρήκα όμως αυτά που ήθελα κι ενθουσιάστηκα τρελά.Είμαστε σε καλό δρόμο για το δωράκι μας...χοχοχο!Πρέπει να το τελειώσω αυτές τις μέρες, γιατί Παρασκευή έρχεται η άλλη κολλητή και δεν θα μας αφήσει σε ησυχία!

Αφού τελειώσαμε από εκεί και μεγάλωσε ξαφνικά και η παρέα μας (το θαύμα των Χριστουγέννων...χοχοχο!) πήγαμε κέντρο.Τί γαμάτη (σόρυ δεν βρίσκω καλύτερο επίθετο) πόλη που είναι η Θεσσαλονίκη ρε παιδιά!!!Είχε τέλειο καιρό κι ο κόσμος γυρνοβολούσε στην αγορά.Ξαναχωρίσαμε με το Λενιώ, αλλά εγώ δεν έμεινα μόνη (χο!χο!χο!) και πήγα προς παραλία μεριά (Αμερικλάνε, στην Αριστοτέλους, όλο και θα σε πέτυχα κάπου, αλλά είσαι γάιδαρος ρε που δεν ενημέρωσες...Θα στα ψάλλω την παραμονή).

Μετά, έπρεπε να πάω να πάρω το αμάξι από εκεί που το είχα παρκάρει και να το φέρω κέντρο να παραλάβω την τσούπρα που άφησα μόνη.Η κίνηση αυξήθηκε αισθητά και το πόδι στον συμπλέκτη κόντεψε να πάθει αγκύλωση.Και τότε έκαναν και την εμφάνισή τους τα πρώτα συμπτώματα κούρασης...Δεν πρόσεξα κανένα, μα κανένα φανάρι.Ήμουν απίστευτα αφηρημένη λόγω αϋπνίας.Όπου πήγαινε ο μπροστινός μου, πήγαινα κι εγώ.Δεν τον ενημέρωσα όμως ότι ήθελα να πάω σε συγκεκριμένο πάρκινγκ του ανθρώπου, οπότε αυτός μάλλον σπίτι του πήγαινε και πήγαινα κι εγώ μαζί.Χάνω μια στροφή και κάνω έναν απίστευτο κύκλο για να ξαναφτάσω παραλία.Όποιοι χθες είδατε ή καλύτερα ακούσατε από ένα πολάκι τέρμα μουσική και μια τρελή να τραγουδάει με ανοιχτά παράθυρα, εγώ ήμουν!Κάπως έπρεπε να μείνω ξύπνια!Συγγνώμη για τη φασαρία! :-)

Αφού τελειώσαμε με τις βόλτες, είπαμε να φάμε κάτι.Προτείνω φάση ταβέρνα για να κλείσουμε την υπέροχη μέρα μας.Και πετυχαίνουμε ταβερνάκι με 2 παππούδες να παίζουν live μουσική.Τί όμορφη βραδιά!!!Πρέπει να ξαναγίνει το σκηνικό με μεγαλύτερη παρέα κάποια στιγμή την επόμενη βδομάδα.

Όπως καταλαβάτε λοιπόν κάνουμε πράξη τα όσα λέμε και προσπαθούμε να περάσουμε όσο το δυνατόν καλύτερα μπορούμε και μας επιτρέπουν οι συνθήκες.Δεν λέω ακόμα ευχές θα επανέλθω...Σας αφήνω με κομματάρααααα....

Λατρεύω μπασάκι... :-)

6 λεπτά και 6 δευτερόλεπτα!

2011-12-19T15:40:00.000+02:00

"Να με καταστρέψεις γλυκά", λέει ένα τραγουδάκι και κοίτα που τα κατάφερες!!!Και δεν χρειάστηκες και πολλά για να το καταφέρεις Mr Ben.Μόνο 6 λεπτά και 6 δευτερόλεπτα...

Από χθες το απόγευμα που μου το πέταξε ένα "ρεμάλι με ελεύθερη καρδιά" στα μούτρα, μπορείτε να υπολογίσετε πόσες φορές το έχω ακούσει?Ούτε κι εγώ! :-))) Ε, αυτό το πράγμα μόνο με τη μουσική το παθαίνω.Όλα τα συναισθήματα πακέτο...

Είχα αποφασίσει χθες να κοιμηθώ νωρίς.Μετά από μια βδομάδα απίστευτης αϋπνίας, σχεδόν ζόμπι κι ενός τρελλλλού Σαββατόβραδου (θα επανέλθω σε άλλη ανάρτηση), είπα σήμερα σκαντζόχοιρε θα αράξεις στο σκοτάδι με τα λαμπάκια σου και θα νανουριστείς.Αμ, δε!Κοιμάσαι μετά από αυτό?Τσουκ!Και θα μου πεις υπάρχουν και καλύτερα.Όχι, εγώ αυτό θέλω!

Ακουστικά, ένταση και repeat, repeat, repeat...

Εκτός εορταστικού προγράμματος, αλλά έτσι είναι η ζωή.Τα φέρνει τούμπα καμιά φορά και αλλάζουμε πορεία.Το καλό που μου θέλω να το βαρεθώ μέχρι την παραμονή, γιατί βλέπω τον Άγιο Βασίλη να αράζει καναπέ κι αντί για κουλουράκια να μου ζητάει έκστα-σι, έκστα-νο!χαχαχα!!!

Το αφήνω να παίζει σα χαλάκι και συνεχίζω την ανάρτηση...Πρέπει να ασχοληθώ με το δώρο της ανταλλαγής μας.Ξέρω τί θέλω να φτιάξω και να πάρω, αλλά πρέπει να στρωθώ επιτέλους και να τελειώσω.Παρασκευή η αγίας τριάς θα γίνει τετράδα κι αν κρίνω κι από πέρσυ, το σπίτι θα με βλέπει λίγες ώρες την ημέρα κι αυτές ελπίζω να κοιμάμαι!!!

Κατά τ' άλλα, υπάρχει μια χαλαρότητα πραγμάτων και σκέψεων.Όλα κυλάνε ήρεμα (μέσα μου κυρίως) και αρνούμαι κατηγορηματικά να ασχοληθώ με οτιδήποτε που θα μου χαλάσει τη διάθεση...Έχουμε έναν ολόκληρο χρόνο μπροστά μας για γκρίνιες.Γιατί να καταστρέψω τις τελευταίες δυο βδομάδες δηλαδή?

Οπότε...Χαμογελάμε συνέχεια, γιατί εκτός από μεταδοτικό σαν το χασμουρητό ένα πράγμα, είναι και αφροδισιακό (άσχετο, αλλά το λέω μπας και πιάσει).Δεν κοιτάμε δίαιτες και γυμναστικές αυτές τις μέρες.Τρώμε όσο θέλουμε και ό,τι έχουμε, γιατί ούτως ή άλλως, δεν έχουμε και πολλά στο ψυγείο μας!Το να μοιραζόμαστε τροφή επίσης είναι σημαντικό αυτές τις μέρες και πάντα!

Βολτάρουμε ώρες ατελείωτες και βρισκόμαστε καθημερινώς με φίλους.Θέματα συζήτησης πολλά και διάφορα, αλλά όχι απαραίτητα σοβαρά.Απαγορεύονται οι λέξεις κρίση, λεφτά, μιζέρια, "τί θα κάνουμε ρε?"-εκτός αν πρόκειται για σχέδια εξόδου, λογαριασμοί, χαράτσια κτλ!

Ποτέ στο σπίτι μόνοι...Αφού νυχτώνει νωρίς, κάνει κρυουλάκι και πόση βόλτα να αντέξει ο οργανισμός μας πια χειμωνιάτικα, μαζεύουμε την παρέα σπίτι.Θεματικές βραδιές έχει το πρόγραμμα.Βραδιά παιχνιδιού, βραδιά μουσικής δεκαετίας, βραδιά φαγητού (αυτοσχεδιασμός), βραδιά γιατρού-νοσοκόμας ή διευθυντή-γραμματέα, μπετατζή-καντηλανάφτη κ.ο.κ.Φαντασία με το τσουβάλι λέμε...

Κάπως έτσι σχεδιάζω τις επόμενες μέρες.Περί ορέξεως κολοκυθόπιτα λένε και θα συμφωνήσω.Άντε κουνηθείτε!Ελάτε στο κλαμπ των ΑΝiMATriX!

Α ρνούμαι Ν α Μ ιζεριάσω Α υτά Τ α Χριστούγεννα!!!!

:-)

Christmas songs (Διασκευές #13)

2011-12-15T01:15:00.000+02:00

Πέμπτη σήμερα κι ο μήνας λέει 15.Αγαπημένη μέρα η σημερινή γιατί γεννήθηκα μια Πέμπτη καλοκαιρινή που είχε ο μήνας 15.Να θυμηθώ να πάρω λαχείο σήμερα, ποτέ δεν ξέρεις!!! :-Ρ

Για κάποιους που ακόμα παιδεύονται να μπουν στο εορταστικό κλίμα, έχω ετοιμάσει κάποια βιντεάκια που, αν και πασίγνωστα, πιστεύω να σας φτιάξουν τη διάθεση και να σταματήσετε να γκρινιάζετε με το κάθετι γύρω σας.Να σας θυμίσω ότι ολόκληρος Σκρουτζ τα κατάφερε και βρήκε το πνεύμα των Χριστουγέννων.Εσείς, γιατί όχι? :-)

Θα προτιμούσατε δηλαδή να κατάφερνε ο Τζακ ο Σκελετός να κλέψει τα Χριστούγεννα και να μην τα γιορτάζαμε ποτέ?

Δε νομίζω...Οπότε, μια συμβουλή από το σκαντζοχοιράκι, όχι τίποτα άλλο, αλλά να τ' ακούω κι εγώ!!!Ανοίξτε φέτος την καρδιά σας.Γεμίστε αγάπη, χαμόγελα και θετική αύρα...Διώξτε κάθε άσχημο που φέρνει το ανάποδο χαμόγελο στα χείλη σας και επιτέλους απολαύστε αυτές τις μέρες!!!

Οι σημερινές επιλογές είναι απλά το έθιμο που έχω φτιάξει μόνη μου για το σπίτι μου, από τότε που μένω μόνη.Θα τα δω και τα τρία κάθε χρονιά, με παρέα ή μόνη και θα με ευχαριστήσω, γιατί παραμένω ίδια και δεν αλλάζω, όσα χρόνια κι αν περάσουν, ό,τι κι αν με βρει!

To "Holiday"το είδα ήδη με την γυναικοπαρέα που ανέφερα στην προηγούμενη ανάρτηση, οπότε μου μένουν τα άλλα δύο μέχρι τα Χριστούγεννα...Ενδιαφέρεται κανείς να τα δούμε μαζί?Ο καναπές είπαμε, χωράει πολύ κόσμο και κουβέρτες υπάρχουν σε διάφορα μεγέθη στο σπίτι...χιχιχι!!!

Την άλλη Πέμπτη σας έχω διασκευούλες...

Kiss&Kill ή απλά Kill Kiss ρεεεεε....

2011-12-12T03:29:00.001+02:00

Ένα όμορφο ΣουΚού τέλειωσε με χαμόγελο και με μια νοσταλγική διάθεση...Γυναικοπαρέα και άσχημα, δεν γίνεται (στα μέρη μου τουλάχιστον και με τις δικές μου κολλητές)...

Η φωλιά του σκαντζόχοιρου είναι ανοιχτή για φίλους.Γενικότερα μαζευόμαστε πολύ συχνά εδώ πέρα και πολλά βράδια μας έχουν βρει με γέλια στον καναπέ και επιτραπέζια παιχνίδια.Ο χειμώνας είναι για τέτοιες καταστάσεις.Ζεστούλα, φαγητό και καλή παρέα.Ειδικά ο χειμώνας της κρίσης!!!

Έτσι λοιπόν, όταν έγινε δεκτή η πρόσκληση για 2ήμερο από αγαπημένη φίλη, σήμανε την ώρα των προετοιμασιών στην σκαντζοχοιροφωλιά.Είναι ήδη στολισμένη, οπότε το βάρος έπεσε στο φαγητό!χιχιχι!!!Σουπίτσες, σπιτικό γιαούρτι, γλυκό κουταλιού της γιαγιάς και διάφορα άλλα εδέσματα και γλυκάκια, τιμήθηκαν δεόντως από όλες μας!!!Καλά, για τις πατάτες φούρνου που έκανα, δεν θα 'θελα να περιαυτολογήσω, αλλά κοντέψαμε να φάμε και το λαδόχαρτο!!! :-)))

Ονειροπόλα συνταξιδιώτισσα μου, να σου θυμίσω τις χαλάρες βολτούλες μας, τις ωραίες συζητήσεις και τις ξάπλες με απίστευτα γέλια από 4 κορίτσια που 'γιναν φίλες, έτσι απλά!Το κουβερτοχουχούλιασμα με σπιτικό ποπ-κορν και "Holiday" για το βράδυ, Robbie Williams θεός, για το ξύπνημα το πρωί και μια ζεστή αγκαλιά για ένα "εις το επανιδείν".

Είχα πει πως είναι όμορφο να συναντάς ανθρώπους, αλλά ακόμα πιο σημαντικό να συναντάς ψυχές.Δεν υπάρχει λοιπόν καλύτερος συνδυασμός από ανθρώπους με καλή ψυχή!Και χαίρομαι να τους γνωρίζω.Δεν επιτρέπω πια κανέναν μίζερο και καμιά αρνητική ενέργεια να με αναλώνει και να μου παίρνει το χαμόγελο από τα μούτρα μου...Χαίρομαι που επιβεβαίωσες απλά, όλα όσα ήξερα για σένα.Σ' ευχαριστώ για το "μοίρασμα" και για τα χαμόγελα με νόημα...

Τα λέμε, ε? :-)

Αγαπάμε Adele...Αφιερωμένα εξαιρετικά αυτά που δεν είδαμε στο live της... 2.31 κ 3.21!!! :-)

Christmas songs (Διασκευές #12)

2011-12-08T01:32:00.003+02:00

Επειδή βρισκόμαστε για τα καλά πλέον στον Δεκέμβρη και πλησιάζουμε στις ημέρες των εορτών, σκέφτηκα φυσικά πολύ λογικά οι διασκευές να έχουν να κάνουν με χριστουγεννιάτικα τραγούδια...

Δεν μπήκα στον κόπο να ψάξω να βρω κάποιο συγκεκριμένο, γιατί αγαπάω πάρα πολλά και δυστυχώς δεν μπορώ να τα ξεχωρίσω.Κάποια μου αρέσουν μόνο τα αυθεντικά, κάποια άλλα προτιμώ τις διασκευές και είναι και μερικά που σε κάνουν να γελάς, έτσι απλά!

Οπότε, για τις Πέμπτες που έμειναν σ' αυτόν τον μήνα θα σας δείξω κάποια αγαπημένα τραγούδια που συντροφεύουν πάντα τις γιορτινές μου μέρες.Έχουν χιλιοτραγουδηθεί, οπότε δεν νομίζω να υπάρχει κάποιο που δεν γνωρίζετε.

Ξεκινάω με αυτά που με κάνουν να χαζογελάω, γιατί ακόμα βλέπω γκρινιάρηδες τριγύρω και θέλω να χαζογελάσουν κι αυτοί!

Βρε την καημένη τη γιαγιάκα...

Monty Pythons!!!Σταθερή αξία...

Τρελαίνομαι να ακούω το σφύριγμα από το δόντι που λείπει...

Απελπισμένη προσπάθεια του Robbie να τραγουδήσει...

Τα κάλαντα των ΑΜΑΝ.
Όσες φορές και να τα δω, γελάω ασταμάτητα!

Βδομαδονέα...

2011-12-05T20:38:00.000+02:00

Ας ξεκινήσω με τα ευχάριστα!Το αγόρι μου προτάθηκε για δεύτερη φορά για βραβείο Grammy στην κατηγορία "Best Surround Sound" για το προσωπικό του άλμπουμ "Grace for Drowning".Σας είπα ότι το έχω 2 μήνες τώρα κλειστό ακόμα ε?Θα βάλω στόχο να το ανοίξω κάποια στιγμή τη νέα χρονιά, αν και το βλέπω να καταντάει σαν τον περσινό μου στόχο να πάω στον οδοντίατρο, κάτι που ακόμα δεν έχω κάνει.Καταχάρηκα με την υποψηφιότητά του, αν και όπως είπαμε και με τον Κοσμοναύτη μου, το πάρει δεν το πάρει, για μας είναι το άλμπουμ της χρονιάς!!!!!!!

Ας συνεχίσω με τα πιο ευχάριστα!Έχουμε λίγο τρέξιμο με την παρέα αυτές τις μέρες.Είναι η 8η χρονιά που διοργανώνουμε πάρτυ-ανταλλαγή δώρων.Οπότε έχουμε την κλήρωση στα σκαριά για το ποιόν θα τύχουμε φέτος και φυσικά να σπάσουμε το κεφάλι μας για να βρούμε τί θα πάρουμε και πώς θα το παρουσιάσουμε, μιας κι εκεί κρύβεται το γέλιο κάθε χρόνο.Λόγω οικονομικής στενότητας, θα έχουμε πολλά χειροποίητα δωράκια και ήδη έχω βρει διάφορες κατασκευές που δυστυχώς δεν μπορώ να μοιραστώ μαζί σας για την ώρα, γιατί με παρακολουθούν κατάσκοποι...

Ο αδερφός μου φρόντισε να πάρει το καινούριο βιβλίο του Graham Masterton (κάποια στιγμή πρέπει να σας μιλήσω για τον αγαπημένο μου συγγραφέα), το οποίο και κατασχέθη αμέσως."Τρομερή Ομορφιά" ο τίτλος από τις εκδόσεις Οξύ κι αν κρίνω από τη περιγραφή, θα περάσω τα φετινά Χριστούγεννα με λίιιιγο παραπάνω αιματάκι από το κανονικό...χιχιχι!!!Έχω καιρό να διαβάσω βιβλίο του, οπότε πρέπει να θυμηθώ να το διαβάζω μέχρι να πέφτει το σκοτάδι.Μετά απαγορεύεται!!! :-)

Κάπως έτσι περνάει τον τελευταίο μήνα αυτής της χρονιάς το σκαντζοχοιράκι.Υπάρχουν φυσικά και κάτι μαύροι καπνοί, άρα και φωτιές, αλλά με τη βοήθεια φίλων δεν θα αφήσουμε να απλωθούν και να ρημάξουν το δάσος μας!Κάποιες αποφάσεις πάρθηκαν και νέοι στόχοι μπήκαν σε μια σειρά για να πραγματοποιηθούν.Αλλαγή πορείας λοιπόν και μια αισιόδοξη ματιά για το νέο μας ταξίδι...Πάμε λοιπόν!!!

Ο μικρός Νικόλας...

2011-12-03T03:50:00.000+02:00

...Μεγάλωσε!Και μαζί με αυτόν κι εγώ.Πολλά χρόνια κράτησε την γενιά μου συντροφιά.Κάθε βράδυ 12 με 2 περίμενα φορώντας τα ακουστικά να τον ακούσω.Νύχτες γεμάτες μπαλάντες και όχι μόνο και μια φωνή με μια παράξενη χροιά που με ταξίδευε.Το έχω ξαναπεί και σε άλλες αναρτήσεις μου.Είναι μεγάλη ιστορία ο Κατανάκης για τους ακροατές της Β.Ελλάδας.

"Εξπρές του μεσονυχτίου"...

Κάθε φορά που το ακούω, θυμάμαι και μια ιστορία.Άλλοτε χαρούμενη, άλλοτε λυπημένη.Ξαπλωμένη στο κρεβάτι μέσα στο σκοτάδι ή διαβάζοντας για την επόμενη μέρα στο σχολείο, συντροφιά με εκατοντάδες ψυχές που διψούσαν για επικοινωνία.Και τότε παίρναμε τηλέφωνο στις εκπομπές ή στέλναμε γράμματα.Πόσες φορές πήρα και το έκλεισα, γιατί ντρεπόμουν!!!Μια φορά κατάφερα να του μιλήσω μετά κόπων και βασάνων και θυμάμαι να του μιλάω στον πληθυντικό (ευγενικό παιδί πάντα) και γελούσε.Ζήτησα αυτό...

..Αγαπημένο ακόμα και τώρα, αυτός μου το έμαθε.Α, ναι!Πάντα σημείωνα τα τραγούδια που έπαιζε για να τα μαθαίνω.Εκτός από ένα συγκρότημα, το οποίο πραγματικά έκανα πολλά χρόνια για να μάθω πώς το λένε.REO Speedwagon!Νόμιζα είναι μια λέξη και είχα τρελαθεί να ψάχνω στα λεξικά πώς γράφεται.Είπαμε, τηλέφωνο ντρεπόμουν να ξαναπάρω :-)

Και μετά από τόσα χρόνια, ένα ήσυχο χειμωνιάτικο ξημέρωμα του '11, βρεθήκαμε να τα λέμε και να θυμόμαστε τα παλιά.Τόσο όμορφα και τόσο απλά!Γιατί είναι απλός άνθρωπος και γεμάτος ακόμα όρεξη και τρέλα για τη μουσική και το ραδιόφωνο.Έτσι, χωρίς λίστες και με μια μυρωδιά πειρατικού ραδιοφώνου (όπως λένε και στο site τους), θα τον βρείτε με το βρακί και τον φραπέ στο χέρι (μότο του σταθμού) να εκπέμπει με μια τρελοπαρέα, όπως παλιά!!!

Νικόλα, σ' ευχαριστούμε για την παρέα όλα αυτά τα χρόνια!!!Θα τα πούμε κάποια στιγμή κι από κοντά!Τώρα μεγάλωσα και δεν ντρέπομαι... :-))))

Θα τον βρείτε εδώ... Zbutsam radio !!!

The sound of silence (Διασκευή #11)

2011-12-01T01:10:00.012+02:00

Καταρχάς, καλό μήνα!Έτυχε να είναι Πέμπτη, μέρα διασκευών και μιας και σας την "έσκασα" την προηγούμενη και δεν έβαλα, είπα να βάλω κάτι πάρα πολύ αγαπημένο.Ύμνο της δεκαετίας των '60s θα το χαρακτήριζα κι ας με πείτε υπερβολική!!!

Πρόκειται για το τραγούδι που έκανε γνωστό το δίδυμο Simon και Garfunkel και προώθησε την μετέπειτα καριέρα τους.Γράφτηκε από τον Simon το 1964, λίγο μετά την δολοφονία του Κένεντυ και μπήκε για πρώτη φορά στο άλμπουμ τους "Wednesday Morning, 3 A.M.".Στην πρώτη έκδοση ο Simon παίζει ακουστική κιθάρα και τραγουδάνε μαζί!Αργότερα έγινε επανεκτέλεση με ηλεκτρικές κιθάρες, μπάσο (αγαπημένο) και ντραμς και το ξανακυκλοφόρησαν το 1965, χωρίς όμως την συγκατάθεση του διδύμου, αφού δεν ανήκαν πια στην δισκογραφική εταιρία.

Ο Simon είχε μια παράξενη συνήθεια.Του άρεσε να παίζει κιθάρα μόνος στο μπάνιο και μέσα στο σκοτάδι..."Hallo darkness my old friend, I' ve come to talk with you again"...Είπαμε, πως όλα τα τραγούδια που αγαπάμε, κρύβουν από πίσω τους παράξενες ιστορίες... :-) Του άρεσε να ακούει το νερό να τρέχει και τον αντίλαλο που έκανε η μουσική στα πλακάκια και ποιά είμαι εγώ να τον κρίνω!!!

Το 1965 το κομμάτι ταξίδεψε μέχρι την Δανία, όπου και μεταφράστηκε και τραγουδήθηκε από τον De Groot, αλλά επειδή εμένα τα δανέζικα δεν μου αρέσουν, δεν θα το βάλω, ψάξτε το μόνοι σας...χιχιχι!!!Αντιθέτως, βάλτε παρακάτω να ακούσετε τους Gregorian (όνομα και πράγμα) που έδωσαν μια άλλη διάσταση, η οποία με αφήνει λίγο αδιάφορη!

Αργότερα, το παρέλαβαν οι Atrocity, τους οποίους πάλι δεν γνώριζα (μην αρχίσετε να μου την λέτε πάλι) και αν και έχουν και γυναικεία φωνητικά που έχω ένα θέμα με αυτά, τα συγκεκριμένα δεν μου πολυάρεσαν...

Και περνάμε σε μια διασκευή (ούτε ράδιο να έκανα η άτιμη...) που θα ευχαριστήσει επιτέλους (ελπίζω δηλαδή, γιατί όλο και κάτι θα βρουν για να μου την πουν) τους 4 φανατικούς μεταλλάδες της γειτονιάς μας!!!Spacefreak, Golden, EvilChef και Mr White για σας ρεεεε...Από τους Nevermore και το άλμπουμ τους "Heart in a Dead World"...Βάλτε ένταση και απολαύστε το...(Οι υπόλοιποι, απλά περάστε παρακάτω...χιχιχι!!!)

Μια όμορφη διασκευή έγινε και από την Emiliana Torrini από την Ισλανδία, της οποίας μου αρέσει πολύ η φωνή κι έχει κάνει κατά καιρούς κι άλλες παρόμοιες προσπάθειες...

Και φυσικά για το τέλος κράτησα την λίγο πιο αγαπημένη μου, γιατί την έμαθα ένα βράδυ από μια όμορφη ψυχή και θα ήθελα να του την αφιερώσω.Μοιράστηκε κάτι που δεν κατάλαβε πόσο καλό μου έκανε κι εκεί ακριβώς είναι και η μαγεία της απλότητας των πραγμάτων και των σχέσεων των ανθρώπων...Για σένα μικρέ παράξενε...

Από Bobaflex αυτής της χρονιάς μια διασκευή που τα έχει όλα...εκτός από το "and the sign said..."στους στίχους... :-)

Hello darkness, my old friend
I've come to talk with you again
Because a vision softly creeping
Left its seeds while I was sleeping
And the vision that was planted in my brain
Still remains
Within the sound of silence

In restless dreams I walked alone
Narrow streets of cobblestone
'Neath the halo of a street lamp
I turned my collar to the cold and damp
When my eyes were stabbed by the flash of a neon light
That split the night
And touched the sound of silence

And in the naked light I saw
Ten thousand people, maybe more
People talking without speaking
People hearing without listening
People writing songs that voices never share
And no one dared
Disturb the sound of silence

"Fools", said I, "You do not know
Silence like a cancer grows
Hear my words that I might teach you
Take my arms that I might reach you"
But my words, like silent raindrops fell
And echoed
In the wells of silence

And the people bowed and prayed
To the neon god they made
And the sign flashed out its warning
In the words that it was forming
(And the sign said)

"The words of the prophets are written on the subway walls
And tenement halls"
And whispered in the sounds of silence

Το dune κάνει καλό στην υγεία...

2011-11-30T14:30:00.000+02:00

DUNE, μια ταινία του 1984 με σκηνοθέτη τον David Lynch και ost από TOTO...Τί να λέμε τώρα!!!Απλά την λατρεύω...Η μελάνζη, τα σκουλήκια, ο Πολ Μουαντίπ και φυσικά η θρυλική ατάκα "He who controls the spice, controls the universe"...πςςςςς!!!! :-)))

Δεν νομίζω να υπάρχει φίλος της επιστημονικής φαντασίας που να μην την έχει δει, αλλά αν υπάρχει κάποιος, ας το κάνει, για να δει εφέ και σενάριο μιας παλιάς δεκαετίας!!!

Την τρέλα που έχω με αυτή την ταινία, την ξέρει καλύτερα απ' όλους φυσικά ο αδερφός μου, ο οποίος μου έστειλε αυτή τη φωτογραφία και μου έφτιαξε τόσο πολύ τη διάθεση που σκέφτηκα να τη μοιραστώ μαζί σας (και με κάθε φαν φυσικά), έτσι για να αποχαιρετήσουμε τον Νοέμβριο με χαμόγελο...

Απαγορεύονται οι γκρίνιες, η κακιά αύρα, οι ανάποδοι άνθρωποι και γενικά η κάθε είδους αρνητικότητα...Ο επόμενος μήνας είναι ο τελευταίος του '11 κι έχω σκοπό να τον περάσω με το πιο ηλίθιο χαμόγελο που έχω, ακόμα κι αν χρειαστεί να το κολλήσω με λόγκο!!!

Κάντε κι εσείς το ίδιο...κόλλες υπάρχουν! :-))))))))

Ξεκινήσαμε και σας περιμένουμε...(update νο2)

2011-11-28T16:40:00.002+02:00

Η αρχή έγινε...υπό τον ήχο αυτού...

Είπα να στολίσουμε νωρίς φέτος, αλλά όχι και ν' αρχίσω τα χριστουγεννιάτικα τραγούδια από Νοέμβριο...χιχιχι!!!

(Έρχεται ο Sivert το Σάββατο και θέλω να πάωωωω....)

stay tuned...έρχεται update... :-)

Ασπρούληηηηη, ξεκίνησαμε και σας περιμένουμε όντως ρεεεεε...Που θα μου πεις εμένα...Ξεσκόνισα (εγώ τελικά) και αυτή τη στιγμή, έχουν βγει τα περισσότερα στολίδια μέσα από τις κούτες...

Το χεράκι της κολλητής που δεν με αφήνει να βγάλω μια σωστή φωτογραφία...Λενιώωωω, έτσι και δω καμιά σπασμένη μυτούλα, την έβαψες...

Αυτά δεν είναι τίποτα..

Η μουσική υπόκρουση τώρα είναι αυτή που με συντροφεύει τα τελευταία 3 χρόνια που στολίζω το σπιτάκι μου...

Επανέρχομαι... :-)

Μετά από 875638456 ώρες, είμαι σε καλό δρόμο μπορώ να πω!Αφού τελικά το Λενιώ μας κοιμήθηκε όρθιο στον καναπέ (θύμησέ μου να σε ξαναφωνάξω και του χρόνου...), έχουμε φτάσει κάπου εδώ...

Η μουσικη τωρα έρχεται από τον μακ και με παρέα την Μάρω μας στον ghs radio χαλαρώνουμε...Μέσα στο σαλόνι, ένας χαμός συνεχίζει να επικρατεί, αλλά δεν πτοούμαστε.Κι αύριο μέρα είναι!!!

Φιλιά σε όλους παιδιά και καλό στολισμό σε όσους έχουν ακόμα δρόμο...

Αντί διασκευής...

2011-11-24T08:46:00.000+02:00

Σήμερα το σκαντζοχοιράκι δεν έχει όρεξη για διασκευή...Αντ' αυτού θα σας βάλω ένα τραγουδάκι που αγαπώ ιδιαίτερα!!!

Προσέξτε λίγο τους στίχους!

Επανέρχομαι...

Κασσέτα και ξερό ψωμί!

2011-11-22T00:41:00.000+02:00

Πάνω που έψαχνα θέμα για ανάρτηση, μου βάζει ένα τραγούδι ο φίλος μου και συμμαθητής Δημήτρης στο φατσοβιβλίο και με στέλνει αδιάβαστη!Το ξέρω αιώνες το κομμάτι, αλλά δεν είχα ιδέα πώς το έλεγαν!Είναι από αυτά τα τραγούδια που τ' ακούς και τα ξανακούς και δε χρειάζεται να μάθεις περισσότερα γι' αυτά.Ε, εντάξει για δευτέρα γυμνασίου κι εκείνα τα χρόνια, καλά τα πήγαμε.

Θυμήθηκα λοιπόν όλα εκείνα τα χρόνια που ανταλλάσαμε κασσέτες μεταξύ μας!Το να έχεις φυσικά διπλό κασσετόφωνο και να αντιγράφεις κι από κασσέτα σε κασσέτα, ήταν τρομερό ατού!Παρακαλούσαμε τους ραδιοφωνικούς παραγωγούς να μη μιλάνε ανάμεσα στα τραγούδια, για να μπορέσουμε να τα γράψουμε ολόκληρα.Όταν θέλαμε να φλερτάρουμε, γράφαμε και μια κασσέτα με τραγούδια όλο νόημα και την δίναμε στον παραλήπτη, ο οποίος είτε την καλοδεχόταν και μας έφτιαχνε μια παρόμοια, είτε την πάσαρε σε άλλο κοριτσάκι ως δικιά του (έχει συμβεί, ξέρω σας λέω...) χαχαχα!!!!

Θυμήθηκα επίσης τις ραδιοφωνικές εκπομπές που ακούγαμε τότε."Τί ακούει η Θεσσαλονίκη" με τον Αντώνη Κανάκη, "Πορτοκαλί πορτοκάλι" με τον Πορτοκάλογλου και φυσικά το Εξπρές του Μεσονυχτίου με τον Κατανάκη!!!Αξημέρωτα βράδια ραδιοφώνου μαζί με διάβασμα, γιατί πάντα νύχτα έπαιρνα μπρος, όπως και συνεχίζω να κάνω με μεγάλη επιτυχία και στις μέρες μας.Έχω γράψει 20 Άλγεβρα παρέα με Richard Marx εμένα που (δεν) με βλέπετε!Αμ πώς!!!

Εποχή χωρίς ίντερνετ και κινητά τηλέφωνα.Κάτι αδιανόητο για πολλούς!Κι όμως την έζησα!Δεν θα πω τί ήταν καλύτερο και τί όχι.Πιστεύω πάντως ότι, αν είχα ίντερνετ στα μαθητικά μου χρόνια, σίγουρα θα ήταν διαφορετική και η μετέπειτα ζωή μου.Μπορεί να είχα γνωρίσει κάποιον Carlito και τώρα να ήμουν σε μια παράγκα σ' ένα εξωτικό νησί στην μέση του Ειρηνικού, ή να έψαχνα δωρητή νεφρού, αφού θα μου τα είχαν πάρει και τα δύο!

Και τελικά έχει δίκιο ο φίλος μου.Δεν έχει χαθεί η μαγεία σήμερα, απλά εμείς μεγαλώσαμε και τα βλέπουμε αλλιώς τα πράγματα.Συνηθίζω να λέω πόσο αθώα χρόνια έζησα κι όμως, αν ξανακοιτάξω πίσω, δεν ήταν και τόσο αθώα για την εποχή.Πονήρεψε το σήμερα πολύ, γι' αυτό ίσως μας φαίνεται ότι χάθηκε η αθωότητα...Αλλά, σταματώ εδώ, γιατί θα με περάσετε για πολύ μεγάλη και πάλι θεία και γιαγιά θα με λένε κάποιοι κακοήθεις!!! :-Ρ

Ακόμα κι αν υπάρχουν τώρα οι λίστες στα ραδιόφωνα, ο κόσμος διψάει να τα ακούει!Τυχαία έχουμε γεμίσει και τόσους ιντερνετικούς σταθμούς, όπου ο καθένας από το σπίτι του κάνει ό,τι εκπομπή θέλει?Όσοι ασχολήθηκαν με το πειρατικό ραδιόφωνο, τί να σκέφτονται άραγε για τα σημερινά δεδομένα?Χμμμ...

Πάω να συνεχίσω να ψάχνω τραγούδια ραδιοφώνου στο youtube που κάτι έχουν να μου θυμίσουν...Ας νοσταλγήσουμε κι αυτό το βράδυ...

Μουσικοαναμνήσεις!!!

2011-11-19T02:34:00.000+02:00

Τί όμορφη, τί μαγική και πόσο μοναδική γίνεται μια μουσική, όταν μεταμορφώνεται σε ανάμνηση γλυκιά!Το συγκεκριμένο μου έφερνε πολλά στη μνήμη.Μια ταινία καταρχάς αγαπημένη, έναν χορό μιας πλαστικής σακούλας ένα βαρετό πρωινό, μερικά δεκάδες δάκρυα ενός χωρισμού και τώρα μια παράξενη συνάντηση...

Χαίρομαι για πολλά πράγματα ακόμα ευτυχώς!Απλά πράγματα που για μένα έχουν μεγάλη σημασία.Η βαλίτσα έχει χώρο να γεμίζει και η θέση δίπλα μου στο ταξίδι που πηγαίνω, δεν μένει για πολύ καιρό αδειανή...Μια κουβέντα μέσα στη νύχτα είναι σίγουρα καλύτερη από την μοναχική αντανάκλασή μου στο παράθυρο του τρένου.

Κάποιοι το θεωρούν τρελό και κάποιοι άλλοι αδιανόητο.Κι όμως, εμένα με γεμίζει και μου αρκεί για να φέρει λίγο φως κι ένα χαμόγελο στα μούτρα.Αφού μόνη ζω, γιατί να μην ταξιδεύω με παρέα?

Ακούστε το και ταξίδεψτε μαζί του...

Για έναν σοφό "Κοιμήθεο"... replay παρακαλώ :-)))

Smells like teen spirit (Διασκευή #10)

2011-11-17T05:59:00.001+02:00

Και ο Θεός ξημέρωσε την Πέμπτη και ο σκαντζόχοιρος ακόμα παιδεύεται με την διασκευή του!'Αλλη σκόπευα να βάλω, άλλη αποφάσισα και τελικά άλλη έβαλα!Τόσες Πέμπτες εξάλλου, έχουμε καιρό για πολλά ακόμα! :-)

Nirvana λοιπόν για σήμερα κι ένα τραγούδι που αποτελεί πλέον νεανικό και επαναστατικό ύμνο για κάθε πιτσιρικά...

Βρίσκεται στο άλμπουμ "Nevermind" και γράφτηκε το 1991 (3η γυμνασίου το σκαντζοχοιράκι και σε Οδηγική Κατασκήνωση τότε, κόντεψε να εξοριστεί με τον κολλητό Κωστάκη που το ακούγαμε συνέχεια...χαχαχαχα!!!)

Οι διακευές που υπέστη το κομμάτι ουκ ολίγες!Τρόμαξε το αυτί μου μέχρι να διαλέξει...Η Tori Amos την είδε πολύ ρομαντζάδα και έπραξε ανάλογα...Αν θες να κοιμηθείς μετά από κρασοκατάσταση που δεν πήγε καλά το ραντεβού, άκουσέ την...

Ο τίτλος του κομματιού εντωμεταξύ έχει αστεία ιστορία, όπως και τα περισσότερα τραγούδια που ακούμε και φανταζόμαστε διάφορα!Μια φίλη του συγχωρεμένου Cobain, του είχε γράψει στον τοίχο του με σπρέι "Kurt smells like teen spirit"...Το βρήκε πολύ επαναστατικό και πολύ πανκ μήνυμα ο Kurt κι έτσι το χρησιμοποίησε στο τραγούδι που έγραφε και που το είπανε και κάποιοι Melvins το 2000...(χάλια, αν με ρωτάτε)!!!

Το κακό είναι ότι η φίλη του, όταν έκανε αυτό το γκράφιτι, εννοούσε κυριολεκτικά ότι ο τύπος μύριζε "teen spirit", αφού ήταν ένα αποσμητικό, το οποίο φορούσε η τότε γκόμενα του, αλλά πού να το ξέρει ο άχρηστος!!!Το πήρε χαμπάρι μήνες μετά, αφού κυκλοφόρησε το άλμπουμ!

Αν σας αρέσει η τζαζ, τότε σίγουρα θα ξετρελαθείτε με την παρακάτω διασκευή των "Bad Plus", η οποία είναι αρκετά καλή για το είδος της.Του πάει νομίζω πολύ αυτός ο ρυθμός.Ειδικά, αν κρατάτε κι ένα dirty martini και είστε σε ένα υπόγειο μπαρ κάπου στην Ν. Ορλεάνη!

Τα τελευταία χρόνια, έχουν ξεφυτρώσει κάτι τύποι που τραγουδάνε διάφορα χωρίς μουσικά όργανα, παρά μόνο με τις φωνητικές τους ικανότητες.Σε αυτή τη φάση λοιπόν βρήκα τους "Flying Pickets" που αξίζει να το ακούσετε, έστω και μια φορά για την πρωτοτυπία του πράγματος.Δεν είναι και για πολλές φορές, ειδικά το συγκεριμένο τραγούδι! :-))

Για να μην σας πολυκουράζω όμως κι επειδή θα ήθελα όντως να τα ακούτε αυτά που βάζω, θα σας αφήσω με τις δυο αγαπημένες μου διασκευές, όπως κάνω πάντα στο τέλος.Αυτή του Paul Anka, ο οποίος το έχει αλλάξει εντελώς και το έφερε στα μέτρα του swing που λατρεύω...

Και η πιο αγαπημένη και πιο "σκοτεινή" από την Patty Smith που πραγματικά για μένα πήγε το κομμάτι έτη μπροστά!!!

Load up on guns
Bring your friends
It's fun to lose
and to pretend
She's overboard
myself assured
I know, I know a dirty word

Hello, hello, hello, hello,
Hello, hello, hello!

With the lights out
it's less dangerous
Here we are now
Entertain us
I feel stupid and contagious
Here we are now
entertain us
A mulatto
An albino
A mosquito
My libido
Yeah

I'm worse at what
I do best
And for this gift
I feel blessed
Our little group has always been
And always will until the end

Hello, hello, hello, hello,
Hello, hello, hello!

With the lights out
it's less dangerous
Here we are now
Entertain us
I feel stupid and contagious
Here we are now
entertain us
A mulatto
An albino
A mosquito
My libido
Yeah

And I forget
Just what it takes
And yet I guess it makes me smile
I found it hard
Its hard to find
Oh well, whatever, nevermind

Hello, hello, hello, hello,
Hello, hello, hello!

The empty hand of innocence
transfusing street of the sorrows
and children of the wood
Hounded, shredding all veils
and winding all sheets of the dead world droning
Overturning tables laden with silver sacrificial birds
Beating goat-skin drums
Advancing with hands out-stretched
and we keep filling them with mercury nitrate, asbestos
Baby bombs blasting blue
Scavengers picking through the ashes
Children of the mills!
Children of the junkyards!
Sleepy, illiterate, fuzzy little rats
haunted, paint-sniffin',
stoned out of their shaved heads
Forgotten, foraging, mystical children
Foul-mouthed, glassy eyed, hallucinating

Hello, hello, hello, hello,
Hello, hello, hello!
Hello, hello, hello, hello,
Hello!

With the lights out
it's less dangerous
Here we are now
Entertain us
I feel stupid and contagious
Here we are now
entertain us
A mulatto
An albino
A mosquito
My libido

Ah, la la da
Ah, la la da
Ah, la la la
Ah, ma la ta
An albina
A mosquito
My libido,
Oh, My libido

Oh Yeah, yeah, yeah, yeah
yeah, yeah, yeah, yeah,
yeah, yeah, yeah, yeah,
yeah, yeah, yeah, yeah

Νυχτερινά Ταξίδια...

2011-11-14T05:18:00.000+02:00

Σήμερα έχω όρεξη για νυχτερινά ταξίδια.Αυτά που κάνω πάντα με μεγάλη επιτυχία με το μυαλό.Σκαρφαλώνω στην πιο απόμακρη σκέψη μου και πετάω μαζί της...

Κοιμάται κι ο κοσμοναύτης μου, αλλά θα τον συναντήσω κι αυτόν μέσα σε κάποιο όνειρο χωμένο στους μαγικούς ζωμούς του, ανάμεσα στα κορίτσια του σε μια όαση ψυχεδέλειας!Θα με αναγνωρίσει άραγε με τόσα αγκάθια?

Να θυμηθώ εντωμεταξύ να μην ακολουθήσω το άσπρο κουνέλι σαν την καημένη την Αλίκη, γιατί δεν πρόκειται να γυρίσω πίσω, έτσι και χαθώ στη Χώρα των Θαυμάτων.Αγκαλιά με τον γατούλη θα μείνω να πίνω τσάι και να καπνίζω τον ναργιλέ της κάμπιας!

Σας τον χαρίζω τον κόσμο που μου δίνετε να ζήσω!Αυτό θα έλεγα, αν ήμουν παιδάκι.Το κακό είναι ότι μεγάλωσα για παραμύθια, έτσι μου λένε τουλάχιστον και δεν μ' αφήνουν να ζήσω ελεύθερα, όπως ψάχνει χρόνια η ψυχή μου.Κι όμως, τα παραμύθια είναι για τους μεγάλους.Οι φανταστικοί κόσμοι , γίνονται αληθινοί στα μάτια των παιδιών.Γι' αυτά, τα πάντα είναι φυσιολογικά...

...Εμείς χρειαζόμαστε το παραμύθι λοιπόν, για να κερδίσουμε ξανά την αθωότητα που χάνουμε.Δεν θέλω να γίνω παιδάκι.Δεν εννοώ αυτό.Θελώ η πονηριά του κόσμου να εξαφανιστεί.Δεν ήμουν ποτέ καχύποπτη κι όμως αρχίζω να γίνομαι.Και το μισώ αυτό στον εαυτό μου και στους άλλους.

Και στον έρωτα με λίγο παραμύθι, κανείς δεν χάθηκε.Ούτε χάλασε ο κόσμος.Αρκεί να είναι σε μικρές δόσεις και πάντα με Οδηγό την λογική στο τέλος του δρόμου για να δεις το σημαιάκι που κρατάει και να μπεις στο σωστό λεωφορείο.Διαφορετικά, σε λάθος ταξίδι θα καταλήξεις και θα χάσεις και όλες σου τις αποσκευές!!!

Για την ελευθερία της ψυχής μας...

11.11.11

2011-11-11T11:11:00.014+02:00

Τόσα παλούκια και να μην το γιορτάσουμε?Αμαρτία!Προσέξατε και την ώρα ε?Αυξάνονται και πληθαίνουν τα άτιμα, σαν να έκανε το θαύμα του ο Τζίζους με τα ψάρια...

Σε λίγο θα ορκιστεί και ο 11ος Πρωθυπουργός.Αυτές οι συμπτώσεις άραγε είναι γραμμένες κάπου στα κατάστιχα των Μάγιας?Βρε το τέλος του κόσμου ξεκινάει από το Greece!!!Come with us Ευρώπη λοιπόν για να τη βρεις!!! :-)

Εγώ ξεκίνησα από το βράδυ τους σημαιοστολισμούς και τους εορτασμούς.Και διάλεξα να το γιορτάσω με τσιπουρόμελο.Δεν έχω ρακή, τί να κάνουμε τώρα?Το καζάνι απέσταξε τσίπουρο.Βρήκα μια τρελοπαρέα στο youtube και είδα τη συνταγή.Κανέλα και γαρύφαλο δεν έχω, οπότε μην δίνετε και πολύ σημασία στον τρόπο ΜΟΥ παρασκευής (είναι και Παρασκευή σήμερα...χαχαχα!!!)

Τα υλικά μας!Δεν νομίζω να θέλετε συστάσεις... :-)

Ρίχνουμε πολύ προσεκτικά το υγρό πυρ στο σκεύος...

Ανάβουμε τη φλόγα και χαμηλώνουμε...

Παίρνουμε μια γερή δόση μελιού σπό τα μελισσάκια μας...

...Και προσθέτουμε στο τσιπουράκι μας!

Κι έτοιμο.Ο σκαντζόχοιρος τα κατάφερε!!!

Άντε, στην υγειά μας και με το καλό να μας μπουν όλα τα παλούκια μαζί, γιατί είμεθα και λαός με παράδοση!Υπάρχει άραγε κανείς εκεί έξω που να αισιοδοξεί με τα νέα γεγονότα?Χμμμ...Μάλλον τα ήπιε τα ρακόμελα του κι αυτός ή φοράει τσίγκινο βρακάκι!!!Να θυμηθώ να παραγγείλω ένα στα μέτρα μου...χιχιχι!!!

Καλά ρακόμελα ρεεεεεε.....

Έλα, κάντε το συνειρμό!!!Δράκουλας-πίνει αίμα-παλούκωμα!

Sister Morphine (Διασκευή #9)

2011-11-10T04:20:00.000+02:00

Σήμερα η διασκευή είναι ένα τραγούδι που λατρεύω και που, ευτυχώς δεν έχει γίνει χίλια κομμάτια στο πέρασμα των ετών.Τουλάχιστον όσο το έψαξα, δεν βρήκα κανένα γνωστό συγκρότημα ή καλλιτέχνη που να το έχουν πει.

Πρώτη φορά ακούστηκε το 1969 από την Marianne Faithfull που το κυκλοφόρησε σαν single...

Την ίδια χρονιά ηχογραφήθηκε κι από τους Rolling Stones, αλλά τελικά μπήκε στο άλμπουμ τους "Sticky Fingers" το 1971.Για την ιστορία τώρα, ο Jagger έγραψε τη μουσική στη Ρώμη το 1968 και η Faithfull που είχαν σχέση τότε, έγραψε τους στίχους.Κάτι που μετά το χωρισμό τους ο "κακός" Jagger ξέχασε να επισημάνει, με αποτέλεσμα ύστερα από δικαστικές διαμάχες να δικαιωθεί η κυρία και να αναγνωριστεί κι αυτή ως δημιουργός.

Όπως διαβάζετε και από τους στίχους, το κομμάτι μιλάει για έναν άνδρα, ο οποίος μετά από ένα ατύχημα, μεταφέρεται στο νοσοκομείο και πεθαίνει, παρακαλώντας να του δώσουν μορφίνη.Έχει επιρροές από τους Velvet Undergound, οι οποίοι τότε έγραφαν πολύ σκοτεινούς στίχους για ναρκωτικά και κυρίως για την ηρωίνη και από την τότε κοπέλα του Richards, η οποία νοσηλεύτηκε σε νοσοκομείο και της έδιναν μορφίνη.

Η ειρωνεία του πράγματος είναι ότι, όταν γράφτηκε το τραγούδι, η Faithfull δεν ήταν τοξικομανής, αλλά έγινε την ίδια εποχή της κυκλοφορίας του άλμπουμ από τους Rolling Stones!Συχνά αναφέρεται σε συνεντεύξεις της για εκείνη την εποχή ως το "Frankenstein" της που την οδήγησε και την έσυρε στην άβυσσο των ναρκωτικών.Αργότερα βέβαια, κατάφερε και ξεπέρασε το πάθος της κι έκανε μια λαμπρή καριέρα ως τραγουδίστρια και ηθοποιός!

Μου αρέσουν και οι δυο εκδοχές, αν και περισσότερο έχω ακούσει αυτή των Λίθων.Η φωνή της Faithfull πάντοτε με τρόμαζε, δεν ξέρω γιατί!Είναι τόσο μοναδικά περίεργη που καταφέρνει να με ταξιδεύει πίσω στο χρόνο και στους παιδικούς μου φόβους!

Here I lie in my hospital bed
Tell me, sister morphine, when are you coming round again?
Oh, I don't think I can wait that long
Oh, you see that Im not that strong

The scream of the ambulance is sounding in my ears
Tell me, sister morphine, how long have I been lying here?
What am I doing in this place?
Why does the doctor have no face?

Oh, I can't crawl across the floor
Ah, can't you see, sister morphine, Im trying to score

Well it just goes to show
Things are not what they seem
Please, sister morphine, turn my nightmares into dreams
Oh, can't you see Im fading fast?
And that this shot will be my last

Sweet cousin cocaine, lay your cool cool hand on my head
Ah, come on, sister morphine, you better make up my bed
Cause you know and I know in the morning I'll be dead
Yeah, and you can sit around, yeah and you can watch all the
Clean white sheets stained red.

Η Αθήνα τη νύχτα...

2011-11-08T04:55:00.001+02:00

...Αρχόντισσα μοιάζει παράμ παρά ρα ρα λα λα (δεν ξέρω τα λόγια...)!Χμμμ...περίπου δηλαδή, γιατί την είδα λίγο θολά κι ας φόραγα τους φακούς μου! :-) Κι απ' όσο θυμάμαι, μόνο νύχτα την είδα...χαχαχα!!!

Ο σκαντζόχοιρος την έκανε από το δασάκι του για λίγο.Πήρε το τσαφ τσουφ Παρασκευή πρωί και μεσημέρι βρέθηκε στον πολιτισμό.Ε, όλο χόρτο, χόρτο το βαρέθηκε.Είπε να δει και λίγο τσιμέντο και φασαρία!

Η υποδοχή ήταν η καλύτερη που μπορούσα να έχω...Με παρέλαβε μια σαρανταποδαρούσα ή σαύρα ή κάμπια (δεν θυμάμαι τα ζωύφια πάλι) και με πάρκαρε σε έναν καναπέ με την καλύτερη παρέα και μ' ένα τεράστιο μπολ ποπ κορν (σπιτικά παρακαλώ) με αλάτι που όσο λιποζάν και να έβαλα, δεν λέει να φύγει το τσούξιμο!

Λίγο αργότερα βρέθηκα αντιμέτωπη με ένα ΘΗΡΙΟ!Αλλά με μια Ονειροπόλα, ένα Μούτρο και θείο αλκοόλ, καταφέραμε να το ημερέψουμε...Μέχρι να βρεθούμε σε στοιχειωμένο σπίτι και να μεγαλώσει η συντροφιά και να γίνει και λίγο πιο πολύτιμη, αφού προστέθηκε κι ένα Χρυσό αγόρι!

Μετά από ένα πολύ αναζωογονητικό live με Γυμνά Καλώδια, η παρέα την είδε κάπως και επισκέφτηκε τον Βασιλιά του Ροκ.Ήρθε κι ένα μικρό γατάκι μαζί μας και με τα κουνέλια του κήπου συμπληρώθηκε το καρέ!Το ξημέρωμα μάς βρήκε στον ίδιο μεσημεριανό καναπέ με μεγάλη προσπάθεια να μην ξυπνήσουμε τον προσωρινό μου 3ο συγκάτοικο!!! :-)) Ευτυχώς τα καταφέραμε...

Επόμενη μέρα, επισκεφτήκαμε το χρυσόσπιτο κι αφού κανόνισα να πάρω την χρυσομαμά μαζί μου στην επιστροφή (καλέ, την έβγαλα από την τσάντα?...χαχαχα!), πήγαμε προς το επόμενο στέκι...Στην Αθήνα όμως, δεν πας όποτε θες, όπου θες!Προσωρινή αλλαγή πλάνου λοιπόν (δεν μας χάλασε καθόλου) και μετά απο πειράγματα και δεύτερη γύρα γνωριμιών με Αλεξάνδρα και Τάκη, καταλήξαμε το τρίο μπελκάντο κατά τις αργάμιση να πίνουμε τα ρακόμελα και να τρώμε ένα βουνό κρέατα με το αφεντικό.Έχουμε εμείς τον Αστέρη, έχετε εσείς τον Βασίλη!Έτσι είναι αυτά...

Η Κυριακή βρήκε κάπου το μεσημεροαπόγευμα, το χρυσόπαιδο στο πάτωμα αγκαλιά με το τζάκι και τον σκαντζόχοιρο στον καναπέ να παλεύει με το αόρατο μαξιλάρι...Λίγο πιο μετά, ανεβήκαμε στο καράβι του Σεβάχ και με μια απίστευτη παρέα κάφρων πουρομετάλλων (δεν παρεξηγούνται, είναι καλά παιδιά..χαχαχα!), καταλήξαμε να ξεσηκώνουμε το μαγαζί με τις αγριοφωνάρες μας!Οι γνώσεις που αποκτήθηκαν, είναι ανεκτίμητες...Σπυράκο, την επόμενη φορά που θα βγούμε, μη φας γλυστρίδες...χαχαχα!!!

Λίγες ώρες έμειναν για την επιστροφή του γυρισμού, οπότε αποφασίσαμε να τις περάσουμε με κουβεντούλα και μουσική, πού αλλού?Μπροστά στο τζάκι... :-) Ο κούκος χτύπησε πέντε φορές κι ο σκαντζόχοιρος ετοίμασε τα πραγματάκια του...Και λίγο αργότερα, βρέθηκε στο μετρό να παλεύει με τους Αγίους!Δεν ήξερα ότι είναι δυο, τί να κάνουμε!!!Τα καταφέραμε μια χαρά πάντως και απόλαυσα τη διαδρομή, γιατί τα χαράματα είχε λίγο κόσμο κι ήταν ήσυχα και όμορφα.

Να 'μαι στο σταθμό Λαρίσης...Καλά, η μαύρη ήπειρος μπροστά μου, αγριεύτηκα λίγο, ψέμματα δεν θα πω.Βλέπω ένα γομάρι με παλτό και πούρο (σκέτη αρκούδα σας λέω) και πάω και κάθομαι δίπλα του.Ένιωσα μια ασφάλεια, άσχετα αν αναγκάστηκα να ακούσω ίσως και τον πιο ηλίθιο διάλογο που έκανε με τον διπλανό του.

Ήρθε το τρένο κι ανέβηκα στο βαγόνι μου.Το βαγόνι 2 στα ic να ξέρετε πως είναι κουπέ, γιατί κι εγώ τώρα το έμαθα.Μπαίνω μέσα και αράζω με έναν τύπο που κάθεται παράθυρο.Τί τέλεια να είμαστε τα δυο μας!Όχι για να του ριχτώ βρε παιδιά, αλλά έτσι πτώμα που ήμουν, 6 θέσεις για δυο άτομα, είναι άνεση όσο να πεις!

Αρχίζει να κουνιέται το τρενάκι και μπαίνει ένας τυπάκος με σκουφί και κάθεται απέναντί μου...Βρε πού τον ξέρω, πού τον ξέρω!Α, ναι καλέ...εσύ δεν είσαι που τραγουδάς και "Φτάνεις πάτο?"...Ο Ζαχαρίας αλά γαλλιστί Ζακ!Αφασία τύπος, όλο για γυναίκες μιλούσε...χαχαχα!Μπούρου μπούρου με ζάλισε λίγο κι ευτυχώς σε κάποια φάση μας πήρε όλους ο ύπνος.Άντε, είδα και το σελέμπριτί μου...χαχαχα!!!

Στην Θεσσαλονίκη με περίμενε κρυουλάκι και μουντάδα.Πήγα πήρα το αυτοκινητάκι μου (ναι ήταν στην θέση του!) και γύρισα στο δασάκι μου...Φορτωμένη με μια βαλίτσα από εκείνες που λέω πάντα πως είσαι τυχερός, αν βρεθούν στα χέρια σου.

Ωραίο πράγμα να συναντάς ανθρώπους, αλλά ωραιότερο να συναντάς ψυχές.Δεν χρειάζονται ευχαριστώ.Από κανέναν μας.Ούτε μεγάλα λόγια, ούτε αγκαλιές και φιλιά.Καλή μνήμη και τα υπόλοιπα δικά μας (παρεάκι μου)...

Μάρω μου για σένα...Τυχαίο που βρήκα βιντεάκι με τη Ρίτα?(Πρόσεξε τον πόνο στη φωνή και στο τέλος του βίντεο την σκληρή πραγματικότητα του χρόνου που περνά...)

Γιώργο μου, το κομμάτι που ακούσαμε στην μπυραρία.Ο Ταραντίνο απλά ζωγράφισε και η υπόσχεση , υπόσχεση...(Για το live των PT λέω...χαχαχα!)

Σπυράκο μου, με τόσες ιστορίες από το παρελθόν, είπα να σου θυμίσω κάτι για να δεις ότι σε προσέχω...Σσσσςςςς...

Route 66 (Διασκευή #8)

2011-11-03T01:56:00.001+02:00

Αν βρεθείς Αμερική και ξεμείνεις από ντόλαρς και θες να πας από Σικάγο στο LA με τους σταρς, κάνε ωτοστόπ στον μεγαλύτερο και πιο διάσημο δρόμο του κόσμου, τον 66!!!

Το 1946 ο Bobby Troup, τον έκανε τραγούδι, το οποίο ηχογράφησε πρώτη φορά ο Nat King Cole...

Από εκεί κι έπειτα το κομμάτι απλά ταξίδεψε μέσα στο χρόνο και δεν έχασε καθόλου από την αξία του.Ίσα, ίσα που όποιος και να το διασκεύασε, έδωσε την πινελιά του και κάτι από την ψυχή του!!!

Chuck Berry το 1961...

Η Nancy Sinatra...

Οι Rolling Stones...

Οι Blues Truckers...

Και φτάνουμε στο έτος 1987, όπου ήρθε η σειρά των Depeche Mode να παραλάβουν το κομμάτι και να φτιάξουν με τα χεράκια τους την αγαπημένη μου διασκευή.Κι αν δεν έχω κάνει χιλιόμετρα μαζί του!Κι αν δεν έχω πιει!Κι αν δεν έχω κουνηθεί στο παλιό "ΕΣΤΙ"...Έτσι είναι αυτά...Τα ταξίδια με τη μουσική και το νου, ήταν πάντοτε το φόρτε μου.Πόσο μάλλον ένα ταξιδιάρικο τραγούδι σαν κι αυτό!!!Απλά, φορέστε ζώνη, πατήστε γκάζι κι απολαύστε τη διαδρομή...

Αφιερωμένο στο αυριανό μου ταξιδάκι...

Well if you ever plan to motor west
Travel my way, take the highway that's the best
Get your kicks on Route 66

Well it winds from Chicago to LA
More than two thousand miles all the way
Get your kicks on Route 66

Well it goes to St. Louis, down to Missouri
Oklahoma City looks oh, so pretty
You'll see Amarillo, Gallup, New Mexico
Flagstaff, Arizona, don't forget Wynonna
Kingman, Barstow, San Bernardino

If you get hip to this kind of trip
I think I'll take that California trip
Get your kicks on Route 66

Τα έχω 400!!!

2011-11-01T05:07:00.003+02:00

Τα κείμενα εννοώ των αναρτήσεών μου!!!Τί νομίσατε καλέ?Ο σκαντζόχοιρος δεν ξε-τρελάθηκε ακόμα...Έχουμε μέλλον!!!Τόσα αγκάθια πρέπει να φύγουν πρώτα από πάνω μου!Και με κουρευτική μηχανή του γκαζόν να δοκιμάσω, το θέλω το χρόνο μου...

Έφτασα λοιπόν αισίως τις 400 αναρτήσεις.Για κάποιους μικρό το νούμερο, για κάποιους άλλους μεγάλο.Το θέμα είναι ένα όμως!Αυτό το "400" είναι ολόδικό μου και το αγαπάω και το πονάω...Σημαίνει για μένα πολλά ξενύχτια, πολλές σκέψεις που θέλησα να μοιραστώ μαζί σας και πολλές μουσικές που ακούσαμε παρέα.

Σημαίνει επίσης ότι δεν το βάζω κάτω εύκολα και δεν τα παρατάω με την πρώτη μπόρα.Έμαθα πολλά σ' αυτόν τον κόσμο που φτιάξαμε και χαίρομαι που μαθαίνω ακόμα περισσότερα.Δεν υπάρχει καμία στασιμότητα εδώ μέσα...Βλέπω την ανάγκη που έχουμε όλοι μας για έκφραση, για συντροφικότητα και πόση μοναξιά υπάρχει εκεί έξω και νιώθω τυχερή.

Κάποιες φορές πληγώθηκα πολύ, δεν σας το κρύβω.Δεν είναι εύκολο να μπεις στο μυαλό τόσων αγνώστων στην ουσία.Ούτε φυσικά είναι λογικό να έχω την απαίτηση να με καταλαβαίνουν κι όλοι.

Για τους παλιούς μου αναγνώστες να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ που με αντέχετε ακόμα.Για τους καινούριους να ευχηθώ να είστε και στις 500 για να γνωριστούμε ακόμα πιο καλά.Και για όσους χάθηκαν, απλά ελπίζω να ξαναβρούν το δρόμο και να γυρίσουν πίσω.Εγώ εδώ θα είμαι και θα τους περιμένω... :-)

Για να το γιορτάσουμε λοιπόν...

ΥΓ.Καλό μήνααααααα........

Κοσμοναύτηηηη...γιούχουουυ!!!

2011-10-31T04:08:00.002+02:00

Ναι, σε σένα αναφέρομαι που πετάς στ' αστέρια και χάνεσαι!Και που σε ένα μοναδικό σου ταξίδι, κάποια σύμπτωση του σύμπαντος σε έφερε στο δάσος μου...Χμμ...Τυχαίο που το λέγανε "Voyage 34"?Κοίτα με που σου κουνάω τα χέρια!Έλα λίγο πιο κοντά...

Πήρα το δωράκι σου!Το 'πες και το 'κανες, ε?Σου είπα πως είμαι ανυπόμονο σκαντζοχοιράκι!Ευτυχώς ξεχιέμαι εύκολα.Είσαι πονηρός ταξιδευτής!Με παραπλάνησες με τα ταξίδια σου και τις μουσικές σου...Πόσο μ' αρέσουν οι ιστορίες σου...Κι έχεις και τόσα να μου λες!!!

Μεγάλο πακέτο για ένα περιοδικό...Χμμμ...Μια κλεφτή ματιά για αρχή, έτσι για να κάνω λίιιιγο πιο έντονη την αγωνία μου...

Είσαι μερακλής κοσμοναύτης.Αυτό το έχω καταλάβει :-) Αλλά βρε τέρας!!!12 cd?Κι όλα φτιαγμένα και προσεγμένα από τα χεράκια σου?Καλά, ο ήχος της βελόνας πάνω στο βινύλιο που ακούγεται σε κάποια από αυτά, είναι μαγικός!

Σ' ευχαριστώ πολύ spacefreak μου για την έκπληξη και τις ώρες που σπατάλησες για να μου φτιάξεις μια τόσο μοναδική συλλογή.Όλα είναι ένα κι ένα και θα τ' ακούσω με προσοχή για να σχολιάσουμε και να κριτικάρουμε μαζί.

Καλά λέω πως σαν τη μουσική δεν υπάρχει!Ενώνει κόσμους διαφορετικούς, ενώνει ανθρώπους ξένους!Ένα τραγούδι αρκεί να πεις όσα οι λέξεις δεν τολμάνε κι είναι χρήσιμο κι όταν δεν κοιτάς τον άλλον μέσα στα μάτια.

Πώς ανταποδίδει τώρα ένας σκαντζόχοιρος τέτοιο δώρο?Μόνο μια ανάρτηση κι ένα τραγούδι αρκούν?Χμμμμ.... :-))))

Αν και δεν είναι Πέμπτη, επειδή ξέρω πόσο τον αγαπάς, πάρε τις διασκευές σου με πολλή αγάπη από το σκαντζοχοιράκι... Γιατί όπως λέει κι ένας τύπος στα σχόλια..."When Lemmy makes a cover of your song...it' s no longer your song...." :-)

Τόσο διαφορετικό!!!

Καλά, αυτό το λέει καλύτερα από τους Metallica!!!(Μάλλον όλοι το λένε καλύτερα από αυτούς...χαχαχα!!!)

Και κάτι που αγαπώ εγώ...

"You know the music brought us out babe,

And we ain't never been back..."

Ο σκαντζόχοιρος κλαίει...

2011-10-28T01:37:00.000+03:00

Αφού ρε δεν τις μπορώ τις ταινίες με τα ζώα, γιατί κάθησα και την είδα?Από το πρώτο λεπτό που κατάλαβα ότι πρόκειται να δω live την ιστορία που είχα γράψει σε παλαιότερή μου ανάρτηση (εδώ), έπρεπε να το κλείσω ή έστω να το αλλάξω το ρημαδοκάναλο.Όοοοχι, εγώ εκεί!Καλά να πάθω...

Και δώστου κλάμα.Να κλαίω εγώ από τη μια, να κλαίει η τύπισσα στην ταινία, να κλαίει κι ο τύπος με τα λουκάνικα στο σταθμό!Τί να σας πω?Μια ευχάριστη ατμόσφαιρα ήμασταν!Η μπυτζάμα τώρα στεγνώνει στο καλοριφέρ, αφού το μανίκι το έκανα σαν τα μούτρα μου από τα δάκρυα.Πάντως, παρατήρησα κάτι.Είναι περίεργο το κλάμα στις ταινίες.Βουβό που προσπαθείς να το πνίξεις.Περιμένεις την επόμενη σκηνή να πάρεις μιαν ανάσα ή έστω τις διαφημίσεις κι έρχεται ξαφνικά το πρώτο δάκρυ και τρέχει το ποτάμι...Έλα τώρα.Παραδέξου κι εσύ πόσες φορές έκλαψες με ταινία!!!

Μα κοτζάμ γαϊδάρα να κάθομαι και να κλαίω μόνη μου στο σαλόνι μου, αντί να κάνω άλλα πράγματα?Πείτε ρε καμιά βλακεία να συνέλθω...Άι στο καλό μου!Να γιατί δεν αποφασίζω να ξαναπάρω κατοικίδιο.Ένα χρυσόψαρο θέλω που να το λέω Πάτροκλο.Να κάθεται μέσα στη γυάλα του σα χάνος και να μην έχουμε και πολλά, πολλά μεταξύ μας!Ούτε βόλτες, ούτε αγκαλιές.Θέλω να με ρωτάνε οι φίλοι τί κάνω και να τους λέω :"Κάθομαι με τον Πάτροκλο" ή "Πάω σπίτι, στον Πάτροκλο"...

Θα μου πεις, είναι υπέροχες οι στιγμές με ένα ζώο...Το ξέρω.Είχα γάτα για πολλά χρόνια και νιώθω πόσο ανεκτίμητη είναι η συντροφιά τους.Ειδικά, τώρα που μένω μόνη.Αλλά, δεν αποφασίζω να ξαναδεθώ με ζώο, γιατί χάνοντας τη γάτα μου, πέρασα πολύ δύσκολα!

Όταν πέθανε, ήμουν Αγγλία.Κοιμόμουν στο κρεβατάκι μου και ξαφνικά πετάχτηκα κατά τις 7 το πρωί κι άρχισα να κλαίω.Τί ήταν καλέ το σημερινό!!!Καμία σχέση.Γοερό, σπαρακτικό κλάμα.Ξυπνάει και ο διπλανός μου, με ρωτάει τί έπαθα και του λέω πως η γάτα μου πέθανε.Στον ύπνο σου μου λέει το είδες και πέσε και ξανακοιμήσου.Σηκώνομαι και τηλεφωνώ στο σπίτι.Ρωτάω για τη γάτα κι η μαμά σκαντζοχοιρίνα με διαβεβαιώνει πως κοιμάται στον καναπέ.Δεν την πιστεύω και συνεχίζω το κλάμα...Μετά από μια βδομάδα μου είπε τελικά ότι όντως εκείνη τη μέρα που της τηλεφώνησα το γατί μου είχε πεθάνει πάνω στο κρεβάτι μου...

Είχα ένα απίστευτο δέσιμο μαζί της και δυστυχώς κανένα άλλο γατί, δεν θα πάρει τη θέση της!Ωραίο μνημόσυνο έκανα σήμερα.Της το χρωστούσα όμως!!! :-) Την επόμενη φορά που θα κάτσω να δω ταινία με ζώα (ΠΟΤΕΕΕΕ ΞΑΝΑ!), θα σας πω κι άλλες παρόμοιες ιστορίες...

Πάω να δω little britain να συνέλθω!!!

The carnival is over (Διασκευή #7)

2011-10-27T05:12:00.002+03:00

Βρε πόσο γρήγορα έρχονται αυτές οι Πέμπτες?Δεν προλαβαίνω να βρω διασκευές και τρέχω πάντα την τελευταία στιγμή.Μεταξύ ύπνου και ξύπνιου και μια γλυκιάς ζαλάδας που απέκτησα από κάτι γεμάτα ποτηράκια που αδειάσανε κάπου εσωτερικά μου, περνάμε αισίως στην σημερινή διασκευή μας...

Όοοοχι, δεν κάνουνε λάθος τα αυτάκια σας...Ρωσικά ακούτε!Βι πανιμάγιετε πα ρούσκι?Για πανιμάγιου... χαχαχαχα!!!Μου αρέσει πολύ αυτή η γλώσσα και κάποια στιγμή πρέπει να θυμηθώ να σας πω για τα μαθήματα που έκανα και τις εξετάσεις που πήγα να δώσω στην Αθήνα!

Το συγκεκριμένο παραδοσιακό τραγούδι του 1883 (παρακαλώ!) το πήρε ο Tom Springfield και έγραψε τους αγγλικούς στίχους για τους Αυστραλούς "Seekers" το 1965.Η ιδέα του ήρθε από το ταξίδι του στο Ρίο και το καρναβάλι που παρακολούθησε εκεί.Σαν single πουλούσε πάνω από 90000 κομμάτια τη μέρα κι έφτασε στην 30η θέση των μεγαλύτερων πωλήσεων στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Για την ιστορία, οι Seekers συνήθιζαν να τελειώνουν τις συναυλίες τους με αυτό το κομμάτι κι έχει συνδυαστεί με διάφορα γεγονότα στην Αυστραλία.Μάλιστα, στους Ολυμπιακούς Αγώνες το 2000 στο Σύδνευ, επρόκειτο να το τραγουδήσουν στην τελετή λήξης, αλλά η τραγουδίστρια έσπασε το γοφό της, οπότε ακυρώθηκε.Το τραγούδησε όμως λίγο αργότερα στους Παρολυμπιακούς πάνω σε καροτσάκι. (Χμμμ...κάτι μου θυμίζει αυτό...)

Τη δεκαετία του '80, οι φημισμένοι BONEY M, έβαλαν κι αυτοί τη δική τους πινελιά στο κομμάτι.Πάρτε μια ιδέα και από αυτούς...

Κι ερχόμαστε φυσικά στην αγαπημένη μου διασκευή από τον ένα και μοναδικό και λατρεμένο Nick Cave και τους κακούς σπόρους του!!!Από το τρίτο άλμπουμ τους με τίτλο "Kicking against the pricks", στο οποίο διασκευάζουν πολλά τραγούδια με το δικό τους τρόπο...

Θα μου επιτρέψετε να το αφιερώσω σε όλα εκείνα τα μοναχικά μου βράδια που τα γλυκά φιλιά και οι έρωτες, έτσι απλά μας τέλειωσαν!

(Πόσο λατρεύω τη φωνή του...)

Say goodbye, my one true lover
And we'll steal a lover's song
How it breaks my heart to leave you
Now the carnival has gone

Oh my love, the dawn is breaking
And my tears are falling rain
For the carnival is over
We may never meet again

Like a drum my heart was beating
And your kiss was sweet as wine
But the joys of love are fleeting
For Pierrot and Columbine

Now the cloak of night is falling
This will be our last goodbye
Though the carnival is over
I will love you till I die

Αγαπημένε μου Αμερικλάνε (Νο2)

2011-10-25T02:33:00.000+03:00

Δεν σου κλέβω καλέ μου τη μόδα των απευθύνσεων που έχεις τα πνευματικά δικαιώματα Εσύ, ο Ένας και Μοναδικός σε αυτό το χάος που λέγεται μπλογκόσφαιρα, το Αστέρι του ουρανού μου, η Κολώνα του σπιτιού μου και τα Ντουβάρια (ενίοτε), ο μέγιστος Σεφ (τί αστέρια Μισελέν, εσύ είσαι για ουρανούς ολόκληρους)...Αναπνοή και συνεχίζω...

Ο μοναδικός Επιστήμονας που είναι ταυτόγχρονα και μέγας Μόδιστρος, αφού λανσάρεις ζιπουνάκια για ποντίκια.Επιτέλους κάποιος έκανε σκόνη τον Κύρο Γρανάζη, και ο Μίκυ Μάους απέκτησε στυλ!H Disneyland βρήκε τον χαρακτήρα που έλειπε τόσα χρόνια...

Μην κοκκινίζεις καλέ μου και μη χαμηλώνεις τα μάτια σου στο χώμα!Αυτή είναι η αλήθεια και πρέπει να ακουστεί.Να το μάθουν όλοι...Αν και σε ξέρουν ακόμα και οι πέτρες και οι σταθερές και οι κυλιόμενες...Τυχαία ο Μικ Τζάγκερ σε τελευταία του συνέντευξη, είπε "...I' ve finally got my satisfaction!!!"?Τόσα χρόνια Σε έψαχνε...

Και ο Χαρούλης?Ο δικός μας Χαρούλης που γεμάτος δάκρυα εκείνο το βράδυ που έκανε το πρώτο του τσιγάρο στις τουαλέτες του Χόγκγουορτ, εκμυστηρεύτηκε στην Ερμιόνη ότι, αν είχε αδερφό, θα ήθελε ΕΣΕΝΑ, τυχαίο ήταν?Μπορεί να έφαγε ένα ολόκληρο ολλανδικό κέικ, αλλά αυτό σίγουρα δεν επηρέασε την επιλογή του!!!

Τί άλλο να πω?Στερεύω από λέξεις και μόνο που σε σκέφτομαι.Είσαι ολόκληρος Ποίηση, Ζωή!Αλλά πάνω απ' όλα είσαι Απλός Άνθρωπος!Δεν γουστάρεις να μιλάνε για σένα.Δεν θες να σε χειροκροτούν στο δρόμο πια.Χόρτασες διασημότητα, χόρτασες δόξα!

Έχω χάσει τα λόγια μου.Έχω ξεχάσει, γιατί ξεκίνησα αυτήν εδώ την ανάρτηση...Α, ναι!Καλέ μου Αμερικλάνε, ένα τραγουδάκι θα ήθελα να σου αφιερώσω...

Γιατί μέσα σε όλα αυτά τα χαρίσματα που έχεις, ένα μικρό κουσούρι διέκρινα φευγαλέα ένα βράδυ αξημέρωτο...Αλλά κι αυτό διορθώνεται.Γιατί, δεν είσαι ψώνιο καμάρι μου και δέχεσαι τις συμβουλές των φίλων σου.Έχεις πλήρη μεσάνυχτα από μουσική.Αλλά κι ένα πείσμα να μάθεις και να γίνεις καλύτερος άνθρωπος!!!Ξεκίνησες με τα Mazoo, έπιασες πάτο με την Τσίλα και τώρα τρως ευχάριστα την Κρέπα της Μάρως!Εύγε παιδί μου...

Άκουσέ λοιπόν αυτό το μικρό κι απλό τραγουδάκι, γιατί μόνο Εσύ θα εκτιμήσεις την αξία και το νόημα του!Πρόσεξε όμως!Θα μας φάνε ζωντανούς μετά από αυτό!Σε θέλω δυνατό και άξιο Μηλοφόρο (από το Σταυροφόρο ντε!) για να κατατροπώσουμε τα βέλη που θα μας ρίξουν οι οχτροί μας (Golden, σε θέλω κόσμιο, μας διαβάζουν και παιδιά :-)))

Αγκαθοδιαπίστωσις!!!

2011-10-24T05:16:00.002+03:00

Γύρω μου πέφτουν απλόχερες αγκαλιές,

κατακόκκινες καρδιές,

έρωτες και σεξ...

Κι εγώ κρατάω ομπρέλα!!!

Ε, δεν τρώγομαι με τίποτα πια!

:-)

Απόψε δεν θα κοιμηθώ
Απόψε αφήνω πίσω κάτι
Μιλάς για αγάπη μα
Από μέσα ακούω μάχη
Απόψε δεν θα κοιμηθώ
Εδώ θα μείνουμε όλη νύχτα
Για κοίτα που μας φτάνει η αλήθεια

Μέσα στα λόγια τα μεγάλα
Κι όλο στα ίδια μένω.
Κι από μέσα μου πεθαίνω
Μέσα στα λόγια τα μεγάλα

Εδώ στο κόκκινο νησί
Τόσοι περάσαν μα
Τους πήραν οι καημοί
Για το παιδί των λουλουδιών
Νύχτωσε η μέρα με το πρώτο πρωινό

Κυριακάτικη ηρεμία (@#$%#@)

2011-10-23T17:22:00.001+03:00

Σήμερα κοιμήθηκα!Α, δεν μπορώ να πω!Από τις 5 και κάτι ψιλά που ξάπλωσα, μέχρι τις 2 που σηκώθηκα, του 'δωσα και κατάλαβε!Τί κι αν ξύπνησα 17 φορές και είδα 135 όνειρα!!!Εγώ θα λέω ότι κοιμήθηκα...Οι άνθρωποι που κοιμούνται, ενώ εσύ χτυπάς με το ένα χέρι μια κουτάλα σε κατσαρόλα, με το άλλο βάζεις ηλεκτρική σκούπα και ταυτόγχρονα έχεις τέρμα μουσική και τσιρίζεις, πώς σκ...ά τα καταφέρνουν να μην ξυπνάνε, παραμένει ένα άλυτο μυστήριο για τον σκαντζόχοιρο!

Δεν θα το λύσω τώρα, οπότε συνεχίζω...Χθες πήγαμε στο κρητικό γλέντι!Ήπιαμε τη ρακή μας, τα κρασιά μας, φάγαμε στο τέλος και το γαμοπίλαφό μας, το οποίο την ώρα που το έφεραν, ο σκαντζόχοιρος είχε όρεξη για γλυκό και το έβλεπε σαν ρυζόγαλο...Μάταια όμως, η αρνίλα δεν καλυπτόταν με τίποτα!χαχαχα!

Με γύρισαν κάποια στιγμή σπίτι (όταν πίνουμε, δεν οδηγάμε!) και το πρώτο που θυμάμαι που έκανα, ήταν να ξεντυθώ και να φάω μια κουταλιά μερέντα!Βάλσαμο!Συνειδητοποιώ ότι δεν πατάω και πολύ σταθερά στα πόδια μου και στρογγυλοκάθομαι στην γωνίτσα του καναπέ.Ανοίγω τηλεόραση (ακόμα αναρωτιέμαι, γιατί το έκανα αυτό) και πέφτω στον Άλφα και στη θεϊκή ατάκα "Your name is Buck and you' re here to fuck?".Πλάκα ΜΕ κάνεις?4 το πρωί και στον Άλφα, σκοτώνουν τον Βασίλη?Και ο σκαντζόχοιρος δεν θα κάτσει να το δει?Ιεροσυλία το λιγότερο!Είναι σαν να πας τα ιερά λείψανα του Άη-Τάδε στο Ορμένιο (το έψαξα στο χάρτη, τέρμα Θεού σας λέω!!!) και να μην πάει η γιαγιάκα να προσκυνήσει!

Στρογγυλοκάθομαι (κοινώς, γίνομαι κουβάρι με την κουβέρτα) και αρχίζω να λέω τις ατάκες μόνη μου.Στα γιαπωνέζικα έχω ένα θεματάκι ακόμα, αλλά πού θα πάει!Θα τα μάθουμε κι αυτά.Κι εκεί που παίρνει η Νυφούλα μας την κατάνα από τον μέγιστο Χατόρι Χάνσο και λέει "Ντόμο"...τσουουουπ! πετάγεται η διαφήμιση για τους τέλειους κοιλιακούς!Δεν μπορώ να καταλάβω, γιατί οι ξενύχτηδες να κάνουν γυμναστική.Τα ροζ τηλέφωνα οκ!Τόσα όργανα γυμναστικής μέσα στο χάραμα, είναι αδιανόητα ηλίθια...

Τελειώνει και πέφτω ξερή στο κρεβατάκι μου...Μετράω μέχρι το 3 κι έχω κοιμηθεί ήδη...Τέλεια!Σε λίγο, βρίσκομαι σ' ένα γραφείο με κάτι τύπους!Χμμμ...Σαν συμβούλιο μοιάζει.Ένας από αυτούς μου λέει πως πρέπει να ανοίξω Παγωτά Δωδώνη στο Κιλκίς!Ε, με έπρηξε χθες ο διπλανός μου με τα παγωτά, αυτό είδα στον ύπνο μου!

Χτυπάει το τηλέφωνο...Δεν έχω ιδέα τί ώρα είναι..."Θα έρθει η μαμά με τον υδραυλικό να καθαρίσουν το λέβητα και να δει το καζανάκι που τρέχει..."!!!Έλα?Ξαναπάρε το μηδέν!Να κάτσουν εκεί που κάθονται...Κοιμάμαι!Κλείνω το τηλέφωνο...

Δεύτερο ντριννν, 15 σιχτίρια!Το "αφεντικό" στο τηλέφωνο..."Κοιμήσου εσύ, δεν θα σε ενοχλήσουμε!"Τότε γιατί με πήρατε τηλέφωνο?Σηκώνομαι βρίζοντας να μαζέψω τα ρούχα που από το βράδυ διακοσμούν το σαλόνι.Ανοίγω το σύρτη της πόρτας και ξαναπέφτω ξερή.

Χτυπάει το θυροτηλέφωνο...Μια κυρία να της ανοίξω την πόρτα...Τα νεύρα μου τσατάλια!!!Εκείνη την ώρα έρχεται και το boss!Δεν κοιμάσαι?Ε Λ Ε Ο Σ ! ! !Ακούω κάτι μήλα, κάτι μπριζόλες δεν βγάζω νόημα και ξαναξαπλώνω για 35η φορά!

2ο θυροτηλέφωνο, δεν πάω πουθενά!Βαράτε βιολιντζήδες!!!Εγώ αυτή τη στιγμή, βρίσκομαι στην αγκαλιά του Αιμίλιου (Χειλάκη-πού τον θυμήθηκα αυτόν τώρα!), ο οποίος με θέλει σαν τρελός κι εγώ το παίζω δύσκολη...Πόσο μ' αρέσουν αυτά τα όνειρα!!!

Τελικά, νομίζω πως του κάθησα, γιατί ξύπνησα με ένα χαμόγελο νααααα!Τα θυμάμαι όοοολα σαν όνειρο από χθες μιας και το κρασάκι την έκανε τη δουλειά του.Πάω να βάλω μουσικούλα, να φάω τη μπριζόλα μου και να απολαύσω το απόγευμα της Κυριακής!

Φιλιά σε όλους!

Καλό ΣουΚού παίδες!!!

2011-10-21T16:42:00.003+03:00

Καλησπέρα, καλησπέρα!Έχω χάσει το μέτρημα για το πόσες ώρες είμαι ξύπνια (και σήμερα) και πραγματικά, απορώ με τον εαυτό μου, γιατί συνεχίζω να μετράω!Σήμερα πάντως, είδα την ανατολή με μια ζεστή κούπα τσαγάκι φρούτα του δάσους, που μοσχομύρισε όοοολο το σπίτι και ήταν πανέμορφα.

Ξεκίνησα τις χειμερινές δουλειές, εντωμεταξύ.Μένω μόνη κι έχω "καταστρέψει" ένα δωμάτιο για να το κάνω βεστιάριο.Είναι μόνο ντουλάπες γύρω, γύρω.Γιατί παιδεύομαι λοιπόν και κάθε τέλος εποχής αλλάζω μεριά τα ρούχα?Μην απαντάτε, ξέρω! :-) Μέσα σε όλα, έμεινα και με το συρτάρι στα χέρια κι αφού παιδεύτηκα μισή ώρα να το χωρέσω στις 2 ηλίθιες τρυπούλες που έχει, πάλι δεν μπήκε καλά...Το παράτησα, αφού κλείνει, μικρό το κακό!

Χμμμ!Τώρα που το σκέφτομαι...Δεν κοιμάμαι και κάνω δουλειές?Αφού δεν ξεκίνησα να τρίβω τα πλακάκια του μπάνιου με την οδοντόβουρτα, σαν τον Christian Bale στο Machinist, είμαι σε καλό δρόμο!Έχω σχέδιο όμως!Θα προσπαθήσω να μην κοιμηθώ μέχρι το βραδάκι, για να πέσω ξερή μέχρι αύριο.

Αχ!Το Σάββατο είναι άγια μέρα...(τώρα που δεν δουλεύω, γιατί, όταν δούλευα, μου την έδινε!)Σηκώνεσαι με το πάσο σου και ξέρεις ότι η παρέα (κοινώς γαϊδούρια) έχουν κρατημένο τραπέζι στο στέκι...Τελευταία καθόμαστε ο ένας πάνω στον άλλον, αλλά κρίση έχουμε, αυτό είναι το ζητούμενο!χαχαχα!!!Η μανούλα συνήθως τηγανίζει ψαράκια και τώρα που βγήκαν τα μαρούλια, είναι το απαραίτητο συνοδευτικό...μιαμ!μιαμ!

Αύριο το πλάνο έχει κρητικό γλέντι για το βράδυ.Με κολλητές 2 Κρητικιές τρελάρες, δεν γίνεται να μην πάμε.Η πρόσκληση έχει φαγητό και ποτό, όσο αντέχεις!Οπότε, αμάξι δεν έχει για μένα στην επιστροφή...(Λενάκιιιιι, ντιν!νταν!)Πέρσυ, περάσαμε φανταστικά και φύγαμε μετά τις "κούπες" (παιχνιδάκι αλκοολικών που δεν το θυμάμαι τώρα ακριβώς, γιατί στην πρώτη γύρα, είχα ήδη γίνει κουδούνι...χαχαχα!) και τις πρώτες μπαλωθιές που άρχισαν να πέφτουν βροχή!Φέτος οψόμεθα!

Μια γουλιά τσαγάκι και συνεχίζω!Πάει 5 κι έχω να φάω από χθες το απόγευμα.Το στομάχι γουργουρίζει, οπότε μια καλή ιδέα είναι να παρατήσω το γράψιμο και να σηκώσω το κουφάρι μου να πάει μέχρι την κουζίνα...Μην πάρω στροφή για το κρεβάτι μόνο, γιατί δεν είναι πλέον καλή ιδέα...

Καλά να περάσετε, ό,τι κι αν κάνετε!Απλά κάντε το καλά! :-)

Αγαπάμε Λεωνίδα!!! :-)

Stairway to heaven (Διασκευές #6)

2011-10-20T17:06:00.002+03:00

Χωρίς πολλά λόγια και τυμπανοκρουσίες, σήμερα Πέμπτη η διασκευή έχει να κάνει με τους Led Zeppelin που πραγματικά δεν χρειάζονται χαρακτηρισμούς.Τους ξέρετε ΟΛΟΙ είμαι σίγουρη.

Κι εγώ τους ήξερα, αλλά δεν τους πολυάκουγα στο σχολείο, μέχρι που ο συμμαθητής (τότε) Δημήτρης (κολλητός τώρα), μου έφερε μια κασσέτα με διάφορα τραγούδια, κάτι που συνηθίζαμε πολύ εκείνα τα ωραία χρόνια με τις ανταλλαγές κασσετών.Την έχω ακόμα καλά φυλαγμένη στο κουτάκι της, με τα μικρά γραμματάκια του απ' έξω.Μέσα σε όλα λοιπόν, υπήρχε και το "Stairway to heaven" και ειδικό σημείωμα να το προσέξω ιδιαίτερα το συγκεκριμένο τραγούδι.Μου είχε γράψει μάλιστα και τους στίχους, κάτι αρκετά δύσκολο για εκείνη την εποχή που δεν υπήρχε ίντερνετ!

Μια από τις πάμπολλες διασκευές που υπέστη το κομμάτι είναι αυτή του Rolf Harris που έφτασε στο νούμερο 7 στα UK Charts το 1993.Περίεργη, δε μου αρέσει ιδιαίτερα...

Το 2003 η Dolly Parton έκανε μια πιο ακουστική προσέγγιση στο τραγούδι, αλλά και πάλι, δεν ξετρελάθηκα...

Ψάχνοντας μέσα στο ίντερνετ να βρω κι άλλες διασκευές, έπεσα και σε πολλά βιντεάκια με το τραγούδι να παίζει ανάποδα, μια μόδα των '80s με τους "σατανικούς" στίχους που είχαν τρυπώσει σε όλα τα ροκ τραγούδια της εποχής.Γέλασα απίστευτα και συνέχισα το ψάξιμο.Καλά, σε στυλ Beatles, όλα τα λεφτά...Πόσο, μα πόσο γελοίο ακούγεται...

Εννοείται πως δεν προσπερνάς έτσι απλά, αυτό το ακουστικό live που βρήκα τυχαία, με ένα ζευγάρι κιθάρες και καθόλου στίχο (τί να τον κάνεις με τέτοιο παίξιμο)...Η μπλούζα "slayer" του τύπου, τα σπάει!!! :-))

Αγαπώ τους Φινλανδούς Apocalyptica, οπότε δεν γίνεται να μην βάλω και τη δική τους εκδοχή με τα τσέλα τους...Χαλαρή και αναμενόμενη!

Την καλύτερη διασκευή, όπως πάντα, την άφησα για το τέλος.Απίστευτη εκτέλεση από τον Τζιμάκο μας και τους αγαπημένους DOORS!!!Έχει βάλει τόσο μοναδικά τη δική του πινελιά και πραγματικά το έχει κάνει κομμάτι του! :-)))))))))))

There's a lady who's sure all that glitters is gold
And she's buying the stairway to heaven.
When she gets there she knows, if the stores are all closed
With a word she can get what she came for.
Ooh, ooh, and she's buying the stairway to heaven.

There's a sign on the wall but she wants to be sure
'Cause you know sometimes words have two meanings.
In a tree by the brook, there's a songbird who sings,
Sometimes all of our thoughts are misgiven.
Ooh, it makes me wonder,
Ooh, it makes me wonder.

There's a feeling I get when I look to the west,
And my spirit is crying for leaving.
In my thoughts I have seen rings of smoke through the trees,
And the voices of those who stand looking.
Ooh, it makes me wonder,
Ooh, it really makes me wonder.

And it's whispered that soon if we all call the tune
Then the piper will lead us to reason.
And a new day will dawn for those who stand long
And the forests will echo with laughter.

If there's a bustle in your hedgerow, don't be alarmed now,
It's just a spring clean for the May queen.
Yes, there are two paths you can go by, but in the long run
There's still time to change the road you're on.
And it makes me wonder.

Your head is humming and it won't go, in case you don't know,
The piper's calling you to join him,
Dear lady, can you hear the wind blow, and did you know
Your stairway lies on the whispering wind.

And as we wind on down the road
Our shadows taller than our soul.
There walks a lady we all know
Who shines white light and wants to show
How everything still turns to gold.
And if you listen very hard
The tune will come to you at last.
When all are one and one is all
To be a rock and not to roll.

And she's buying the stairway to heaven.

SUGAR FACTORY!

2011-10-19T03:46:00.000+03:00

Το κρατάω στα χέρια μου και είμαι πολύ περήφανη για τους φίλους μου, την Σοφία και τον Στέλιο που με πολλή αγάπη για τη μουσική, έφτιαξαν αυτό το μοναδικό συγκρότημα που μαζεύει ήχους και τους κάνει ταξίδια!Και το όνομα αυτού Sugar Factory!(Πληροφορίες στο μπλογκ τους!)

Είναι η πρώτη τους δισκογραφική δουλειά που κυκλοφορεί σε 7' βινύλιο με δύο κομμάτια τόσο μαγικά που πραγματικά νομίζεις πως έχεις ανέβει στο μαγικό χαλί και πετάς, βλέποντας με αλλη ματιά τον κόσμο!

Αν σου αρέσει αυτό το είδος μουσικής (post), τότε δεν πρέπει να λείψει από τη δισκοθήκη σου και φυσικά να μη χάσεις τα live τους!Την πρώτη φορά που τους είδαμε, ήταν σε μια σκηνή πίσω από ένα μεγάλο πανί του σινεμά και βλέπαμε μόνο τις σκιές τους.

Για να πάρετε μια ιδέα...

Και για να τους ακούσετε...

http://soundcloud.com/sugarfactoryband

Καλοτάξιδο να είναι το νέο σας δημιούργημα και να φτάσει πολύ μακριά και πολύ ψηλά...Εγώ ήδη απολαμβάνω το δικό μου ταξίδι κι ας είμαι κλεισμένη μέσα σε 4 τοίχους!!! :-)))

Αγαπημένο κομμάτι... N.Y. /SUNDAY!

ΥΓ.Spacefreak, ένα δικό σου βινύλιο είναι ήδη στο δρόμο...Θα το παραλάβεις, όταν πάρω κι εγώ στα χέρια μου αυτό που μου χρωστάς!!!Δίκαιη ανταλλαγή, ε? :-)

Το πουλί, το κερί και ο παπά-Γκάρης!

2011-10-18T03:33:00.001+03:00

Τυχαία σήμερα άνοιξα την τηλεόραση την ώρα που έτρωγα το τοστάκι μου και βλέπω στη ΝΕΤ το "Άλικο Γράμμα"...Είναι ρε παιδάκι μου ορισμένες ταινίες που, ό,τι ώρα κι αν τις πετύχω, θα κάτσω να τις δω.Αυτή είναι σίγουρα μία από αυτές, γιατί ο Gary Oldman είναι ηθοποιάρα πρώτον και δεύτερον κούκλος!Ο σωσίας του, αν με διαβάζει, παρακαλώ να επικοινωνήσει με τον σκαντζόχοιρο! :-)

Ανάβω το πορτατιφάκι και τα κεράκια μου (χωρίς ατμόσφαιρα, ταινία δεν λέει) και κουκουλώνομαι με το κουβερτάκι στη γωνιά μου.Νιώθω κάτι να με ενοχλεί.Να με κουράζει.Να μη με αφήνει να ευχαριστηθώ αυτό που βλέπω και συνειδητοποιώ ότι είναι η παπαριά της ΠΟΣΠΕΡΤ που μου έχουν πετάξει στα μούτρα και που σε κάθε σκηνή, σκύβω ασυναίσθητα το κεφάλι να δω από κάτω, λες κι έβαλε η μαμά μου σεμεδάκι πάνω στην τηλεόραση!

Ρε άνθρωποι!Θέλετε να απεργήσετε?Ε, κάντε το!Βάλτε το κείμενο και την ηλίθια μουσική που συνήθως βάζετε και μη δείχνετε κανονικά πρόγραμμα.Πώς θέλετε να δω ταινία και μάλιστα αγαπημένη, όταν μου έχετε βάλει τη γκρι, διάφανη αηδία πάνω στις φάτσες των ηθοποιών!

Μιλούσε ο Γκάρη στην γκόμενα για τον έρωτά του κι εγώ έβλεπα ένα μούσι να κουνιέται και κάτι δαντέλες από ένα καπέλο να κρέμονται και να πηγαίνουν πέρα δώθε!Αμ, το άλλο?Στην ερωτική σκηνή που, από τη μία στο σταύλο ο παπάς εξομολογούσε την αμαρτωλή νεαρά κι από την άλλη η μουγγή υπηρέτρια έπαιζε με το κερί στην ξύλινη μπανιέρα, ενώ την έπαιρνε μάτι ένα κόκκινο πουλί, εγώ έβλεπα "τον αγώνα της ΕΡΤ ενάντια στις απολύσεις..."Ε, μου το χάλασε!

Μικρό το κακό, αφού το έχω ξαναδεί καμιά 10αριά φορές.Το προσπερνάμε λοιπόν...Σήμερα Ραμνσταϊνιάστηκα από το απόγευμα...Είδα ό,τι βιντεάκι κυκλοφορεί στο ίντερνετ και παρατήρησα τρία πράγματα...Πρώτον, οι τύποι μου αρέσουν ανυπόφορα (αλλά αυτό το ξέραμε)!Δεύτερον, σιχαίνομαι τα γερμανικά, αλλά από αυτούς τα ανέχομαι τόσο μα τόσο ευχάριστα!!!Και τρίτον, οι άτιμοι δεν έχουν και ιδιαίτερες μπαλάντες στο ενεργητικό τους.Πάλι μικρό το κακό, αλλά το σκαντζοχοιράκι έσκασε και ήθελε να βρει μπαλάντα, γιατί έτσι!Και βρήκα τελικά...

Μην πεθάνεις πριν από μένα, λοιπόν!Τί γαμάτος (φτου!ξανά πιπέρι!) εγωισμός είναι αυτός?Τί παράλογη επιθυμία παύλα προσταγή είναι να ζητάς από τον άλλον να πεθάνει δεύτερος.Γιατί δεν μπορείς να αντέξεις τον πόνο?Η απουσία του θα σε τσακίσει?Κι αφού ξέρεις ότι θα πονέσεις πολύ, γιατί ζητάς κάτι τόσο απάνθρωπο τότε?Σκαντζοχοιροαμπελοφιλοσοφίες που έχουμε ξαναπεί πως το πρωί που τις διαβάζετε οι περισσότεροι, έχουν άλλη όψη!

Και για να μην χαλάσω το ίματζ των Rammstein και τους κρεμάσετε κουδούνια, αλλά και για να μαθαίνουν οι μεγαλύτεροι φίλοι μου (GiP-Χριστόφορε ντιν!νταν!) για δυναμώστε ένταση και πατήστε το play...Υποθέτω ότι δεν είσαι ισπανόφωνο παιδάκι κάτω των 18...χιχιχι!!!

Ξημερω-κουβέντες!!!

2011-10-16T05:19:00.000+03:00

Λενιώ μου,

γύρισα μια χαρά στο σπίτι...Μα, δεν μπορώ να καταλάβω, γιατί ανησύχησες?Βρήκα ήδη και το τραγουδάκι μας και, αν πατήσεις τώρα το play, θα το ακούσεις...Καλά που έγραψα το στίχο και δεν περίμενα από τον άλλον τον αχαΐρευτο να μου πει ποιό είναι...χαχαχα!!!Ε, πάτα το ντε...

Αυτό δεν είναι?Είδες που είμαι καλά?Με φύσηξε το αεράκι και συνήλθα.Είχα και καλή παρέα στην επιστροφή...Μ' έφερε μέχρι την πόρτα και κόλλησε το μουτράκι του στο τζάμι, την ώρα που έκλεινε η πόρτα του ασανσέρ...

"Τί θέλω εγώ στα σύννεφα, δεν ξέρω να πετάω.

Εγώ στη γη γεννήθηκα, μόνο να περπατάω..."

Κάτσε να βάλω τη ζακετούλα μου, κρύωσα...Ωραία!Ξέρεις ποιά είναι η χαζομάρα τώρα?Κάθομαι στο γραφειάκι και δίπλα μου έχω το λικεράκι που μου έφερες.Καλά, δεν το μαζέψαμε πριν βγούμε?Χμμμ...Λες μια τζουρίτσα μικρή πρίν πέσω ξερή για ύπνο?Καλά, μη φωνάζεις!Δεν θα πιω άλλο!

Ακούμε τον Ψαραντώνη λοιπόν.Αν τέλειωσε το τραγούδι, ξαναπάτα το play.Θα το μάθεις μέχρι αύριο...Θα σ' εξετάσω κακομοίρα μου...Τί γαμάτος (σουτ!πιπέρι) που είναι!!!Γίνεται να μην λατρέψεις τον άνθρωπο που λέει πως "η μουσική είναι χιλιόμετρα.Μην ακούς αυτούς που βάζουν κουκίδες στο χαρτί..."Η απλότητα μέσα σε μια πανέξυπνη τρέλα που κρύβει αυτός ο παράξενος γεράκος!!!

Κοιμήθηκες ήδη, ε?Εγώ θα κάτσω λίγο ακόμα...Άλλαξα και τραγουδάκι...

Πώς βρέθηκε αυτό εδώ πέρα?Χμμμ...Δεν έχει σημασία.Το θέμα είναι ότι είναι εδώ, ανάμεσα στα αγαπημένα μου.Και με ταξιδεύει πίσω, σ' ένα πρωινό που τ' άκουγα με παρέα κι ας ήμουν μόνη μου.Από εκείνα τα ήσυχα πρωινά που βλέπεις να ξημερώνει τόσο ήρεμα και μοναδικά!Και νομίζεις πως δεν έχεις ξαναδεί πιο όμορφη ανατολή!Μα όντως δεν έχεις δει, αφού κάθε μέρα είναι διαφορετική...Οι νύχτες μοιάζουν ίδιες και μονότονες.Κάτι πρέπει να κάνω να τις ζωντανέψω...

Το κακό είναι ότι, κάθε φορά που το λέω αυτό, έχω κάνει ήδη το μεγάλο λάθος...Το σκέφτομαι και το ξανασκέφτομαι και με τρώει.Το μυστικό τελικά πρέπει να είναι η ελεύθερη σκέψη που την αφήνεις απλά να πετάει μέσα στον κόσμο.Κάποιος θα τη δει και θα τη μαζέψει.Κι αν πέσει κάτω, πριν προλάβει να βρεθεί μέσα σε μια παλάμη ή μια αγκαλιά, δεν πειράζει μωρέ.Μια σκέψη είναι.Θα κάνεις κι άλλη...Μπορεί να είναι ακόμα και η ίδια ακριβώς, μπορεί να είναι μια άλλη, λίγο διαφορετική.Σημασία έχει να είναι αληθινή και να βγαίνει από την καρδιά σου κι όχι απ' το μυαλό σου!Αυτό εξάλλου δεν θα αλλάξει...Ποτέ!!!

Το πήρες?Το πήρα, το δίνω!!!

2011-10-14T15:15:00.000+03:00

Κοιτάξτε να δείτε τώρα τί έπαθα...Αυτή η φάση με τα βραβεία με είχε αγχώσει πολύ στην αρχή που ξεκίνησα να φτιάχνω το μπλογκάκι μου, γιατί πρώτον δεν ήξερα τί στο καλό ήταν όλο αυτό και δεύτερον δεν είχα κανένα, ενώ όοοοοοολοι είχαν τουλάχιστον ένα...Μέχρι που πήρα κι εγώ το πρώτο μου (η απονομή βρίσκεται εδώ) και το σκαντζοχοιράκι το έβαλε σε καδράκι και το τοποθέτησε πάνω από το τζάκι στη φωλιά του...

Μετά, με τις αλλαγές που έκανα και τις μετακομίσεις του μπλογκόσπιτου, κάπου χαθήκανε οι κούτες με τα βραβεία, γιατί ήταν και πάααααρα πολλά τα άτιμα.Να δεις, εκείνη η πονηρή η αλεπού που με βοήθησε στην τελευταία μετακόμιση τα καταχώνιασε κάπου και τα πούλησε στο παζάρι, γιατί εθεάθηκε τελευταία με καινούριο πατούμενο...(Τί λέω?Σταματήστε με!!!)

Καιρό είχα να τα δω λοιπόν και ξαφνικά εδώ και καμιά βδομάδα ο ένας το παίρνει από τη μια, το δίνει σε άλλον και επικρατεί ένας μικρός πανικός με το συγκεκριμένο βραβείο...

Να ευχαριστήσω λοιπόν πρώτα απ' όλα την Βασίλισσά μου (aka Koueen) και να υποκλιθώ άλλη μια φορά μπροστά της για την τιμή που μου έκανε.Την Coula που μου το παρέδωσε δεύτερη και νίκησε στο φώτο φίνις τον Αμερικλάνο (και πολύ το χάρηκα!), ο οποίος με θυμήθηκε τρίτος και δεν θα το σχολιάσω καν!Τέταρτος και καθόλου ιδρωμένος ο Golden που στην τελική, δεν είδα πουθενά το ονοματάκι μου, αλλά είμαι μέσα στις φανς και αναγνώστριές του και αφού τον αντέχω τις Τετάρτες, τον άντεξα και ζωντανά στο σπίτι μου, ε τί διάολο?Το δικαιούμαι το βραβείο περισσότερο από τον καθένα!!!χαχαχαχα!!!(Δίπλα στο μπλογκ ρολ μου θα τους βρείτε, αν και δεν χρειάζονται συστάσεις ιδιαίτερες, γιατί είναι μεγάλα ψώνια και νούμερα και οι 4)!

Τώρα θα πρέπει να σας πω 7 τυχαία πράγματα για την πάρτη μου?Μα το έχω ξανακάνει αυτό...Ουφ!!!Πού να ψάχνω πάλι?Ας ξεκινήσω και βλέπουμε πόσα θα μας βγουν!

Αμάρτημα Νούμερο 8 (σε συνέχεια των προηγούμενων):

Είμαι μαμάκιας!!!Το τί ακούω καθημερινά από τις κολλητές μου, δεν λέγεται!Έχω μια απίστευτα τέλεια σχέση με τη μαμά μου.Τυχαία έμεινα μαζί της μέχρι τα 30 μου!!!Αλλά, αφού δεν με ενοχλούσε και δεν την ενοχλούσα, γιατί να φύγω?Δεν εισβάλλει στη ζωή μου, χωρίς άδεια.Έχει κλειδιά του σπιτιού μου και πάντα θα πάρει τηλέφωνο πριν έρθει.Αν έρθει κι ακόμα κι αν ξέρει ότι είμαι μόνη μου, πάλι θα χτυπήσει το κουδούνι.Μια φορά με το τρακάρισμα που της έκρυψα στην Πάτρα, δεν είδε το αμάξι στο σπίτι, υπέθεσε ότι λείπω και άνοιξε μόνη της.Τί τρομάρα πήρε, όταν με είδε.Νόμισε πως ήμουν με παρέα χαχαχαχα!!!

Αμάρτημα Νούμερο 9:

Δεν μαγειρεύω, παρά μόνο κάτι εύκολο και γρήγορο κι αυτό αραιά και πού!Μα να στερήσω τη χαρά από τη μανούλα να μου ετοιμάζει το ταπεράκι μου?Ή να βάζουμε 2 άνθρωποι μόνοι, 2 κατσαρόλες καθημερινά?Δε λέει!Ενώ έτσι και η μαμά μου νιώθει την ικανοποίηση πως με φροντίζει κι εγώ χαίρομαι που είμαι ακόμα το παιδάκι της!!!

Αμάρτημα Νούμερο 10:

Γράφω από μικρή διάφορα...Μια μικρή ιδέα έχετε πάρει κατά καιρούς εδώ μέσα...Τώρα ξεκίνησα ένα θριλεράκι...Ναι, την είδα συγγραφέας που θέλει να μοιάσει τον λατρεμένο μου Graham Masterton (Χριστόφορε, με τον Παρία τί γίνεται?Ακόμαααα...χιχιχι!!!)Αν βγει κάτι καλό και μου αρέσει, ίσως το δημοσιεύσω αυτή τη φορά, γιατί ποτέ δεν το παίρνω απόφαση!

Αμάρτημα Νούμερο 11:

Απεχθάνομαι το Twilight και τους δράκουλες με τη νέα μόδα που έχουν φέρει, αλλά σέβομαι τoν πρωτοπόρο Christopher Lee.Αντίθετα με εξιτάρει απίστευτα ένας serial killer και η ευφυΐα που έχει στο σκοτεινό του μυαλό...Είναι πανέξυπνοι άνθρωποι και δεν είναι τυχαίο ότι τους πιάνουν μόνο, όταν θέλουν αυτοί.Γιατί ένας σειριακός δολοφόνος, θέλει να τον βρουν για να ολοκληρωθεί το έργο του ή απλά για να σταματήσει αυτή την τρομερή ανάγκη που έχει να παίρνει ζωές!(Κατά τ' άλλα είμαι φυσιολογικό σκαντζοχοιράκι, μη φοβάστε...)

Αμάρτημα Νούμερο 12:

Τρώω πάντα στη γωνίτσα μου στον καναπέ με το τάπερ ή το πιάτο αγκαλιά.Και σε καρέκλα να με βάλεις να κάτσω, πάλι θα την σκαρφαλώσω και θα καθήσω πάνω στα πόδια μου...Κάτι παρόμοιο κάνω και στο επόμενο αμάρτημα...

Αμάρτημα Νούμερο 13:

Πώς τα καταφέρνω και κοιμάμαι συνέχεια πάνω στα χέρια μου, δεν έχω καταλάβει ακόμα.Ξυπνάω με μουδιασμένα χέρια σχεδόν κάθε μέρα και παθαίνω μικρές κράμπες.Πρέπει να βρω τρόπο να το κόψω αυτό το συνήθειο, όπως και να δαγκώνω τα χείλη μου πάλι μέσα στον ύπνο μου.Γενικά, τώρα που το σκέφτομαι χάλια κοιμάμαι...χαχαχαχα!!!

και το φαρμακερό Αμάρτημα Νούμερο 14 (άντε πάλι βρήκα να με εκθέσω):

Αγαπώ τις νυχτερινές βόλτες με το αμάξι.Αμέτρητες φορές έπαιρνα το αμάξι μου μέσα στη νύχτα και βόλταρα ακούγοντας τις μουσικές μου.Με χαλαρώνει και με ηρεμεί.Μόνη ή με παρέα κάθε φορά είναι μοναδική!

Αυτά τα ολίγα και πάλι από μένα...Άντε φύγετε τώρα, με βαρεθήκατε!!! :-))))

ΥΓ.Όποιος θέλει ας το πάρει...Και οι 15 που θα το έδινα, το έχουν πάρει ήδη!Το έχω αφήσει δίπλα στο πικάπ...Μη μου ρημάξετε τη φωλίτσα...χιχιχι!!!

Creep (Διασκευές #5)

2011-10-13T22:10:00.000+03:00

Ουφ!Πρόλαβα να βάλω τη διασκευούλα μου τελικά.Αφού έστιψα τα αγκαθάκια μου να διαλέξω, θυμήθηκα στην συναυλία το Σάββατο, όταν στο τέλος άναψαν τα φώτα, ακούστηκε η συγκεκριμένη διασκευή που συνηθίζεται πολύ εδώ πάνω μετά τις συναυλίες.

Όπως φαίνεται ξεκάθαρα και από τον τίτλο, σήμερα την τιμητική τους έχουν οι Radiohead και το "Creep" τους, το οποίο είναι και το πρώτο τους single που κυκλοφόρησαν το 1992 που ήμουν (χμμμ...) πρώτη Λυκείου!

Είναι κι αυτό ένα τραγούδι που διασκευάστηκε πολύ από διάφορους καλλιτέχνες και διάφορα είδη μουσικών.Μου αρέσει πολύ και από τη γυναικεία φωνή των Pretenders...

Αλλά δεν θα έλεγα όχι και στην εκδοχή των Korn, αφού δεν το έχουν καταστρέψει το κομμάτι...χαχαχαχα!!!

Πεθαίνω φυσικά και γελάω απίστευτα, ακούγοντας τον γείτονα Κερμιτάκο να τραγουδάει με την μοναδική του φωνή "I am green"...

Και θα κλείσω την ανάρτηση των διασκευών μου για σήμερα με το αγαπημένο μου που πραγματικά σου φτιάχνει τη διάθεση και δεν σε μελαγχολεί καθόλου, όπως το αυθεντικό.Ο Richard Cheese έχει "αλλάξει" κι άλλα γνωστά τραγούδια και καλά θα κάνετε να τα ακούσετε στο γιουτιούμπι.Θα γελάσετε!!!

Ο σκαντζόχοιρος έγινε μέταλλο!!!

2011-10-12T05:40:00.000+03:00

Μα καλά!!!Τί νομίσατε?χαχαχαχαχα!!!Θα απαρνηθώ τόσο εύκολα τις μουσικές μου προτιμήσεις?χαχαχαχαχαχα!!!!

Σάββατο!Συννεφιά από το πρωί, άρα το σκαντζοχοιράκι είχε κέφια.Και γιατί να μην ήμουν χαρούμενη?Την προηγούμενη μέρα, η παρέα μας μεγάλωσε κατά ένα ακόμα άτομο...Μια μικρή μπουμπού που οι φήμες λένε πως καίει καρδιές ήδη στο μαιευτήριο και οι γαμπροί κάνουν ουρά!!!Να μας ζήσει!

Απογευματάκι άρχισε να βρέχει...Ξεκίνησα για τη Θεσσαλονίκη και τη συναυλία νάμπερ Του (2), της εβδομάδας.Μια στάση μέσα στην πόλη κι η θέση του συνοδηγού γέμισε.Απίστευτο γέλιο, καυστικά σχόλια, μια χαζομάρα σε όλο της το μεγαλείο και μια διάθεση που έφτασε ταβάνι και πέρασε και τον ξύλινο τρούλο του Principal. :-)

Κι εδώ θέλω να σταθώ!Πόσο σημαντικό είναι να φτιάχνεις στιγμές με ανθρώπους που πριν μερικές ώρες ήταν απλά γραμματάκια σε μια λευκή οθόνη και μια φωνή μέσα σε ακουστικό!Πόσο σημαντικό είναι να κοιτάς στα μάτια ένα νέο πρόσωπο και να νιώθεις πως τον ξέρεις χρόνια!Πόσο σημαντικό είναι να μοιράζεσαι, να αγγίζεις και να σε "αγγίζουν" τα ίδια πράγματα κι ας είστε τόσο διαφορετικοί!Πόσο σημαντικό είναι να μπορείς να κάνεις πράγματα για σένα και για κάποιον "άγνωστο", γιατί απλά μπορείς!Πόσο σημαντικό είναι να κάθομαι και να γράφω αυτά τα σημαντικά για μένα γραμματάκια...

Γι' αυτό χαίρομαι εδώ μέσα!Δεν κρύβομαι, ούτε πλάθω ιστορίες φαντασίας για να προκαλέσω είτε θαυμασμό, είτε πόνο.Είμαι σκαντζοχοιράκι.Με λένε Έλενα και θα με γνωρίσετε σίγουρα καλύτερα, αν με κοιτάξετε στα μάτια!

Τι να 'ναι αυτό που μας ενώνει,
κάτι μας φτιάχνει ή μας πληγώνει
κάτι μας ρίχνει ή μας σηκώνει,
τι να 'ναι αυτό που μας ενώνει.

Κάτι θα υπάρχει που μας ενώνει
κάτι που αρχίζει και τελειώνει
κάτι που λάμπει και μας θαμπώνει
κάτι θα υπάρχει να μας ενώνει.

Με σένα εδώ κάτι με ενώνει,
κάτι που αντέχει και δεν τελειώνει
που όλο σωπαίνει μα περιμένει
σε σένα εδώ κάτι με φέρνει.

Απότιμηση εβδομάδας!!!

2011-10-08T00:46:00.001+03:00

Λοιπόν παίδες, η βδομάδα που πέρασε ήταν γεμάτη και κάποιες ώρες αρκετά δύσκολη.Καταρχάς από Δευτέρα έως Πέμπτη τα πρωινά βοήθησα μια φίλη σε έναν σύλλογο με κάτι γραφειοκρατικά και πολλά τηλέφωνα...Φωτιά πήρε το αυτάκι μου, αλλά χαλάλι!

Την Τρίτη είχαμε τη συναυλία των James που σαπορτάρανε οι φίλοι μου Infidelity!Τους απολαύσαμε με την παρέα.Τον Δημήτρη (βλ. τραγουδιστή) δεν τον έχω ξαναδεί τόοοοσο καλό.Έπαιξαν και το "Silence" που ξεχωρίζουμε όλοι κι έκλεισε υπέροχα ένα 45 λεπτο.Μετά βγήκαν οι James.Άκουσα το πρώτο τραγούδι, το δεύτερο και στο τρίτο άρχισα να μετράω αναπνοές, γιατί οξυγόνο δεν υπήρχε εκεί μέσα.Το μπάσο-ακορντεόν των Infidelity (βλ. Σοφάκι) μου είπε ότι στην playlist τους δεν είδε το "porcupine", οπότε πήρα τη μία από τις κολλητές και βγήκαμε έξω.

Ακούγαμε κι ας μη βλέπαμε.Εξάλλου βαριόμασταν οικτρά...Σχολιάζαμε, γελάγαμε!Μέσα σε όλα, γνωρίσαμε και τον Τάκη που δεν τον λένε έτσι, αλλά το "Τάκης" ταιριάζει σε όλους!Ε, εντάξει τόσες ερωτήσεις του κάναμε, ξεχάσαμε το όνομα!!!χαχαχαχαχα!!!! :-))))

Είχε πολύ γέλιο ο Τάκης.Καθόταν στην είσοδο μπροστά και ρωτούσε κάτι, ορισμένους που μπαίνανε μέσα.Ρε γμτ, λέμε με τη φίλη μου, κάτι πουλάει αυτός ή ψάχνει να αγοράσει κάτι?You know what I mean!!! (;-))Οπότε χτυπάμε την πλάτη και τον ρωτάμε, τί ρωτάει.Ο διάλογος που ακολούθησε είχε πολύ γέλιο κι ο Τάκης χαμογελαστό παιδί και πολύ καλός στη δουλειά του!Σε λίγα λεπτά, η φίλη μου πήρε τον νέο της καπνό με δώρο τα χαρτάκια κι έναν αναπτύρα.Κι όλα αυτά με 2.90!Φτώχεια καταραμμένη!!!χαχαχα!!!

Καλά ξεχάστηκα το βράδυ της Τρίτης, αλλά την επομένη με περίμενε μια αγχωτική μέρα.Δικαστήριο στη Θεσσαλονίκη...Αλλά ας τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή!

Όλα ξεκίνησαν πριν 4 χρόνια, όταν ένα πρωινό κατέβαινα Θεσσαλονίκη κι έξω από το ΤΙΤΑΝ (καταλαβαίνετε οι βόρειοι) βλέπω μπροστά μου και πάνω στον ουρανό, ένα κίτρινο πράγμα να πετάει και να πέφτει στο δρόμο...Νόμιζα πως ήταν καμιά ταμπέλα, καμιά σακούλα...Μέχρι που πλησίασα και είδα να σκάει μπροστά μου ένας άνθρωπος!!!Καλά, δεν μπορώ να σας περιγράψω το σοκ!

Σταμάτησαμε 2-3 αυτοκίνητα.Έτρεξα και είδα έναν άντρα γύρω στα 50 κι ένα μηχανάκι της κακιάς ώρας λίγο πιο 'κει.Πλησίασα κι είδα ότι δεν κουνιόταν, ούτε καν αίματα είχε και πήρα κατευθείαν ΕΚΑΒ και Τροχαία.Ήρθαν πάρα πολύ γρήγορα, αλλά δυστυχώς διαπιστώθηκε ο θάνατός του.Ο οδηγός του τζιπ που τον χτύπησε ήταν Βούλγαρος.Σαστισμένος καθόταν εκεί και δεν καταλάβαινε ούτε ελληνικά, ούτε αγγλικά.Πόσο τον λυπήθηκα κι αυτόν!

Ο αστυνομικός ρώτησε ποιός τον κάλεσε και μου πήρε τα στοιχεία.Μετά από 2-3 μέρες μου τηλεφώνησε ένας φίλος μου από το τμήμα του Κιλκίς να πάω να δώσω κατάθεση.Μα τί να καταθέσω?Δεν είδα πώς έγινε το ατύχημα και δεν είχα καμία άποψη επί του θέματος.Απλά ήμουν η μόνη που έδωσε τα στοιχεία της κι έτσι εμένα βρήκαν.Πήγα, είπα ό,τι ήταν να πω κι έφυγα...

...Και πέρασαν 4 χρόνια και με καλέσαν τώρα να πάω στο δικαστήριο!Σιγά τον μάρτυρα!Ρε παιδιά, δεν είδα τίποτα.Στην αρχή είπα να μην πάω.Δεν τα πάω καλά με τέτοια πράγματα.Εδώ σε δικό μου δικαστήριο που με τράκαρε μεθυσμένος Ρωσοπόντιος και μου είχε κοπεί το αίμα!Τα έχουμε πει χιλιάδες φορές!Ντρέπομαι!Πονάει το στομάχι μου, μου πέφτει η πίεση, κοκκινίζω, ασπρίζω και μου κόβεται και η φωνή πολλές φορές, γιατί δεν μπορώ να αναπνεύσω.ΟΚ!Χρειάζομαι ψυχίατρο, θα πάω κάποια στιγμή σας το υπόσχομαι!

Τελικά αποφασίζω να πάω...Δεν κοιμάμαι σχεδόν καθόλου όλη τη νύχτα και κατά τις 7 ξεκινάω.Στις 9 έπρεπε να είμαι στα δικαστήρια, αλλά πού να βρεις να παρκάρεις εκεί ρε παιδιά!Και μέχρι να βρω και την αίθουσα, άστα να πάνε!Οπότε είπα να ξεκινήσω νωρίς!

Φτάνω, βρίσκω να παρκάρω σχετικά γρήγορα και μπαίνω μέσα...Στις πρώτες σκάλες άρχισαν ήδη να μου κόβονται τα πόδια...Πού να πάω τώρα?Ανεβαίνω στον πρώτο όροφο...Έψαχνα να βρω κανένα γραφείο να ρωτήσω να μου πούνε σε ποιά αίθουσα να πάω.Βλέπω σε μια τζαμαρία έναν τύπο.Ανοίγω την πόρτα...

-Καλημέρα, συγγνώμη μια ερώτηση να κάνω...

-Τι θες? (η ευγένεια πάνω απ' όλα)

-Μπορείτε να μου πείτε σε ποιά αίθουσα...

-Εδώ κοπέλα μου είναι ο Εισαγγελέας...Πήγαινε πέρα στον διάδρομο..., μου είπε με ένα ύφος σαν να του έβρισα τουλάχιστον τη μάνα...Καλά ρε μεγάλε, επειδή είναι ο Εισαγγελέας, απαγορεύονται οι ερωτήσεις?

Με τα πολλά βρίσκω μια πολύ συμπαθητική κοπέλα.Παίρνει το χαρτάκι μου και ψάχνει σε έναν κατάλογο.Στην αίθουσα τάδε θα πάτε, αλλά σήμερα έχουν απεργία κι ίσως δεν θα γίνει η δίκη σας.Ο δικηγόρος σας πού είναι?

'Επρεπε να φέρω δικηγόροοοοοο?Τότε άρχισε να μου πέφτει η πίεση!!!Μην τα λες έτσι αυτά κοπέλα μου σε σκαντζόχοιρο που υποφέρει....Αααα...Μάρτυρας είσαι?

Τρομερά αγχωμένη, πάω στην αίθουσα.Κάθομαι σε μια γωνίτσα και περιμένω.Αρχίζει να γεμίζει σιγά, σιγά.Τί να σας πω, ρε παιδιά, τέτοια απάθεια έβλεπα γύρω μου που ζήλευα.Εγώ γιατί δεν είμαι έτσι?Είτε ήμουν στο κυλικείο των δικαστηρίων, είτε στην αίθουσα το ίδιο και το αυτό.Καλά, πόσο ψώνια είναι οι δικηγορίνες ρε παιδιά?Πασαρέλα πρωί, πρωί κι ένα ύφος χιλίων καρδιναλίων!!!Άλλη φορά θα σας πω για μερικές από δαύτες!

Και μετά βγήκαν τα μεγάλα όργανα...Μπαίνουν η Πρόεδρος, η Εισαγγελέας και 2 άλλες...Όλες γυναίκες!Ωχ είπα!Σκέψου να μην τις ευχαρίστησε το βράδυ ο άντρας τους!!!Είχα σειρά 26...Περίμενα και διαπίστωσα μετά από λίγο, ότι όλοι απλά παίρνουν αναβολή για άλλη ημερομηνία...

Και δώστου να φωνάζουν ονόματα και υποθέσεις κι ένα κομφούζιο να γίνεται εκεί μέσα.Κινητά να χτυπάνε, τακούνια να διαπερνάνε τα τύμπανά μου και μια Πρόεδρος χωρίς σφυράκι (το καταγγέλω αυτό!!!) με ένα στυλό να χτυπάει την έδρα και να φωνάζει!Κάποια στιγμή, φώναξε και το όνομα μου...Πλησίασα διστακτικά, πήρα την νέα μου ημερομηνία και την έκανα απο εκεί μέσα...Όχι, δεν θα ξαναπάρω...Είδατε μια φορά ότι ήρθα!Δεν είμαι και για χόρταση!Δεν νομίζω να πάω, αλλά βλέπουμε μέχρι τότε!

Ξελάφρωσα, αλλά αφού έφαγα όοοοοολο αυτό το λούκι, θα ήθελα και να τελειώνω.Τέλοσπάντων, τον Μάρτιο θα σας πρήξω ξανά, οπότε υπομονή μέχρι τότε!

Αλλαγή θέματος...Χθες πήρα στα χέρια μου και το νέο άλμπουμ του αγοριού μου που σας έλεγα!!!Το έβγαλα προσεχτικά από το χάρτινο περιτύλιγμά του και τώρα διακοσμεί απλά το γραφειάκι μου...Δεν έχω αποφασίσει ακόμα, αν θα το ανοίξω!Ομολογώ ότι το "κατέβασα" για να το ακούσω ολοκληρωμένο και είδα και στο youtube βιντεάκι με ένα τύπο που το άνοιξε και μας το παρουσίασε...Πήρα τη δόση μου, οπότε θα παραμείνει ακόμα κλειστό μέσα στο νάυλον! :-)

Αύριο είναι η συναυλία των Anathema!Θα πάω κι αυτή τη φορά όχι μόνη μου!!!Λεπτομέρειες σε επόμενη ανάρτηση...Καλό ΣουΚού να έχουμε παίδες!!!

iSad!!!

2011-10-06T14:59:00.000+03:00

Personal Jesus (Διασκευές #4)

2011-10-06T01:13:00.002+03:00

Αφού διαβάζετε "διασκευές" στον τίτλο, άρα είναι Πέμπτη σήμερα και πιστή στα ραντεβού μου και πάντα στην ώρα μου, μην ξεχνιόμαστε, ήρθα να αφήσω το τραγουδάκι μου...

Σήμερα διάλεξα το "Personal Jesus" των Depeche Mode...

Ένα τραγούδι που πραγματικά μόνο η Άντζελα Δημητρίου δεν έχει πει, αν και δεν είμαι και πολύ σίγουρη γι' αυτό...Αλλά μ' αρέσει ρε παιδιά, τί να κάνουμε?Το κομμάτι είναι εμπνευσμένο από το βιβλίο της Priscilla Presley, "Elvis and me".Κουφό ε?Δεν έχει να κάνει φυσικά με τον Χριστό, αλλά με τον "Χριστό" που βρίσκουμε μέσα σε κάποιον σαν ιδέα και το πώς μπορεί η καρδιά ενός ανθρώπου να γίνει "θεός" για μας!

Το έχουν διασκευάσει πραγματικά υπέροχα οι Marilyn Manson και Johny Cash με εντελώς διαφορετικό, αλλά μοναδικό τρόπο και στις δυο περιπτώσεις...Τα έχετε χιλιοακούσει από αυτούς όμως, οπότε θα περάσουμε σε κάτι λιγότερο γνωστό και φυσικά κάτι που μου αρέσει, όπως η Lisa Hannigan...

(Στο 3.35 τα σπάει!!!)

Για πιο ιδιαίτερες ώρες και με πιο ηλεκτρονική μορφή τη δουλειά αναλαμβάνουν οι Metamatics, αν και μπορείτε να βρείτε σε παρόμοια φάση πολλά remix από διάφορους djs!!!

Και για το τέλος κράτησα τη διασκευή των Pulls που δεν τους ήξερα, αλλά τους έμαθα ψάχνοντας στο youtube.Οι τύποι δεν διασκεύασαν απλά το τραγούδι, αλλά έκαναν κι ένα πολύ τρελό βίντεοκλιπ.Έχουν δώσει σίγουρα τη δική τους πινελιά στο κομμάτι κι ελπίζω να το ευχαριστηθείτε όσο κι εγώ...

Reach out and touch faith
Your own Personal Jesus
Someone to hear your prayers
Someone who cares
Your own Personal Jesus
Someone to hear your prayers
Someone who's there

Feeling's unknown and you're all alone
Flesh and bone by the telephone
Lift up the receiver
I'll make you a believer

Take second best
Put me to the test
Things on your chest
You need to confess
I will deliver
You know I'm a forgiver
Reach out and touch faith

Your own Personal Jesus
Feeling's unknown and you're all alone
Flesh and bone by the telephone
Lift up the receiver
I'll make you a believer
I will deliver
You know I'm a forgiver
Reach out and touch faith
Your own Personal Jesus
Reach out and touch faith

Ένα τραγούδι για μένα?

2011-10-04T15:24:00.004+03:00

Η συγκίνησή μου είναι μεγάλη ρε παιδιά...Δεν έχω πραγματικά λόγια να σας περιγράψω αυτό που νιώθω...

Έμαθε ο Tim Booth ότι τελικά θα πάω στην συναυλία τους και σκαρφίστηκε στα γρήγορα ένα ολόκληρο τραγούδι για να με ευχαριστήσει...

...Να μην του πω ότι σκοτίστηκα γι' αυτόν, ε?Εγώ πάω για τους INFIDELITY!χαχαχαχα!!!Καλά να περάσω παίδες!Αύριο δύσκολη μέρα, πάω να το κάψω!!!Σμουουουουουτς!!!

Knock Knock Knock
My house is always open
Why shield myself with
Quills and feints and lies
I can put on quite a show
But inside I'm broken
Porcupine
Porcupine

Here it comes again

Please don't stop
You'll get past my defenses
My body armour's plated over time
I got away with it once
But I soon became addicted
Porcupine porcupine

At the edge of the world
Leave my things by the door
I surrender control
Diving into the fall

On my back the weight
Of my offences
You're a skunk and
I'm a porcupine
Our weaponary's evolved
From the heightened senses
Porcupine
Porcupine

At the edge of the world
Leave my things by the door
I surrender control
Diving into the fall

Μπήκε και ο Μήνας χωρίς "μ"...

2011-10-01T03:36:00.000+03:00

Δεν θα ξεχάσω που στις πρώτες τάξεις του δημοτικού, όταν μαθαίναμε να γράφουμε, μας έλεγε συνέχεια η δασκάλα ότι ο Οκτώβρης δεν θέλει "μ", όπως ο Σεπτέμβρης, ο Νοέμβρης κτλ!Ποτέ δεν το κατάλαβα αυτό.Μάλλον είναι Μ-άγκας και δεν χρειάζεται να το λέει...

Φθινοπωροχειμώνας λατρεμένη εποχή και δεν σας κρύβω τη χαρά μου που πλέον κοιμάμαι με κλειστές μπαλκονόπορτες (άρα και ησυχία) και σκεπάζομαι με το λεπτό μου παπλωματάκι.Κι εγώ σκέφτομαι το πετρέλαιο φέτος, αλλά αυτό δεν θα μου χαλάσει τη διάθεση.Εξάλλου είπαμε.Φέτος θα τη βγάλω στο γραφειάκι μου με εσάς παρέα και τις μουσικές μου.Θα κλείνει η πορτούλα και στις μεγάλες οικονομίες, θα ανάβει το ηλεκτρικό σομπάκι.

Βλέπω να μας μπαίνει καλά ο μήνας, αφού η πρώτη βδομάδα του Οκτώβρη, προβλέπεται ιδιαίτερα ευχάριστη.Λίγα 24ωρα ακόμα κι επιτέλους θα το κρατάω στα χέρια μου...

"Grace for Drowning" ο τίτλος και το περιμένω πώς και πώς!!!Πάνω που είπα το έχασα, γιατί ξεχνούσα να πάω να βγάλω μια prepaid κάρτα για αγορές μέσω ίντερνετ, την μέρα που την έβγαλα τελικά, ξαναμπήκα στο site και ως δια μαγείας, πρόλαβα μερικά τελευταία κομμάτια...Αυτή η συγκεκριμένη σπέσιαλ έκδοση κυκλοφορεί σε 5000 κομμάτια παγκοσμίως και το ένα είναι δικό μου... (-:

Την Τρίτη παίζουν οι James στην Θεσσαλονίκη για πολλοστή φορά.Δεν θέλω να τους δω, αλλά support θα κάνουν οι φίλοι μου Infidelity κι αυτούς θα ήθελα πολύ να τους δω σε τέτοια φάση.Τα οικονομικά μας δεν το επιτρέπουν (κι ας έχουμε και free pass-είμαστε πολλοί πανάθεμά μας!!!), οπότε θα είμαστε μαζί τους νοερά όταν θα παίξουν αυτό...

...Επίσης, το ερχόμενο Σάββατο (8/10) στο Principal, θα εμφανιστούν οι Anathema που τους είδα και πέρσυ τέτοια εποχή και σας είχα πρήξει τα συκώτια!!!Δεν αποφάσισα ακόμα, αν σας τα πρήξω και φέτος, αλλά μια βδομάδα έχουμε καιρό να αποφασίσουμε...Μάλλον θα πάμε (είναι φτηνότεροι από τους James), ειδικά αν βρούμε καλή παρέα (ΝΤΙΝ!ΝΤΑΝ!) και δεν εννοώ απαραίτητα την κολλητή μου :-))

Μέσα στη βδομάδα έχω κι εκείνο το δικαστήριο που λέγαμε κι έχω φρικάρει λιγάκι.Τί λιγάκι?Πάαααααρα πολύ, αλλά προσπαθώ να μην το σκέφτομαι...Και να σκεφτείτε είμαι ένας απλός μάρτυρας.Πού να ήμουν κατηγορούμενη!!!Τεσπά!Το ξεχνάω για την ώρα!!!

Κι όοοοοολα αυτά σε μια βδομάδα!Καλά να μας μπει λοιπόν και να 'μαστε όλοι εδώ και στην έξοδό του!!! :-)))

Τα φιλιά μου μοιρασμένα σε όλους!!!